Φιλοσοφία του Θανάτου...

[American Economist]

Να θυμάστε ένα οτι καθε άνθρωπος ειναι μονος του στην ζωή κανενας δεν ενδιαφέρεται για κανέναν.

 

[Lady M]

Να θυμάστε ένα οτι καθε άνθρωπος ειναι μονος του στην ζωή κανενας δεν ενδιαφέρεται για κανέναν.

Πολύ θλιβερή διαπίστωση αυτή. Και είσαι τόσο νέος. Ακόμη κι αν έτσι είναι με τους ανθρώπους που γνωρίζουμε στη ζωή μας, που θέλω πολύ να πιστέψω ότι δεν είναι έτσι, υπάρχουν οι γονείς μας με την ανιδιοτελή και δίχως όρια αγάπη τους.

 

[Guest 209912]

Πολύ θλιβερή διαπίστωση αυτή. Και είσαι τόσο νέος. Ακόμη κι αν έτσι είναι με τους ανθρώπους που γνωρίζουμε στη ζωή μας, που θέλω πολύ να πιστέψω ότι δεν είναι έτσι, υπάρχουν οι γονείς μας με την ανιδιοτελή και δίχως όρια αγάπη τους.

Ίσως ο λόγος που δεν βρίσκεις την αγάπη που αναζητάς είναι αυτός. Μπερδεύεις τους ρόλους των ανθρώπων. Οι γοννεις σου είναι πρώτα άνθρωποι και μετά γοννεις σου, και το loyalty τους βρίσκεται στην ανθρώπινη ιδιότητα τους, όχι στην γονική τους. Γι αυτό και η αγάπη τους και δεν είναι ούτε άπειρη, ούτε ανιδιοτελής.

 

[Gaspar]

Δεν με τρομάζει ο θάνατος. Νοιώθω έτοιμος ανά πάσα ώρα και στιγμή να βρεθώ ενώπιον του μέγα αρχιτέκτονα του σύμπαντος,
Και στην ένδοξη συντροφιά των εν Χριστώ αδελφών του παρελθόντος.

 

[Guest 209912]

Δεν με τρομάζει ο θάνατος. Νοιώθω έτοιμος ανά πάσα ώρα και στιγμή να βρεθώ ενώπιον του μέγα αρχιτέκτονα του σύμπαντος,
Και στην ένδοξη συντροφιά των εν Χριστώ αδελφών του παρελθόντος.

Δεν είναι πως δεν σε τρομάζει. Έχεις βρει απλά έναν τρόπο να κάνεις cope και να μη αφήνεις το φόβο αυτό να σε παραλύει.

 

[soul]

Δεν είναι πως δεν σε τρομάζει. Έχεις βρει απλά έναν τρόπο να κάνεις cope και να μη αφήνεις το φόβο αυτό να σε παραλύει.

Με τι κριτήριο το αμφισβητείς; Θέλω να πω, γιατί παίρνεις ως δεδομένο ότι σίγουρα είναι κάτι τρομακτικό για όλους; Αν και σκέφτηκα ότι πιθανώς υπονοείς τον αρχέγονο φόβο του θανάτου που αρχικά βιώνει ο κάθε άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του... Όμως, πολλοί, σε κάποια φάση του βίου τους αντιμετωπίζουν αυτό τον φόβο και αρκετοί από αυτούς καταφέρνουν να τον νικήσουν.
Ειδικά αν σκεφτείς ότι ο φόβος συνδέεται με την εικόνα με την οποία ταυτιζεις την απειλή - άρα αν η εικόνα του θανάτου για κάποιον είναι η συνέχεια της ύπαρξης του και όχι η ανυπαρξία, τότε γιατί να αμφισβητηθει η αφοβια του θανάτου;

 

[Scandal]

Εγώ ελπίζω μέχρι να φτάσω σε κατάσταση που θα είμαι στα τελευταία μου, να έχει επιτραπεί το δικαίωμα στην ευθανασία ώστε να μην καταλήξω σε νοσοκομείο να υποφέρω φρικτά όπως πολλοί άνθρωποι για μήνες μέχρι να μην αντέξω άλλο. Το έχω δει με πολλούς συγγενείς μου όπως τη γιαγιά μου.

