*Ο δυτικός πολιτισμός είναι πάρα πολύ "ακριβός" και γι αυτό αναπτύχθηκε μόνο σε ένα μέρος του πλανήτη. Ο δυτικός πολιτισμός απαιτεί από κάθε μέλος του να πληρώσει ένα σοβαρό προσωπικό κόστος για να τον συντηρήσει. Το κόστος αυτό μπορείς να το δεις σε διάφορες πτυχές του, όπως για παράδειγμα στο truth before face, όπου οποιοσδήποτε δυτικός έχει γαλουχηθεί με την ιδέα πως είναι καλύτερο να πεις την αλήθεια ακόμη κι αν σου κοστίσει.Οι συνέπειες αυτής της αξίας είναι για παράδειγμα ένα δίκαιο δικαστικό σύστημα, ένα επιστημονικό σύστημα που προάγει την αλήθεια πάνω από το προσωπικό όφελος κ.ο.κ. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει σε άλλους πολιτισμούς όπως για παράδειγμα η μέση ανατολή, με τα αντίστοιχα αποτελέσματα. Ο Ερντογάν για παράδειγμα που είναι ένας καθαρόαιμος ανατολίτης θα προτιμήσει να πεθάνουν μερικοί χιλιάδες άνθρωποι αν αυτό του εξασφαλίσει πως θα σώσει πρόσωπο. Στην δύση επίσης, κάθε άνθρωπος θεωρείται κυρίαρχος (sovereign) του εαυτού του και υποτελής κανενός. Άλλη μία πολύ "ακριβή" αξία. Σε μια κοινωνία ίσων και κυρίαρχων ανθρώπων όπου δεν έχουμε δεσπότες και δεσποζόμενους, η μόνη επιλογή για την προστασία αυτής της κοινωνίας είναι η αλληλοεξασφάλιση. Κάθε μέλος της δηλαδή δέχεται εθελοντικά να θέσει την ζωή του σε κίνδυνο για να υπερασπιστεί τα υπόλοιπα, υπό την προϋπόθεση ότι και τα άλλα θα κάνουν το ίδιο. Έτσι γεννάται η αρχαία έννοια του πολίτη-στρατιώτη, η οποία ασχέτως του πόσο αποτελεσματική είναι με καθαρά στρατιωτικούς όρους είναι απαραίτητη για την διατήρηση του πολιτισμού, καθώς δημιουργεί ένα συγκεκριμένο ήθος σε κάθε μέλος του. Αυτά φυσικά είναι εν μέρη ιδεολογικά επιχειρήματα και δεν χρειάζεται να τα δεχθείς. Στα παραθέτω απλά για να εξηγήσω τον λόγο που κάποιοι άνθρωποι θα νιώσουν μια ιδιαίτερη (βιολογική θα έλεγα) αποστροφή προς το άτομο σου, όταν ακούσουν πόσο γρήγορα σκοπεύεις να πάρεις το βαπόρι, ακόμη κι αν ίδιοι αδυνατούν να εκφράσουν με σαφή τρόπο το συγκεκριμένο λόγο που σε αποστρέφονται.
**Κι εσύ το ίδιο απόλυτος είσαι όταν λες ότι η ζωή σου είναι πάνω από όλα και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να την διακινδυνέψεις.
***
Ένας υγιής νους οφείλει πρωτίστως να αναρωτηθεί ποιοι είναι λόγοι για τους οποίους κάτι επιβάλλεται και να αναλογιστεί την μεγάλη εικόνα προτού καταλήξει κάπου. Ένας νους ο οποίος αντιτίθεται σε ότι επιβάλλεται αδιακρίτως είναι απλά αντιδραστικός και ανώριμος.
*Σε αυτά τα ιδεολογικά επιχειρήματα, ως απαντήσεις πολλές σελίδες μπορούν να γεμίσουν, θα συνοψίσω όμως στα παρακάτω: Όπως οι άνθρωποι πριν περίπου 2 χιλιετίες αποφάσισαν να προβάλλουν το καλύτερο πρόσωπό τους στον επουράνιο πατέρα, από τις αρχές του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού κι έπειτα, προβάλλαν τα αγνά στοιχεία του Θεού πίσω στο πρόσωπό τους.
Με λίγα λόγια, αποκαθήλωσαν το Θεό των παπάδων για να βάλουν στη θέση του έναν πολύ πιο ισχυρό, απρόσωπο Θεό, αυτό της κοινωνίας και του πολίτη-μέλους. Γι'αυτό και η ιδέα της ύψιστης αξίας της ανθρώπινης ζωής της ισότητας μεταξύ των ανθρώπων κλπ κυριάρχησε στο σύγχρονο κόσμο και ούτε πρόκειται να καταρριφθεί στα κοντά.
Ο παρατηρητής δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει τους λόγους που δομήθηκαν έτσι όλα αυτά καθώς και την όλη υποκρισία που κρύβουν. Δεν μπορεί επίσης, να μην αισθάνεται επιπλέον κάποιου είδους ερεθισμού και ικανοποίησης όταν όλοι αυτοί, που θα προτιμούσαν να τον δουν νεκρό (αλλά όχι βέβαια άτιμο και ζωντανό) μόνιμα πλέον στο πάνθεον των ηρώων, δείχνουν την αποστροφή τους.
Αυτά για τα "ιδεολογικά". Απάντησα γιατί το έθιξες, αλλά νμζ καταλαβαίνεις ότι αν μπούμε όλοι εδώ μέσα σε αυτή τη συζήτηση παράλληλα με το στρατό, ζήτω που καήκαμε. Αν και γουστάρω, αλλά θα γίνει αχταρμάς.
** Η ζωή έχει την αξία που το υποκείμενο της δίνει. Του μυρμηγκιού-στρατιώτη ελάχιστη, της βασίλισσας για τη συνέχεια της αποικίας, τα μέγιστα. Τι σημασία λοιπόν έχει πόσοι θα θυσιαστούν εφόσον ο θεματοφύλακας επιβιώσει;
*** Βιολογικά, ή ψυχολογικά αν το θες, πάντα όταν η πλειοψηφία του πληθυσμού τάσσεται υπερ μίας άποψης -στράτευσης, εθνικής περηφάνιας έστω στο παράδειγμά μας-, αναπόφευκτα μία ελάχιστη μειοψηφία θα ταχθεί αυθόρμητα αντίθετα.
Όπως τα dislikes στα βίντεο με γατάκια στο γιουτιουμπ ενα πράγμα, για να διευκολύνουμε την κουβέντα.
Μία ενδογενής ανάγκη της ανθρώπινης ύπαρξης που γεννάται τόσο για έλεγχο της πλειοψηφίας, όσο και για την ίδια την πρόοδο ως είδος.
Σε αντίθετη περίπτωση, θα βλέπαμε μαζικά κόσμο να πέφτει από το γκρεμό.
Για τα υπόλοιπα, δες το *.