Όλες οι καλές κοινωνίες του σήμερα είναι προϊόν πολλών αιώνων διακρίσεων και είναι πολύ λογικό. Μια καλή κοινωνία δημιουργείται ακριβώς όπως δημιουργείται ένας καλός κύκλος φίλων. Μαζεύονται άτομα τα οποία πρεσβευουν τις ίδιες αξίες και δημιουργούν με αυτόν τον τρόπο έναν κλειστό κύκλο, όπου για να εισέλθει κάποιος εξωτερικός, θα πρέπει να πρεσβεύει και αυτός τις ίδιες αξίες ώστε να γίνει αποδεκτός από τα άτομα του κύκλου.
Είναι πολύ εύκολο λοιπόν να καταλάβει κανείς γιατί μια κοινωνία στην οποία κάνεις δεν νοιάζεται για το τι κάνουν οι άλλοι, είναι μια κοινωνία που πολύ γρήγορα παίρνει την κατηφόρα, αφού όλα τα παρακμιακα στοιχεία βρίσκουν ανοχή και ακμαζουν.
Η κοινωνική κριτική λοιπόν και ο κοινωνικός εξωστρακισμος είναι μέθοδοι τις οποίες οι κοινωνίες ανέκαθεν χρησιμοποιούσαν για διατηρήσουν την κοινωνικη συνοχή η οποία εξασφάλιζε πως όλα σχεδόν τα μέλη της πάνω κάτω έχουν τις ίδιες αξίες και άρα προβλέψιμη συμπεριφορά.
Η προβλέψιμη συμπεριφορά των μελών μιας κοινωνίας, δημιουργεί τις λεγόμενες high trust κοινωνίες, οι οποίες είναι πάντα και πιο ελεύθερες και πιο πλούσιες, διότι οι κοινωνική σταθερότητα είναι ένα από τα κυριότερα κριτήρια των επενδυτών.
Αυτός είναι και ο λόγος που η πολυπολιτισμικοτητα δεν λειτουργεί, ιδιαίτερα όταν οι διαφορετικες κουλτούρες που καλούνται να συνυπάρξουν σε μια κοινωνία πρεσβευουν διαφορετικές αξίες και έχουν διαφορετική συμπεριφορά.
Οποίος λοιπόν ονειρεύεται κοινωνίες χωρίς βία, εγκληματικότητα, με σταθερότητα και ευημερία ενώ ταυτόχρονα θέλει κάθε συμοεριφορα του να γίνεται κοινωνικά αποδεκτή, να μην υφίσταται ποτέ shaming και κοινωνικό εξωστρακισμο, ενώ ταυτόχρονα είναι υπέρ του να μπαίνει στην κοινωνία αυτή κάθε καρυδιάς καρύδι από κάθε γωνιά της οικουμένης, θα ονειρεύεται για πάντα.