 

[Guest 209912]

Με τι κριτήριο το αμφισβητείς; Θέλω να πω, γιατί παίρνεις ως δεδομένο ότι σίγουρα είναι κάτι τρομακτικό για όλους; Αν και σκέφτηκα ότι πιθανώς υπονοείς τον αρχέγονο φόβο του θανάτου που αρχικά βιώνει ο κάθε άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του... Όμως, πολλοί, σε κάποια φάση του βίου τους αντιμετωπίζουν αυτό τον φόβο και αρκετοί από αυτούς καταφέρνουν να τον νικήσουν.
Ειδικά αν σκεφτείς ότι ο φόβος συνδέεται με την εικόνα με την οποία ταυτιζεις την απειλή - άρα αν η εικόνα του θανάτου για κάποιον είναι η συνέχεια της ύπαρξης του και όχι η ανυπαρξία, τότε γιατί να αμφισβητηθει η αφοβια του θανάτου;

Με τι κριτήριο το αμφισβητείς; Θέλω να πω, γιατί παίρνεις ως δεδομένο ότι σίγουρα είναι κάτι τρομακτικό για όλους; Αν και σκέφτηκα ότι πιθανώς υπονοείς τον αρχέγονο φόβο του θανάτου που αρχικά βιώνει ο κάθε άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του... Όμως, πολλοί, σε κάποια φάση του βίου τους αντιμετωπίζουν αυτό τον φόβο και αρκετοί από αυτούς καταφέρνουν να τον νικήσουν.
Ειδικά αν σκεφτείς ότι ο φόβος συνδέεται με την εικόνα με την οποία ταυτιζεις την απειλή - άρα αν η εικόνα του θανάτου για κάποιον είναι η συνέχεια της ύπαρξης του και όχι η ανυπαρξία, τότε γιατί να αμφισβητηθει η αφοβια του θανάτου;

Οι άνθρωποι έχουμε την μοναδική ικανότητα να γνωρίζουμε το μέλλον και να μπορούμε να το φανταστούμε. Γνωρίζουμε λοιπόν πως ο θάνατος είναι το τέλος της ύπαρξης και πως θα έρθει κάποια στιγμή για όλους. Αυτή είναι μια πολύ βαθειά συνειδητοποίηση την οποία πρέπει να διαχειριστουμε κάπως. Η πίστη στον Θεό, σε μια μεταθανάτια ύπαρξη, στην μετενσάρκωση και σε όλες αυτές τις έννοιες δεν είναι τίποτα άλλο από την επιστράτευση της φαντασίας του ανθρώπου για να τον προστατέψει από την ίδια του την φαντασία. Δημιουργούμε μια φανταστική πραγματικότητα για να ξεφύγουμε από την φανταστική πραγματικότητα ότι κάποτε θα πεθάνουμε. Ο θάνατος είναι απλά στην φαντασία μας, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Όσο ζούμε δεν υπάρχει θάνατος, και όταν ο θάνατος υπάρξει δεν υπάρχουμε εμείς για να τον αντιληφθούμε. Η ζωή και ο θάνατος λοιπόν δεν βρίσκονται ποτέ ταυτόχρονα στο ίδιο δωμάτιο.

Οταν ακούς έναν άνθρωπο άνθρωπο να σου λέει πως πιστεύει στον Θεό, αυτό που πραγματικά λέει είναι πως επιστρατεύει την φαντασία του, για να προστατευτεί από την φαντασία του, την επίγνωση του θανάτου.

Η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι να είμαστε παρόντες. Δηλαδή να κατανοούμε πως η παρούσα στιγμή είναι η μόνη που υπάρχει, και όλα τα υπόλοιπα, παρόν και μέλλον, βρίσκονται απλά στην φαντασία μας. Και ο μόνος λόγος ύπαρξης της φαντασίας μας είναι να μας οδηγεί σε καλυτερα μονοπάτια του παρόντος.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 23 Μαΐου 2021

Εγώ ελπίζω μέχρι να φτάσω σε κατάσταση που θα είμαι στα τελευταία μου, να έχει επιτραπεί το δικαίωμα στην ευθανασία ώστε να μην καταλήξω σε νοσοκομείο να υποφέρω φρικτά όπως πολλοί άνθρωποι για μήνες μέχρι να μην αντέξω άλλο. Το έχω δει με πολλούς συγγενείς μου όπως τη γιαγιά μου.

Επιτρέπεται, λέγεται bullet to the head.

 

[Scandal]

Επιτρέπεται, λέγεται bullet to the head.

Δεν έχω τα κότσια να το κάνω αυτό
Προτιμώ μια ενεσούλα και εντάξει.

