Σύνταξη

[Isiliel]

Με αφορμή το παρακάτω κείμενο του Νίκου Δήμου (δημοσιευμένο στην προηγούμενη Lifo) και με δεδομένο ότι απέχ...ΟΥΜΕ () όλοι αρκετά από την ηλικία της συνταξιοδότησης, σας απασχολεί καθόλου το θέμα; Φροντίζετε για να έχετε ή ό,τι βρέξει ας κατεβάσει;


Εναντίον της σύνταξης

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ


Τώρα που «έκλεισε» (έστω προσωρινά) το Ασφαλιστικό, ας γράψω ένα προσωπικό επίλογο.

Με ξαφνιάζει η «συνταξιο-λαγνεία» των Ελλήνων. Τρομάζω όταν βλέπω νέους, που μόλις άρχισαν να εργάζονται, να παθιάζονται για τη σύνταξη που θα πάρουν (αν ζουν) σε δεκαετίες. Ή να επιζητούν με κάθε μέσο την πρόωρη συνταξιοδότηση.

Βλέπω τη σύνταξη σαν προθάλαμο του θανάτου. Πρώτα βγαίνεις από τη δουλειά, την παραγωγή, τη δημιουργία - και μετά από τη ζωή. Αλλά ήδη από τη στιγμή που δεν παράγεις, δεν ασχολείσαι, δεν φτιάχνεις, είσαι νεκρός.

Εδώ και πολλά χρόνια βρίσκομαι σε συντάξιμη ηλικία. Θα το θεωρούσα όμως προσωπική προσβολή να μου πει κάποιος ότι πρέπει να βγω στη σύνταξη. Θα είναι σαν να μου έλεγε πως είμαι ανίκανος, άχρηστος, ανύπαρκτος.

Θα μου πείτε: Εσένα σου αρέσει η δουλειά που κάνεις. Άλλοι τη νιώθουν σαν αγγαρεία. (Ποιοι άλλοι - σχεδόν όλοι. Η κακή σχέση του Έλληνα με τη δουλειά του τον κάνει να μη βλέπει την ώρα για σύνταξη.)

Εγώ επιμένω πως κάθε δουλειά είναι καλύτερη από το να καταλήξεις στο ευγηρίας, στο καφενείο ή στα παγκάκια του Ζαππείου.

Υποψιάζομαι πως η σύνταξη αποτελεί ιδεώδη συνθήκη για τον Έλληνα: Πληρώνεται χωρίς να εργάζεται. Γι' αυτό άλλωστε προσπαθούν όλοι να διοριστούν στο Δημόσιο. Είναι μία ανάλογη περίπτωση.

Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για σύνταξη. Όσο για το υποχρεωτικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το θεωρώ πληγή. Μία ζωή πληρώνεις και εσύ και ο εργοδότης σου ένα κάρο λεφτά, που ποτέ δεν παίρνεις πίσω: Γίνονται μισθοί κηφήνων, έξοδα γραφειοκρατίας, μίζες και δομημένα ομόλογα. Στη δική μου ιδανική πολιτεία ο εργαζόμενος θα ήταν ελεύθερος να διαχειρίζεται ο ίδιος αυτά τα χρήματα και να φτιάχνει το δικό του ασφαλιστικό πρόγραμμα. Να τα αποταμιεύει, να τα καταθέτει στην τράπεζα, σε ιδιωτική ασφάλιση - ή, αν προτιμάει, να τα ξοδεύει σαν αμέριμνος τζίτζικας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Jesus ate your cake]

Στη δικη του ιδανικη πολιτεια χρειαζονται και ιδανικοι πολιτες για να πετυχει αυτο που λεει. Τα πραγματα δεν ειναι ιδανικα και το ασφαλιστικο συστημα απαραιτητο. Κατα τ' αλλα συμφωνω με την αποψη του πανω στο θεμα.

