Θα αντιπαραβάλλω μια ιστορία απ' τα φοιτητικά μου χρόνια (το 2019), δεν είναι μακριά, ίσως πολλοί στο ΑΠΘ το θυμάστε
Εντός του ΑΠΘ, νεαρός παρενοχλεί (σε κάποιες περιπτώσεις), αποπειράται να βιάσει (σε άλλες, δυστυχώς όχι λίγες), περιπτώσεις. Πολλά διαφορετικά περιστατικά, ένα εκ των οποίων μέσα στις τουαλέτες κάποιας σχολής. Κυκλοφορεί κυρίως στο κάμπους του ΑΠΘ και σε γειτονικές γειτονιές. Έχει επιτεθεί σε φίλη μου, έχει ακολουθήσει εμένα, έχει μείνει μετά απ' αυτό αρκετή ώρα έξω απ' το σπίτι μου περιμένοντας μέσα στο βράδυ. Έγινε καταγγελία στην αστυνομία μετά την απόπειρα βιασμού στις τουαλέτες της σχολής που σας είπα, οι οικείοι του προφασίστηκαν ψυχιατρικά προβλήματα, μπήκε στην πτέρυγα βραχείας νοσηλείας και πήρε εξιτήριο με *υποτίθεται* επιτήρηση των δικών του. Έπειτα από αυτό έγιναν άλλες 3-4 επιθέσεις, ευτυχώς καμία δεν οδήγησε σε βιασμό.
Όμως, η φωτογραφία του είχε κυκλοφορήσει στα σοσιαλ μίντια, νομίζω και σε κάποια τοπικά ειδησεογραφικά σάιτ, οπότε όταν εμένα με ακολούθησε βράδυ, γυρνώντας στο σπίτι μου, όταν έστησε καραούλι έξω απ' την πολυκατοικία μου, ήξερα τι γίνεται. Αυτό είναι λαϊκό δικαστήριο και έκθεση του ανθρώπου? Ή προστασία του κοινωνικού συνόλου? Έστω και με ανορθόδοξο τρόπο
Καταρχάς να πω οτι λυπάμαι που χρειάστηκε να ζήσεις τέτοιες τραγικές καταστάσεις, όπως και όλες οι κοπέλες που τυχόν ήταν στο στόχαστρο του. Είμαι σίγουρος οτι είναι πάρα πολύ τρομακτικές εμπειρίες. Ειδικά σε έναν χώρο όπως το πανεπιστήμιο που υποτίθεται οτι υπάρχει φύλαξη και επομένως νιώθεις ασφάλεια και ενδεχομένως είσαι πιο αμέριμνος.
Δεν δικαιολόγησα σε καμία περίπτωση την πράξη εννοείται. Ούτε συμφωνώ ότι λόγω "ψυχικών νοσημάτων" αρκεί απλά να κάνει μια-δυο συνεδρίες σε ψυχολόγο, και να αφεθεί στην τύχη του μετά. Όχι, πρέπει να εκτίσει ποινή, όποια προβλέπει ο νόμος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε για κακούργημα όντως, αλλά πλημμέλημα(προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας). Κάποιοι μιλάνε για πιθανό βιασμό. Όπως γίνεται αντιληπτό η δικαιοσύνη, νόμιμα και επίσημα δεν μπορεί να ασκήσει ποινές για ένα πιθανό έγκλημα, που ίσως να έκανες. Δεν υπάρχει δηλαδή προληπτική τιμωρία. Οπότε αυτό που πρέπει-κατά την γνώμη μου πάντα- είναι, έκτιση ποινής τουλάχιστον 2 ετών, παρακολούθηση από ψυχολόγο για τουλάχιστον 5 ή και 10 χρόνια ,και το νου της η αστυνομία για τυχόν περαιτέρω καταγγελίες. Τα νούμερα είναι ενδεικτικά και δεν πρέπει να παρθούν σε καμία απολύτως περίπτωση ως απόλυτα ή σωστά γιατί ούτε νομικός είμαι αλλά ούτε και κλινικός ψυχολόγος ή ψυχίατρος.