 

[Eclipse]

Να θυμάστε ένα οτι καθε άνθρωπος ειναι μονος του στην ζωή κανενας δεν ενδιαφέρεται για κανέναν.

Αυτό είναι κατι που λενε οι απαισιοδοξοι και οι μοναχικοι άνθρωποι. Στο χέρι σου είναι να δημιουργήσεις σχεσεις με ανθρωπους που θα ενδιαφέρονται για σενα.

 

[American Economist]

Αυτό είναι κατι που λενε οι απαισιοδοξοι και οι μοναχικοι άνθρωποι. Στο χέρι σου είναι να δημιουργήσεις σχεσεις με ανθρωπους που θα ενδιαφέρονται για σενα.

Εχω 2-3 ατομα φιλους ομως τρομαζω οτι μπορει να λενε ασχημα πραγματα πισω απο εμενα.

 

[Μάξιμος]

Τόλη, μόλις μου θύμησες την πρώτη μου κουβέντα, απαντώντας στο θέμα της καύσης των νεκρών.

Τότε είχα πει: μάθατε την ζωή, μάθατε να ζείτε και φτάσατε στον θάνατο.

Οι άνθρωποι έχουμε την μοναδική ικανότητα να γνωρίζουμε το μέλλον και να μπορούμε να το φανταστούμε.

Η φαντασία, είναι ένα προσόν του ανθρώπου και χρησιμότατη σε Αρχιτέκτονες, σε σχεδιαστές και σε άλλες ομάδες του πληθυσμού. Αλλά η κατάχρηση της, οδηγεί σε πλάνες τον άνθρωπο.

Γνωρίζουμε λοιπόν πως ο θάνατος είναι το τέλος της ύπαρξης και πως θα έρθει κάποια στιγμή για όλους. Αυτή είναι μια πολύ βαθειά συνειδητοποίηση την οποία πρέπει να διαχειριστουμε κάπως. Η πίστη στον Θεό, σε μια μεταθανάτια ύπαρξη, στην μετενσάρκωση και σε όλες αυτές τις έννοιες δεν είναι τίποτα άλλο από την επιστράτευση της φαντασίας του ανθρώπου για να τον προστατέψει από την ίδια του την φαντασία.

Διαφωνώ. Μπορείς να φανταστείς το σώμα σου; τους νευρώνες και τα κύτταρα σου; την λειτουργία του εγκεφάλου σου; τον ηλεκτρισμό που διατρέχει το σώμα σου και τις επιπτώσεις απο αυτό; και άλλα πολλά και όλα αυτά, σε ένα ενιαίο σύνολο που λέγεται Τόλης.
Αν ναι, τότε πες μου με ποιον τρόπο προγραμματίζονται όλα αυτά και απολαμβάνεις εσύ την ζωή όπως την ξέρεις. Και γιατί δεν μπορείς να φτάσεις σε επίπεδα άλλα, όπως...

Δημιουργούμε μια φανταστική πραγματικότητα για να ξεφύγουμε από την φανταστική πραγματικότητα ότι κάποτε θα πεθάνουμε.

Για τον Χριστιανό, δεν υπάρχει θάνατος έτσι όπως τον εννοούμε.
Υπάρχει η κοίμηση του και μία μετάβαση στην μεταθάνατον ζωή.
Δεν είναι δυνατό να καταργήσουμε την Ανάσταση του Λαζάρου.
Ερεύνησε τις γραφές, δες τις μαρτυρίες και μετά πες μου την γνώμη σου.

 

[Guest 209912]

Οι γραφές δεν έχουν καμία απολύτως αξία γιατί δεν υπάρχει τίποτα ειλικρινές σε αυτές καθώς απευθύνονται στην μάζα, τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, και ως εκ τούτου δεν έχουν τίποτα απολύτως να προσφέρουν σε οποιαδήποτε άνθρωπο διαθέτει έστω και λίγη επιθυμία για την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι πως ο καθένας βρίσκει τα πράγματα για τα οποία ενδιαφέρεται, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνει ποια είναι αυτά.

 

[annfire]

Τόλη, μόλις μου θύμησες την πρώτη μου κουβέντα, απαντώντας στο θέμα της καύσης των νεκρών.

Τότε είχα πει: μάθατε την ζωή, μάθατε να ζείτε και φτάσατε στον θάνατο.