Στα 21 μου εχω σημαντικοτερα πραγματα να σκεφτω, και στα 31 και στα 41 και στα 51 ελπιζω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

πω πω... διαφωνώ κάθετα με αυτό το κείμενο και το θεωρώ και προσβλητικό

δλδ κατά τον κύριο Δήμου θα έπρεπε να κλείνουμε τα μάτια και να περιμένουμε να φτάσουμε 65 για να ανακαλύψουμε ότι τόσα χρόνια που δουλεύαμε και μας έκαναν κρατήσεις στο μισθό μας, μας παρέχουν μια σύνταξη που δεν φτάνει ούτε για ζήτω

εντωμεταξύ δεν κατάλαβα για ποιο ακριβώς λόγο όποιος βγαίνει στη σύνταξη είναι και άχρηστος
δεν κατάλαβα για ποιο λόγο κάποιος είναι παραγωγικά δημιουργικός μόνο κάτω απ το καθεστώς του υπαλλήλου

δημιουργικός μπορεί να είναι ο άνθρωπος έως ότου πεθάνει αν αυτό αποφασίσει
δημιουργία είναι να μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά σου και στα εγγόνια σου λίγο ποιοτικό χρόνο και ξεκούραση
δημιουργία είναι να μπορείς στα συντάξιμα χρόνια σου (αν έπαιρνες μια αξιοπρεπή σύνταξη για την οποία είχες δώσει μάχη στα νιάτα σου) να πας ταξίδια και να γυρίσεις τον κόσμο
δημιουργία είναι να σηκώνεσαι στις 7 το πρωί να βγάζεις το καβαλέτο στην βεράντα του εξοχικού σου και να ζωγραφίζεις μια δροσοσταλίδα επειδή πλέον έχεις το χρόνο να το κάνεις

πολύ απογοητευτικό κείμενο για έναν διανοούμενο του επιπέδου του κυρίου Δήμου...
γενικεύσεις περί συνταξιούχων που απλά περιμένουν να πεθάνουν, δεν το περίμενα να τις διαβάσω από αυτόν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Palladin]

πω πω... διαφωνώ κάθετα με αυτό το κείμενο και το θεωρώ και προσβλητικό

δημιουργικός μπορεί να είναι ο άνθρωπος έως ότου πεθάνει αν αυτό αποφασίσει
δημιουργία είναι να μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά σου και στα εγγόνια σου λίγο ποιοτικό χρόνο και ξεκούραση
δημιουργία είναι να μπορείς στα συντάξιμα χρόνια σου (αν έπαιρνες μια αξιοπρεπή σύνταξη για την οποία είχες δώσει μάχη στα νιάτα σου) να πας ταξίδια και να γυρίσεις τον κόσμο
δημιουργία είναι να σηκώνεσαι στις 7 το πρωί να βγάζεις το καβαλέτο στην βεράντα του εξοχικού σου και να ζωγραφίζεις μια δροσοσταλίδα επειδή πλέον έχεις το χρόνο να το κάνεις

πολύ απογοητευτικό κείμενο για έναν διανοούμενο του επιπέδου του κυρίου Δήμου...
γενικεύσεις περί συνταξιούχων που απλά περιμένουν να πεθάνουν, δεν το περίμενα να τις διαβάσω από αυτόν

συμφωνώ απολύτως με ΚΕ, και ένα ζωντανό παράδειγμα της δημιουργικότητας που περιγράφεις είναι η γιαγιά μου, η οποία εκτός του ότι αφού βγήκε στη σύνταξη βοήθησε πολύ τους γονείς μου φροντίζοντας εμένα και τον αδερφό μου, έχει γυρίσει και όλο τον κόσμο ταξιδεύοντας.

το μόνο στο οποίο διαφωνούμε είναι ότι εγώ το περίμενα να διαβάσω κάτι τέτοιο από τον Δήμου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Μια που άνοιξα το θέμα, θα ήθελα να τονίσω να σταθούμε σε αυτό (σαν μια άποψη) και όχι στο ποιός το έγραψε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Προσωπικά δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με την άποψη του Ν. Δήμου, με γλίτωσε και από το γράψιμο.

