Αυτό που κατακρίνουμε, και εγώ και ο Δήμου, είναι το να αδημονεί κάποιος να βγει στη σύνταξη από τα 20 του, με σκοπό και όνειρο να κάθεται στο καφενείο/γηροκομείο και να μην κάνει τίποτα απολύτως (άντε να βλέπει και τα εγγόνια μια φορά την εβδομάδα, λες και θα δώσει αυτό νόημα στη ζωή του). Όπως οι περισσότεροι συνταξιούχοι εν Ελλάδι δηλαδή...
βρε Λία μου....
για δες εδώ
Βλέπω τη σύνταξη σαν προθάλαμο του θανάτου. Πρώτα βγαίνεις από τη δουλειά, την παραγωγή, τη δημιουργία - και μετά από τη ζωή. Αλλά ήδη από τη στιγμή που δεν παράγεις, δεν ασχολείσαι, δεν φτιάχνεις, είσαι νεκρός.
Εδώ και πολλά χρόνια βρίσκομαι σε συντάξιμη ηλικία. Θα το θεωρούσα όμως προσωπική προσβολή να μου πει κάποιος ότι πρέπει να βγω στη σύνταξη. Θα είναι σαν να μου έλεγε πως είμαι ανίκανος, άχρηστος, ανύπαρκτος.
που το λέει αυτό που λες εσύ?
αυτός λέει ότι συνταξιούχος = νεκρός...
έλεος δλδ...
και ποιος του είπε δλδ ότι όποιος δεν φτιάχνει αυτό που αυτός ορίζει ως δημιουργικό είναι νεκρός?
για κάποιους ανθρώπους το να έχουν χρόνο να φτιάξουν γιουβαρλάκια στα παιδιά τους είναι δημιουργία
το ότι εσύ ή αυτός δεν το θεωρείται - υποκειμενικά- αρκετά δημιουργικό δεν λέει και πολλά
για κάποιους είναι, πως να το κάνουμε τώρα!
κι οκ, αν δεν του αρέσουν αυτοί οι τύποι ανθρώπων, ας μην τους κάνει παρέα, ας μην πηγαίνει στο καφενείο, ας μην παίζει πρέφα....
όχι όμως και να τους απαξιώνει τόσο....
υπάρχουν ΠΟΛΛΑ επαγγέλματα που δεν είναι σε θέση να συνεχίσουν να δουλεύουν στα 70 τους
ο πατέρας μου φορτηγατζής, πλέον με πρόβλημα στα άκρα και στα μάτια ΛΟΓΩ της δουλειάς του
αν συνεχισει να δουλεύει θα είναι δημόσιος κίνδυνος
ποιος είναι λοιπόν ο Κύριος Δήμου και ο Κάθε Κύριος Δήμου που θα πει τον πατέρα μου, μετά από 52 χρόνια εργασίας, ανίκανο, ετοιμοθάνατο άχρηστο και ανύπαρκτο????
Ποιος είναι αυτός που θα του πει ότι το να ασχολείται με τις τοματιές στον κήπο του είναι ισάξιο με τον θάνατο