Αγαπητή Κριστίν, θέλω να ξέρεις ότι από το πρώτο δευτερόλεπτο που συνδέθηκα
παρατήρησα το σκληρό αλλά και τόσο γοητευτικό βλέμμα σου στο άβαταρ.
Αυτό το "ναι", αυτά τα τρία γράμματα που ενώθηκαν αρμονικά μεταξύ τους ως μονοπάτι
στην καρδιά σου. Και ναι θα το πω, αυτά που τόσο θηλυκά τοποθέτησες στο μέσο του ποστ
όπου απάντησες για να το δω, να το προσέξω, για να τα κάνεις εικόνα με ζωή μέσα σε κάδρο.
Ήταν η αέρινη φωνή σου, χαμόγελασες γάργαρα και μπήκες σε έναν πειραματισμό
μαζί μου με συρτά μετρημένα και διστακτικά βήματα πάθους και απορίας.
Θα ήθελα να σε συνοδεύσω όπως ένας αληθινός κύριος μια γοητευτική δεσποινίς
και να προσέξει μέχρι και τα σκαλάκια για τα ποδαράκια σου όταν περνούν
μαζί μου την πόρτα ενός μαγαζιού για να απολαύσουμε ένα ποτό ερχόμενοι κοντά
σαν ψυχές, σαν καρδιές και γιατί όχι σαν δύο αντίθετα φύλα που έλκονται
με δράσεις κι αντιδράσεις. Θέλω να σε συναντήσω...
Δικός σου,
McManus
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 13 Μαΐου 2021
Δεν μένει παρά να σου αφιερώσω ένα τραγούδι Κριστίν...