δημιουργία είναι να μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά σου και στα εγγόνια σου λίγο ποιοτικό χρόνο και ξεκούραση
δημιουργία είναι να μπορείς στα συντάξιμα χρόνια σου (αν έπαιρνες μια αξιοπρεπή σύνταξη για την οποία είχες δώσει μάχη στα νιάτα σου) να πας ταξίδια και να γυρίσεις τον κόσμο

Συγγνώμη αλλά από που κι ως που είναι αυτό δημιουργία;
Μπορεί να είναι ωφέλιμο ή ευχάριστο, αλλά αυτό δεν το κάνει και δημιουργικό.

δημιουργία είναι να σηκώνεσαι στις 7 το πρωί να βγάζεις το καβαλέτο στην βεράντα του εξοχικού σου και να ζωγραφίζεις μια δροσοσταλίδα επειδή πλέον έχεις το χρόνο να το κάνεις

Αν σου αρέσει τόσο να ζωγραφίζεις, ας το είχες κάνει επάγγελμα. Με αυτό που λες επιβεβαιώνεις απλά τον Δήμου ότι ο έλληνας νοιάζεται τόσο για τη σύνταξη επειδή μισεί τη δουλειά του.

Σόρρυ αλλά προσωπικά μου φαίνεται απίστευτα pathetic να περιμένει κάποιος να βγει στη σύνταξη για να κάνει αυτά που επιθυμεί.

Τέλος, ακόμα κι αν δεχτώ τα παραπάνω, πόσοι συνταξιούχοι είναι σαν τη γιαγιά της Palladin?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γιώργος]

Συγγνώμη αλλά από που κι ως που είναι αυτό {σ.σ. το να περνάς χρόνο με τα παιδιά/εγγόνια σου} δημιουργία;

Λόγω ορισμού!
Από το Λεξικό Τριανταφυλλίδη:

δημιουργία η [δimiurjía] O25 : η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του δημιουργώ. 1α. η ενέργεια, η δράση που παράγει κτ. το οποίο δεν υπήρχε προηγουμένως: H ~ του κόσμου / του σύμπαντος. H ~ μιας νέας θρησκείας / κατοικίας / εταιρείας / ιδέας. H ~ ενός νέου κράτους / θεσμού. Aγωνίζονται για τη ~ μιας δίκαιης κοινωνίας. || για τονισμό της έμπνευσης και της πρωτοτυπίας: Πρόκειται για αληθινή ~ όχι για μίμηση. H χαρά της δημιουργίας. || για δημιουργία που αφορά αυτόν που την κάνει: ~ οικογένειας / χρεών / περιουσίας / κοινωνικών σχέσεων. β. η παραγωγή, [highlight]η διαμόρφωση νέας κατάστασης, νέων συνθηκών[/highlight]: Eνέργειες που αποβλέπουν στη ~ εντυπώσεων / κλίματος αναταραχής / όξυνσης. γ. το δημιούργημα, ιδίως πρωτότυπο ή εμπνευσμένο: Πολιτική / καλλιτεχνική / σκηνική ~. Oι μετρ της μόδας παρουσιάζουν τις νέες τους δημιουργίες. 2. η δημιουργία του κόσμου σύμφωνα με τη θρησκευτική, ιδίως τη βιβλική, άποψη καθώς και ο κόσμος ως αποτέλεσμά της: H θεία ~. Tο θαύμα / τα πλάσματα της δημιουργίας. O άνθρωπος, το τελειότερο ον της δημιουργίας. [λόγ.: 1: αρχ. δημιουργία· 2: ελνστ. σημ.]

Πολλές φορές ο παραπάνω χρόνος με τα παιδιά σου διαμορφώνει νέα κατάσταση. Εν προκειμένω "νέα κατάσταση" == "σφηγμένοι δεσμοί".
Για να σε προλάβω, ναι, μπορεί να υπάρχουν και παιδιά που προτιμούν να βλέπουν το γονιό να δουλεύει. Σπανίως χρησιμοποιώ τον ποσοδείκτη "για κάθε".