Απο εκεί και πέρα,η δημοσιοποίηση στοιχείων δικών του και της οικογένειας του, δεν θεωρώ ότι εξυπηρετούν σε κάτι εφόσον αυτός ο άνθρωπος τεθεί ύπο περιορισμό. Ίσα ίσα όπως είπα, ενδέχεται να εκθέσουν και να στιγματίσουν άτομα του περίγυρου του που δεν ευθύνονται για τις πράξεις του. Αλλά δες το και αλλιώς, αυτός ο άνθρωπος θα πρέπει κάποια στιγμή να επανενταχθεί στην κοινωνία, εφόσον είναι επιτυχής η θεραπεία του. Πως θα μπορέσει π.χ. να βρει δουλειά με τέτοιο στίγμα, ειδικά στην περίπτωση που αποδειχθεί απο κλινικό ψυχολόγο οτι όντως υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν. Στην μαρτυρία της άλλης κοπέλας, αναφέρεται βλέμμα κενό...αυτό νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε τι μπορεί να προμηνύει. Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες οπότε δεν μπορούμε απλά να βγάζουμε το τσεκούρι και να παίρνουμε κεφάλια. Ασχέτως πόσο δίκιο θεωρούμε οτι έχουμε. Ειδάλλως και στην περίπτωση της Ιωάννας με την βιτριόλι, αν θέλαμε να αποδώσουμε κοινωνική δικαιοσύνη, θα έπρεπε να σύρουμε την θύτρια σε μια πλατεία και να της κάνουμε το ίδιο. Το ερώτημα είναι, ποιος αποφασίζει τι είναι κοινωνική δικαιοσύνη και τι γενικότερα δικαιοσύνη μετά απο ένα σημείο. Ή είμαστε υπερ των δημοκρατικών νόμων και τους ακολουθούμε πιστά, είτε τους μεταβάλλουμε σαν κοινωνία όποτε νιώθουμε αγανακτισμένοι. Εφόσον ο άνθρωπος αναγνωρίστηκε, συλλήφθηκε και είναι στα χέρια της δικαιοσύνης, δεν νομίζω οτι είναι απαραίτητο να δημοσιοποιούνται τα στοιχεία του. Τουλάχιστον αυτή την στιγμή δεν μπορεί να βλάψει κάποιον. Διαφορετικά θα τα δημοσιοποιούσε η ίδια η αστυνομία. Δεν πρέπει να παίρνουμε δηλαδή τους νόμους στα χέρια μας. Για αυτό έχουμε την αστυνομία και για αυτό έχουμε τους νομικούς και τα δικαστήρια. Πρέπει να ακολουθούμε κάποιος νόμους και κάποια πρωτόκολλα, σε όλα τα πράγματα αλλιώς επικρατεί χάος. Δεν είναι υποστήριξη του όποιου παραβάτη, αλλά σεβασμός στους νόμους και του θεσμούς του κράτους. Το οποίο επισημαίνω πάλι,οτι οφείλει να κάνει την δουλειά του και να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών. Όταν λοιπόν σου δίνουν πινακίδες...μην αγνοείς την καταγγελία, αλλά κίνησε νήματα να γίνουν τα προβλεπόμενα.
Ο Σωκράτης δεν πέθανε επειδή συμφωνούσε με την απόφαση. Αλλά επειδή έδειξε σεβασμό στις αρχές και στους νόμους. Βέβαια η θανάτωση σίγουρα δεν αποτελεί πλέον στοιχείο της Δημοκρατίας...αλλά το νόημα είναι οτι το σύστημα δεν είναι ποτέ τέλειο,ωστόσο οφείλουμε να το ακολουθούμε και οι νομικοί να το βελτιώνουν στον μέγιστο βαθμό που αυτό είναι δυνατόν να γίνει.
