Για να δουμε ποσο κατω ειναι η ελληνική οικονομια παμε να δουμε το ΑΕΠ το 2008 και το ΑΕΠ το 2019-2020
2008.
Q1: 62.7 δις Ευρω
Q2: 60 δις Ευρώ
Q3: 60.03.δις Ευρω
Q4: 59.27 δις Ευρω
Total: 240 δις Ευρώ
2019
Q1: 45.7 δις ευρω
Q2: 45.2δις ευρώ
Q3: 45.4 δις ευρώ
Q4: 45.7 δις ευρώ
Total: 182 δις ευρω (- 24.27%)
Βάλε λίγο μακρο-οικονομική Στατιστική να γελάσουμε γιατί η Αυστρία ενώ ήταν πολύ πιο φτωχή χώρα από την Ελλάδα σε ΑΕΠ πριν το 1990 κατάφερε πλέον να γίνει πιο δυνατή οικονομία με καλό κοινωνικό κράτος και απλή καθημερινότητα για τους πολίτες, ξεπέρασε την Ελλάδα φυσικά, ενώ είναι μπορώ να πω (πιο μπροστά) σε θέματα Ιατρικής Τεχνολογίας από τη Γερμανία! Πολλά
δημόσια Πανεπιστήμιά της διαθέτουν ερευνητικά κέντρα τα τελευταία χρόνια και σε χώρες της άπω ανατολής φέρνοντας πολλά έσοδα στην χώρα πίσω.
Η μεγαλύτερη ανώνυμος κατασκευαστική εταιρία δρόμων Strabag που συντηρεί πολλά τεχνικά έργα και στη Γερμανία, είναι Αυστριακή. Η εταιρία για την ιστορία, ιδρύθηκε το 1835 σε "αντιφιλελεύθερες" εποχές επί ολοκληρωτικής μοναρχίας, συμμετείχε στο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας αυτής και σήμερα έχει κάπου 80.000 εργαζομένους. Άλλο παράδειγμα. Λόγω τουρισμού και οικονομίας, το σιδηροδρομικό επαρχιακό δίκτυο μόνο(!) της πόλης Ίνσμπρουκ των 90.000 κατοίκων εξυπηρετεί το χρόνο κάπου 20.000.000 επιβάτες παρέχοντας και θέσεις parking για ποδήλατα. Αναφέρω τα παραδείγματα για να πω απλά ότι όταν δημιουργείς και δεν αφήνεις το χρόνο σε πολιτικές μπούρδες και "κομματικές" δοκιμές, η οικονομία πάει καλά και όχι μόνο για τους κακούς καπιταλιστές αλλά και για το κοινωνικό κράτος.
Στην χώρα μας, όταν κάνω μια τέτοια συζήτηση αμέσως ο τερματισμός της κουβέντας ξεκινάει από τα λεφτά. Ένας κερατάς δεν είπε ποτέ «μπράβο για την ιδέα σου και να ξεκινήσουμε σήμερα το απόγευμα να τη δούμε σε επίπεδο εφαρμογής με την υπάρχουσα κρατική υποδομή και να βάλουμε κάτω έναν ισολογισμό: τι δαπάνες θα έχουμε αλλά τι έσοδα θα έχουμε αν παρέχουμε υπηρεσίες ποιότητας». Καταλάβατε "μενουμελλαδάκηδες"; Χορτάσαμε μεταπτυχιακά περιφερειακής πολιτικής, ΜΜΕ, διεθνών σχέσεων, data για απολέπιση καρχαρία, και άλλα "φιγουρατζίδικα" με κονδύλια από το ΕΣΠΑ και φόρους για τόση επικοινωνιακή καινοτομία μόνο για να γράφονται διπλωματικές εργασίες, να πετάγονται σε αποθήκες Πανεπιστημίων και τελικά να φεύγει ο κόσμος στο εξωτερικό. Παράγουμε περισσότερη πληροφορική ηλιθιότητα από όση μπορούμε να καταναλώσουμε. Η μισή Ελλάδα σπουδάζει κάτι σε Ιατρική, Νομική, Φιλολογία και Πληροφορική αλλά δεν έχουμε ούτε το 0.0005% της Αυστριακής οικονομίας. Αναφέρω το παράδειγμα της χώρας αυτής επειδή πληθυσμιακά είναι στο μέγεθος της Ελλάδας και με αξιόλογη μνημειακή και αγροτουριστική οικονομία.
Προσωπικά θέλω να προσφέρω στη χώρα μου νέες ιδέες, να θέσω καινοτόμες λύσεις αναβάθμισης πόλεων και υποδομών αλλά η κουβέντα πάει στην κομματίλα. Με ποιο κόμμα θα είσαι, ποιος θα σε βολέψει;

Η σκασίλα όλων είναι να μάθουμε με ποιο κόμμα θα είμαστε και όχι τι αποτέλεσμα να φέρουμε.