Άρα δημιουργεί νέα κατάσταση, οπότε ικανοποιεί τον επίσημο ορισμό της Ελληνικής. Κατά συνέπεια είναι δημιουργία.




Εάν δεν το θεωρείς "δημιουργία" τότε μάλλον χρησιμοποιούμε διαφορετικούς ορισμούς, οπότε δεν διαφωνούμε κάπου κατ' ανάγκην. Απλά πρέπει να χρησιμοποιήσεις άλλη λέξη - ή να μας δώσεις τον δικό σου ορισμό για τη λέξη "δημιουργία".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Γιώργο το τράβηξες από τα μαλλιά (sic).

Επίσης, η σ.σ. σου είναι άκυρη, εγώ δεν σχολίαζα μόνο αυτό. Γιατί άραγε κόλλησες εκεί;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γιώργος]

Γιώργο το τράβηξες από τα μαλλιά (sic).

Είμαι κι από κάτι περίεργες malloc τώρα!


Απλά θέλω να σου δείξω το "γιατί να μην είναι;". Δηλαδή δεν υπάρχει κάποια διάσταση απόψεων, απλά καθένας μας έχει διαφορετικά κριτήρια.

Με την κοινή λογική* είναι δημιουργία. Εάν έχουμε άλλα κριτήρια, ας τα πούμε - γιατί τότε θα μπούμε στη διαδικασία του ότι "κάποιος λέει το σωστό και κάποιος λάθος", αλλά δεν υπάρχει μία αλήθεια, κατ' ανάγκην!




*όπου "κοινή λογική" θέλω να πω όπως εννοούμε οι περισσότεροι τον όρο "δημιουργία" και όπως μας ήρθε αυτός ο όρος (αλλιώς θα 'ταν διαφορετικός ο ορισμός στο λεξικό). Απλά δεν βρήκα κάπως καλύτερα να το πω in the first place.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Είμαι κι από κάτι περίεργες malloc τώρα!


Απλά θέλω να σου δείξω το "γιατί να μην είναι;". Δηλαδή δεν υπάρχει κάποια διάσταση απόψεων, απλά καθένας μας έχει διαφορετικά κριτήρια.

Με την κοινή λογική* είναι δημιουργία. Εάν έχουμε άλλα κριτήρια, ας τα πούμε - γιατί τότε θα μπούμε στη διαδικασία του ότι "κάποιος λέει το σωστό και κάποιος λάθος", αλλά δεν υπάρχει μία αλήθεια, κατ' ανάγκην!




*όπου "κοινή λογική" θέλω να πω όπως εννοούμε οι περισσότεροι τον όρο "δημιουργία" και όπως μας ήρθε αυτός ο όρος (αλλιώς θα 'ταν διαφορετικός ο ορισμός στο λεξικό). Απλά δεν βρήκα κάπως καλύτερα να το πω in the first place.

Όταν λέω ότι το τράβηξες από τα μαλλιά, εννοώ ότι το τράβηξες από τα μαλλιά για να χωρέσει στον ορισμό του λεξικού. Πολύ αμφιβάλλω ότι δημιουργείται "νέα κατάσταση/συνθήκες" επειδή μια γιαγιά/ένας παππούς θα περάσει περισσότερο χρόνο με τα παιδιά/εγγόνια του.

Όσο για τη δημιουργία, για μένα είναι κάτι πιο "μεγάλο" από τις οικογενειακές σχέσεις, που σβήνουν όταν πεθάνουν τα μέλη της οικογένειας. Για μένα δημιουργία είναι κάτι που ακόμα κι αν δεν μείνει μετά το θάνατο μας, έχει τη δυνατότητα να μείνει.

Όσο για την κοινή λογική, προσωπικά δεν έχω ακούσει και πολλούς να λένε "δημιουργώ" και να εννοούν ότι περνάνε χρόνο με την οικογένεια τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Λίγα για τον δήμου
τώρα που βγήκε στη σύνταξη έχει χρόνο για να θίγει πολλά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dooo]

Όσο για την κοινή λογική, προσωπικά δεν έχω ακούσει και πολλούς να λένε "δημιουργώ" και να εννοούν ότι περνάνε χρόνο με την οικογένεια τους.