Η φαντασία, είναι ένα προσόν του ανθρώπου και χρησιμότατη σε Αρχιτέκτονες, σε σχεδιαστές και σε άλλες ομάδες του πληθυσμού. Αλλά η κατάχρηση της, οδηγεί σε πλάνες τον άνθρωπο.


Διαφωνώ. Μπορείς να φανταστείς το σώμα σου; τους νευρώνες και τα κύτταρα σου; την λειτουργία του εγκεφάλου σου; τον ηλεκτρισμό που διατρέχει το σώμα σου και τις επιπτώσεις απο αυτό; και άλλα πολλά και όλα αυτά, σε ένα ενιαίο σύνολο που λέγεται Τόλης.
Αν ναι, τότε πες μου με ποιον τρόπο προγραμματίζονται όλα αυτά και απολαμβάνεις εσύ την ζωή όπως την ξέρεις. Και γιατί δεν μπορείς να φτάσεις σε επίπεδα άλλα, όπως...

Για τον Χριστιανό, δεν υπάρχει θάνατος έτσι όπως τον εννοούμε.
Υπάρχει η κοίμηση του και μία μετάβαση στην μεταθάνατον ζωή.
Δεν είναι δυνατό να καταργήσουμε την Ανάσταση του Λαζάρου.
Ερεύνησε τις γραφές, δες τις μαρτυρίες και μετά πες μου την γνώμη σου.

Γιατί το αναλύεις/ετε περαιτέρω; έτσι κι αλλιώς θα πεθάνετε/ουμε. Η θνητότητα είναι κάτι δεδομένο κ αναπόφευκτο. Ζούμε, περνάμε καλά, εργαζόμαστε, σπαταλάμε την ζωή μας σε σπουδές/εμπειρίες κλπ για να πεθάνουμε μια μερα ξαφνικά.Κάθε μερα είναι πιθανότατα η τελευταία σας/μας μέρα.Γιατί υπεραναλύετε αντί να βιώνετε φουλ το παρον'; Τα υπαρξιακά αποτελούν δεδομένη συνθήκη, την οποία βιώνουμε είτε1η φορά στα 12 είτε στα 30 που διακατεχόμαστε από υπαρξιακή/ηλικιακή κρίση.
τσιλάρετε

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 23 Μαΐου 2021

Οι γραφές δεν έχουν καμία απολύτως αξία γιατί δεν υπάρχει τίποτα ειλικρινές σε αυτές καθώς απευθύνονται στην μάζα, τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, και ως εκ τούτου δεν έχουν τίποτα απολύτως να προσφέρουν σε οποιαδήποτε άνθρωπο διαθέτει έστω και λίγη επιθυμία για την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι πως ο καθένας βρίσκει τα πράγματα για τα οποία ενδιαφέρεται, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνει ποια είναι αυτά.

και η θρησκεία ειναι κατι"ακαταλαβίστικο". αν κάποοιος επιλεγει τη θρησκεία ως Αλήθεια/ ανάβαση προς το Αγαθό αν θες το Πλατωνικό/ουσια της ζωης(το ιδιο σημαινουν ολα αυτά), γιατί να κρίνουμε ο ενας τον αλλον?

 

[Guest 209912]

Γιατί το αναλύεις/ετε περαιτέρω; έτσι κι αλλιώς θα πεθάνετε/ουμε. Η θνητότητα είναι κάτι δεδομένο κ αναπόφευκτο. Ζούμε, περνάμε καλά, εργαζόμαστε, σπαταλάμε την ζωή μας σε σπουδές/εμπειρίες κλπ για να πεθάνουμε μια μερα ξαφνικά.Κάθε μερα είναι πιθανότατα η τελευταία σας/μας μέρα.Γιατί υπεραναλύετε αντί να βιώνετε φουλ το παρον'; Τα υπαρξιακά αποτελούν δεδομένη συνθήκη, την οποία βιώνουμε είτε1η φορά στα 12 είτε στα 30 που διακατεχόμαστε από υπαρξιακή/ηλικιακή κρίση.
τσιλάρετε

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 23 Μαΐου 2021

και η θρησκεία ειναι κατι"ακαταλαβίστικο". αν κάποοιος επιλεγει τη θρησκεία ως Αλήθεια/ ανάβαση προς το Αγαθό αν θες το Πλατωνικό/ουσια της ζωης(το ιδιο σημαινουν ολα αυτά), γιατί να κρίνουμε ο ενας τον αλλον?

