Η κοιλιά ήρθε εν τέλει κάπου στο 4ο σετ, το 1ο σερβίς σε κάποια φάση είχε πέσει στο 40% κι αυτό σε μεγάλο βαθμό έκρινε το παιχνίδι. Ήρθε και το μπρεικ στην αρχή του 5ου και πλέον δε σωνότανε.
Και πάλι ωστόσο, η διαφορά του Τσιτσιπά πνευματικά, σε σχέση με 2 και 1 χρόνο πίσω, είναι εμφανής.
Πολλά σημεία που νεότερος θα έκανε αψυχολόγητα drop shots παίζονται πια ψύχραιμα, και κυρίως δε φοβάται πια τους big 3. Ήδη δε τους φοβότανε δηλαδή, αλλά άλλο να τους βρεις και σε τελικό GS.
Δεν είναι εύκολη υπόθεση και Djokovic-Nadal δεν τους ξεγράφεις ούτε στο 2-0, αλλά δεν θέλει και πολύ ώστε να το καταφέρει κάποιος, είτε ο Medvedev, είτε ο Τσιτσιπάς, είτε Thiem, Zverev.
Για μένα περισσότερη σημασία έχει το πως θα διαχειριστεί την πικρή ήττα από εδώ και πέρα. Άμα δω αποκλεισμό πρώτο γύρο Wimbledon, δε θα ναι ωραίο δείγμα. Αν και παίζει περισσότερη βαρύτητα να δώσει στο Τόκυο. Κι εκεί έχει σοβαρές ελπίδες με 2σετα ματς.
Το θέμα είναι ότι εν τέλει είδαμε ένα τριήμερο έκπληξη με θεαματικό, "γεμάτο" κι αμφίρροπο τένις κι αυτό ούτε που θυμάμαι από πότε είχε να γίνει.