Ίσως γιατί λένε ότι περνάνε "δημιουργικό χρόνο" με την οικογένειά τους, αν και δε βλέπω διαφορά...
ενιγουέι, πάντα πίστευα ότι ο χρόνος με την οικογένεια είναι δημιουργικός.

Το θέμα μας όμως είναι η σύνταξη. Για μένα μόνο η τελευταία παράγραφος του κειμένου έχει νόημα: ας μας αφήσουν την επιλογή για το πώς και πότε και αν θα συνταξιοδοτηθούμε. Με τις παρούσες συνθήκες όμως, βρίσκω το υπόλοιπο κείμενο απαξιωτικό για τους συνταξιούχους.
Υπάρχουν συνταξιούχοι που αγαπούσαν τη δουλειά τους, αλλά κουράστηκαν (it comes with age). Συνταξιοδοτούνται, αφήνουν θέση για τους νέους που έχουν περισσότερες δυνάμεις για δουλειά, και αν θέλουν, ασχολούνται με μια διαφορετική μορφή της εργασίας τους (π.χ. να είναι κάποιος ναυτικός και μετά τη συνταξιοδότηση, να ασχολείται με sailing) ή με τα χόμπι τους.
Τι το κακό έχει αυτού του είδους η σύνταξη?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Λίγα για τον δήμου
τώρα που βγήκε στη σύνταξη έχει χρόνο για να θίγει πολλά

Ο Δήμου δεν βγήκε στη σύνταξη.

[...]
Τι το κακό έχει αυτού του είδους η σύνταξη?

Το ότι είναι από σπάνια έως ανύπαρκτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Θα συμφωνούσα με τις συγκεκριμένες απόψεις του κ. Ν. Δήμου, αν
ζούσαμε σε μία κοινωνική κατάσταση πραγμάτων( όπως κι αν ονομαστεί), όπου οι άνθρωποι δεν θα "δούλευαν", αλλά θα εργάζονταν(δημιουργούσαν)...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[FaniFox]

Με ξαφνιάζει η «συνταξιο-λαγνεία» των Ελλήνων. Τρομάζω όταν βλέπω νέους, που μόλις άρχισαν να εργάζονται, να παθιάζονται για τη σύνταξη που θα πάρουν (αν ζουν) σε δεκαετίες. Ή να επιζητούν με κάθε μέσο την πρόωρη συνταξιοδότηση.

Σύμφωνα με τον κύριο Δήμου δηλαδή θα πρέπει να καθόμαστε σαν πειθήνια αρνάκια και να δεχόμαστε ότι βλακεία σκεφτεί ο κάθε πολιτικός για να μας περικόψει ήδη κεκτημένα ή να μας επιβάλλει νέους αυταρχισμούς.
Εντάξει, κύριε Δήμου, ότι πείτε εσείς...

Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για σύνταξη. Όσο για το υποχρεωτικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το θεωρώ πληγή. Μία ζωή πληρώνεις και εσύ και ο εργοδότης σου ένα κάρο λεφτά, που ποτέ δεν παίρνεις πίσω: Γίνονται μισθοί κηφήνων, έξοδα γραφειοκρατίας, μίζες και δομημένα ομόλογα. Στη δική μου ιδανική πολιτεία ο εργαζόμενος θα ήταν ελεύθερος να διαχειρίζεται ο ίδιος αυτά τα χρήματα και να φτιάχνει το δικό του ασφαλιστικό πρόγραμμα. Να τα αποταμιεύει, να τα καταθέτει στην τράπεζα, σε ιδιωτική ασφάλιση - ή, αν προτιμάει, να τα ξοδεύει σαν αμέριμνος τζίτζικας.