Το να κρίνουμε τους άλλους επιβεβαιώνει το εγώ μας και μας κάνει να περνάμε καλά. Πίστευα πως θα το καταλάβαινες αφού έγραψες ότι το όλο νόημα είναι να περνάμε καλά στο τώρα.

 

[Guest 749981]

Εχω 2-3 ατομα φιλους ομως τρομαζω οτι μπορει να λενε ασχημα πραγματα πισω απο εμενα.

Το σημαντικό Φώτη είναι να αντιληφθείς πως και οι φίλοι είναι άνθρωποι. Θα κάνουν και λάθη και μπορεί και να σε πληγώσουν ίσως ανεπανόρθωτα. Αν το καταλάβεις νωρίς αυτό και δεν έχεις μεγάλες απαιτήσεις θα χαλαρώσεις και δε θα σε τρομάζει το ενδεχόμενο αυτό.

 

[Lady M]

Γιατί το αναλύεις/ετε περαιτέρω; έτσι κι αλλιώς θα πεθάνετε/ουμε. Η θνητότητα είναι κάτι δεδομένο κ αναπόφευκτο. Ζούμε, περνάμε καλά, εργαζόμαστε, σπαταλάμε την ζωή μας σε σπουδές/εμπειρίες κλπ για να πεθάνουμε μια μερα ξαφνικά.Κάθε μερα είναι πιθανότατα η τελευταία σας/μας μέρα.Γιατί υπεραναλύετε αντί να βιώνετε φουλ το παρον'; Τα υπαρξιακά αποτελούν δεδομένη συνθήκη, την οποία βιώνουμε είτε1η φορά στα 12 είτε στα 30 που διακατεχόμαστε από υπαρξιακή/ηλικιακή κρίση.
τσιλάρετε

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 23 Μαΐου 2021

Η αλήθεια είναι ότι τα υπαρξιακά οδηγούν σε αδιέξοδο ή και σε τρέλα. Πιστεύω ότι είναι αδύνατον ο άνθρωπος να δεχτεί ότι έχει τέλος. Ο μόνος τρόπος να μην το αντιμετωπίζουμε είναι με το να ζούμε το τώρα όπως προαναφέρατε αρκετοί, να δίνουμε νόημα στην κάθε μας μερα. Αλλά και πάλι έρχονται στιγμές που ειναι αδύνατον να μην το σκεφτούμε. Νιώθω ότι είμαστε από τη φύση μας προγραμματισμένοι να ζούμε βλέποντας μέλλον και συνέχεια. Το τέλος μας ισοπεδώνει.

 

[American Economist]

Το σημαντικό Φώτη είναι να αντιληφθείς πως και οι φίλοι είναι άνθρωποι. Θα κάνουν και λάθη και μπορεί και να σε πληγώσουν ίσως ανεπανόρθωτα. Αν το καταλάβεις νωρίς αυτό και δεν έχεις μεγάλες απαιτήσεις θα χαλαρώσεις και δε θα σε τρομάζει το ενδεχόμενο αυτό.

Εχεις δικιο, απλα με εχουν απογοητεύσει πολλα ατομα που ειναι φιλοι μου και αυτο με τρομάζει.

 

[Μάξιμος]

Εχω 2-3 ατομα φιλους ομως τρομαζω οτι μπορει να λενε ασχημα πραγματα πισω απο εμενα.

Αποδέξου το γεγονός, οτι όποιος θέλει λέει ότι θέλει.
Απο αυτό, δεν μπορεί να ξεφύγει κανένας.
Οπότε, δες τον εαυτό σου και πώς θα τον μάθεις να μην επηρεάζετε απο κακόβουλους.
Λίγο δύσκολο, αλλά έτσι είναι.

Οι γραφές δεν έχουν καμία απολύτως αξία γιατί δεν υπάρχει τίποτα ειλικρινές σε αυτές καθώς απευθύνονται στην μάζα

Για δύο χιλιάδες χρόνια οι γραφές επαληθεύονται.
Οπότε, μάλλον πριν πούμε κάτι, θα πρέπει να το έχουμε μελετήσει πρώτα ενδελεχώς.
Διαφορετικά, ότι και αν πούμε, θα είναι λόγια του αέρα.
Δίχως ουσία.

 

[annfire]

το θέμα δεν ειναι τι λένε οι άλλοι, αλλά ο τρόπος που ΕΜΕΙΣ βιωνουμε τα γεγονοτα/καταστασεις, συμπεριφορές των αλλων κλπ