Το μοναδικό σημείο που συμφώνησα με τον αναφερόμενο. Σε μια ιδανική πολιτεία όμως, θα αποφάσιζε και ο καθένας από μόνος του πότε θέλει να βγει στη σύνταξη κι ας παίρνει μόνο το ποσό των κρατήσεων που έχει πληρώσει ως τότε.

Κατά τα άλλα η ΚουΕ με κάλυψε απόλυτα και κάτι παραπάνω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εδάδ]

Τέλος, ακόμα κι αν δεχτώ τα παραπάνω, πόσοι συνταξιούχοι είναι σαν τη γιαγιά της Palladin?

Όσοι έχουν αρκετή σύνταξη για να γυρίσουν τον κόσμο.
Κοινώς, καμιά 10αριά άτομα



Συμφωνώ με ΚΕ και Παλλαντίν.
Και σίγουρα δεν περίμενα να διαβάσω κάτι ιδιαίτερα αξιόλογο από το Δήμου πλέον.

Η κριτική μου φαντάζει, αφελής δεδομένου ότι ζούμε σε κοινωνικές δομές ορισμένες.
Κυρίως μου φαίνεται αφελής γιατί είναι απομονωμένη από την πραγματικότητα.
Αυτό δε το «πληρώνεται χωρίς να εργάζεται» τα σπάει κανονικότατα λες και τα χρήματα τα προσφέρει ο μπαμπάς κράτος και η μαμά πρώην εργοδότης και ο εργαζόμενος τα παίρνει δωράκι.


Συμφωνώ με την τελευταία φράση..., για την προσωπική επιλογή, αλλά μόνο σαν ιδέα, γιατί ως τώρα επαγγελματικά είμαι τυχερή.
Δεν ξέρω όμως που μπορείς να τη χωρέσεις με μισθούς 600 ευρώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Συγγνώμη αλλά από που κι ως που είναι αυτό δημιουργία;
Μπορεί να είναι ωφέλιμο ή ευχάριστο, αλλά αυτό δεν το κάνει και δημιουργικό.

το να διαπαιδαγωγείς ανθρώπους δεν είναι δημιουργικό?!?!?

Αν δεν το κατάλαβες μόλις απαξίωσες όλα τα επαγγέλματα που ασχολούνται με παιδιά!

Πέρα από αυτό, παρόλο που συγχίζομαι και η ίδια με ανθρώπους που πραγματικά το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι η σύνταξη δεν μπορώ να συμφωνήσω με μια άποψη σαν αυτή που εκφράζεται στο πρώτο ποστ.

Πέρα από αυτό, να σου φέρω ένα παράδειγμα που αντικρούει τα λεγόμενά σου;
Ο μπαμπάς μου είναι πλέον συνταξιούχος. Τόσο αυτός όσο και η μαμά μου είναι παραδείγματα για μένα εργαζομένων που λάτρευαν τη δουλειά τους [καθηγητές και οι δύο].

Όσο και αν την λατρεύεις όμως, πως μπορεί ένας 60+ άνθρωπος να αντέξει την..ορμή 15χρονων καθημερινά σε μια αίθουσα???
Ο μπαμπάς μου ήθελε να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων. Επειδή κάτι τέτοιο χρειάζεται πνευματική δουλειά και χρόνο, και επειδή ανέκαθεν ήταν ευσυνείδητος και δεν έβλεπε το σχολείο ως "χώρο να περάσουμε την ώρα μας" ΔΕΝ μπορούσε έχοντας καθημερινές υποχρεώσεις. Μόνο τώρα μπορεί να το κάνει...
Η μητέρα μου, συνταξιούχος πλέον, μπορεί να κάνει αυτό που της αρέσει. Να κάνει ταξίδια ανα τον κόσμο όπως επιθυμούσε χωρίς άγχη.
Δεν γίνεται να είσαι "όρθιος" και πρώτος στη μάχη μονίμως και ΟΧΙ επειδή δεν αγαπάς τη δουλειά σου...

- Ένας μηχανικός που δουλεύει στα μηχανήματα... Τι αντοχές θα έχει να κάνει νυχτερινά upgrades για παράδειγμα στα...70 του?

- Ένας προγραμματιστής... Τι κουράγιο θα έχει να περνάει 8+ ώρες γράφοντας κώδικα για...πάντα?

Είμαι σίγουρη ότι αν πάρω ένα ένα όσα επαγγέλματα μου πεις, ΕΚΤΟΣ από το επιχείρημα "δεν τους αρέσει η δουλειά τους" που ναι ισχύει για αρκετούς, υπάρχει τουλάχιστον ένας λόγος ακόμα σοβαρός που κάποιος αναζητά να βγει στη σύνταξη. Kαι που παλεύει ώστε να ζει με αξιοπρέπεια όταν φτάσει εκείνη η ώρα...

Πολύ μηδενιστική η άποψη του πρώτου ποστ. Δεν μπορείς να απομονώνεις μια μερίδα συνταξιούχων και να τη θεωρείς global truth.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

το να διαπαιδαγωγείς ανθρώπους δεν είναι δημιουργικό?!?!?

Αν δεν το κατάλαβες μόλις απαξίωσες όλα τα επαγγέλματα που ασχολούνται με παιδιά!

Νομίζω ότι μπερδεύτηκες από το ποστ του Γιώργου, που κατάλαβε άλλα αντί άλλων.
Ξαναδες το δικό μου ποστ, να δεις τι σχολιάζει αυτό το κομμάτι του ποστ μου που παραθέτεις.
Και ναι, το να κάνει κανείς ταξίδια δεν το θεωρώ δημιουργικό. Μπορεί να είναι ωφέλιμο, μπορεί να είναι ευχάριστο, μπορεί να είναι χίλια δύο άλλα, αλλά όχι δημιουργικό. Εκτός πια αν το τραβήξουμε από τα μαλλιά και πούμε ότι δημιουργεί εμπειρίες
Επίσης, το να περνάς χρόνο με τα εγγόνια σου, δεν το θεωρώ δημιουργικό. Τα παιδιά τα διαπαιδαγωγεί κατά κύριο λόγο ο γονέας, όχι η γιαγιά και ο παππούς. Ναι, κάτι θα κερδίσουν και από αυτούς, αλλά δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό ώστε να χαρακτηριστεί "δημιουργική απασχόληση".

Πέρα από αυτό, παρόλο που συγχίζομαι και η ίδια με ανθρώπους που πραγματικά το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι η σύνταξη

Αυτό ακριβώς.

Πέρα από αυτό, να σου φέρω ένα παράδειγμα που αντικρούει τα λεγόμενά σου;
Ο μπαμπάς μου είναι πλέον συνταξιούχος. Τόσο αυτός όσο και η μαμά μου είναι παραδείγματα για μένα εργαζομένων που λάτρευαν τη δουλειά τους [καθηγητές και οι δύο].

Όσο και αν την λατρεύεις όμως, πως μπορεί ένας 60+ άνθρωπος να αντέξει την..ορμή 15χρονων καθημερινά σε μια αίθουσα???
Ο μπαμπάς μου ήθελε να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων. Επειδή κάτι τέτοιο χρειάζεται πνευματική δουλειά και χρόνο, και επειδή ανέκαθεν ήταν ευσυνείδητος και δεν έβλεπε το σχολείο ως "χώρο να περάσουμε την ώρα μας" ΔΕΝ μπορούσε έχοντας καθημερινές υποχρεώσεις. Μόνο τώρα μπορεί να το κάνει...

Έλα τώρα βρε Αθηνά! Πήγες στην εξαίρεση της εξαίρεσης! Ας δημιουργούσαν όλοι οι συνταξιούχοι όσο ο πατέρας σου, και θα έβγαινα σε πορείες υπέρ της σύνταξης!

Η μητέρα μου, συνταξιούχος πλέον, μπορεί να κάνει αυτό που της αρέσει. Να κάνει ταξίδια ανα τον κόσμο όπως επιθυμούσε χωρίς άγχη.
Δεν γίνεται να είσαι "όρθιος" και πρώτος στη μάχη μονίμως και ΟΧΙ επειδή δεν αγαπάς τη δουλειά σου...

- Ένας μηχανικός που δουλεύει στα μηχανήματα... Τι αντοχές θα έχει να κάνει νυχτερινά upgrades για παράδειγμα στα...70 του?

- Ένας προγραμματιστής... Τι κουράγιο θα έχει να περνάει 8+ ώρες γράφοντας κώδικα για...πάντα?

Ας μην κάνει νυχτερινά upgrades, ας κάνει κάτι άλλο εντός των πλαισίων της δουλειάς του.
Ας μην γράφει 8+ ώρες κώδικα, ας γράφει 4, ή και 2. Αν του άρεσε η δουλειά του όμως, είναι δυνατόν να αντέχει χωρίς να γράψει ούτε μια γραμμή;
Δεν είμαι κατά στο να μειώσει τη δουλειά του κάποιός ή να ασχοληθεί με κάτι άλλο παραγωγικό (όπως ο πατέρας σου που γράφει βιβλίο).
Αυτό που κατακρίνουμε, και εγώ και ο Δήμου, είναι το να αδημονεί κάποιος να βγει στη σύνταξη από τα 20 του, με σκοπό και όνειρο να κάθεται στο καφενείο/γηροκομείο και να μην κάνει τίποτα απολύτως (άντε να βλέπει και τα εγγόνια μια φορά την εβδομάδα, λες και θα δώσει αυτό νόημα στη ζωή του). Όπως οι περισσότεροι συνταξιούχοι εν Ελλάδι δηλαδή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fielda]

Να πω καταρχάς ότι μιλάει ιδιαιτέρως απαξιωτικά για τους συνταξιούχους και τους νέους, πράγμα το οποίο από μόνο του ως γεγονός με πείραξε (ανεξάρτητα από αυτά που λέει). Γιατί είναι τόσο άσχημο να αγωνίζεται κάποιος για να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον και όχι αυτή την αβεβαιότητα που του επιβάλουν;

Όσοι είστε υπέρ της μη συνταξιοδότησης και θεωρείτε ότι δεν κάνεις κάτι δημιουργικό όταν βγεις στη σύνταξη έχετε σκεφτεί συγκεκριμένα επαγγέλματα ως παράδειγμα; Ίσως ο κύριος Δήμου μιλάει εκ του ασφαλούς και σκεπτόμενος μόνο το δικό του επάγγελμα (ή παρεμφερή) αλλά ξεχνάτε την αντίδρασή μας στο σχολείο όταν βλέπαμε καθηγητές πάνω από 60 χρονών; Είναι άνθρωποι με πεπαλαιωμένες ιδέες και τρόπους προσέγγισης και διδασκαλίας. Πώς μία νηπιαγωγός ετών 65+ να βάλει τάξη στα παιδάκια; Πώς να τα προσέχει μην χτυπήσουν όταν δεν έχει το κουράγιο και τη δύναμη; Πώς ένας γιατρός ετών 70+ που πιθανώς θα έχει και ο ίδιος προβλήματα υγείας να χειρουργήσει με σταθερότητα και ακρίβεια; Να μη μιλήσω για χειρωνακτικές και επικίνδυνες δουλειές όπως πχ οικοδόμος, ηλεκτρολόγος.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν κάποιοι άνθρωποι δε γίνεται και δεν πρέπει να δουλεύουν όταν ξεπερνάνε μία ηλικία για να αποφεύγουν και οι ίδιοι πιθανούς κινδύνους. Σίγουρα θα ήταν καλύτερο να έχει ο καθένας το δικαίωμα να επιλέξει αλλά αυτό είναι μάλλον ουτοπικό και φυσικά θα αντιμετωπίζαμε τότε άλλα προβλήματα (όπως πχ κατάχρησης αυτού του δικαιώματος)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

...είσαι σίγουρη μισέλ ότι είναι εργαζόμενος 70άρης?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.