Θα αφήνατε την Ελλάδα για μια καριέρα στο εξωτερικό;

[Guest 454371]

Δουλέψτε τσάμπα στην Ελλάδα και μη φύγετε στο Εξωτερικό:

 

[taketrance]

Επιτέλους ένας άνθρωπος που μιλάει με αριθμούς (αν και δε μας είπες κάτι πολύ βασικό, την ειδικότητα/θέση σου)...πάμε λοιπόν:

α)Είσαι δηλαδή γύρω στις 13,2 χιλιάδες λίρες φόρου εισοδήματος, συν 6,2 χιλιάδες κρατικά ασφάλιστρα (10% επί των μικτών αποδοχών αν δεν κάνω λάθος) άρα πάμε στα 42,5 περίπου χιλιάρικα καθαρά, που είναι περίπου τα 3,5 χιλιάρικα που μας λες ότι βγάζεις καθαρά...αν λοιπόν δίνεις και 50€ ή 100€ στην ιδιωτική όπως υπολογίζω (τόσα έκαναν και στη γυναίκα μου, είναι ψιλοstandard) λυπάμαι που στο λέω αλλά η σύνταξη που θα πάρεις ούτε σε χωριό των Σκοπίων δε θα σου φτάνει να βγάλεις το μήνα!

β)Οι προοπτικές σου να παραιτηθείς, ν' ανοίξεις δική σου επιχείρηση και να γίνεις πλούσιος ποιες είναι σε σχέση με την Ελλάδα;

γ)Αυτό βέβαια έχει και την αντίθετη ανάγνωση: υπερδιπλάσια, υπερτριπλάσια κ.ο.κ. αξία εργασίας και υπερδιπλάσια, υπερτριπλάσια κ.ο.κ. υπεραξία για την εταιρεία που σ' έχει υπάλληλο με λίγο περισσότερα χρήματα...πως αισθάνεσαι γι' αυτό;

δ)Άρα σου μένουν 2 χιλιάρικα καθαρά για τα προσωπικά σου έξοδα, για έξοδα μετακίνησης (μέσα σ' αυτά και η αγορά/leasing Ι.Χ. προφανώς), έξοδα αναψυχής και ό,τι άλλο μπορεί να προκύψει, άρα κάνεις χονδρικά 500€-1.000€ αποταμίευση μηνιαίως χωρίς ιδιαίτερες σπατάλες και πολυτέλειες...θεωρείς ότι αυτού του είδους την αποταμίευση δε θα μπορούσες να την έκανες στην Ελλάδα;

ε)Εγώ μιλώ για τους χιλιάδες που φεύγουν μ' ένα Ελληνικό πτυχίο/μεταπτυχιακό/διδακτορικό στο χέρι χωρίς ιδιαίτερη προϋπηρεσία κι έχουν ν' ανταγωνιστούν όλο τον πλανήτη κι εσύ μου μιλάς για τους δύο φίλους σου που με τον Α ή Β τρόπο ξεχώρισαν επαγγελματικά αγνοώντας τους χιλιάδες που δεν ξεχώρισαν όπως αυτοί, που δεν είναι φίλοι σου και που δεν κάτσατε ποτέ μαζί στο ίδιο τραπέζι να σου πουν τα δικά τους!

Κι άλλες τόσες χιλιάδες φορές θ' ακούς ως απάντηση το «γίνε εσύ εργοδότης στην Ελλάδα να είσαι καλύτερος απ' τους υπάρχοντες και να τα οικονομήσεις, τι περιμένεις;»!

Μανατζερ σε Big 4 ειμαι (μολις εγινα).

α) Οι εισφορες για την ιδιωτικη συνταξη βγαινουν απο τον μεικτο μισθο οποτε τις εχω υπολογισει πριν τα καθαρα και ειναι £600 το μηνα - £300 απο μενα και £300 απο την εταιρια.

β) Δεν ειναι στα σχεδια μου στο κοντινο μελλον, καποια στιγμη θα το ηθελα και πιστευω πως τα εφοδια που παιρνω απο τη δουλεια μου εδω θα βοηθουσαν πολυ. Φυσικα το ιδιο ισχυει και για καποιον που δουλευει σε αντιστοιχο τομεα στην Ελλαδα.

γ) Κανεις δε με εμποδιζει να γινω contractor και να δουλευω μονο για τον εαυτο μου αλλα για πολλους και διαφορους λογους δε θελω να το κανω προς το παρον. H "υπεραξια" που αναφερεις ειναι ακρiβως ιδια και στις ελληνικες εταιριες με παρομοια margins απλα μικροτερα ποσα.

δ) Με μισθο 1200-1500 (στην καλυτερη) που θα ειχα στην Ελλαδα δε θα ειχα το ιδιο επιπεδο ζωης. Για αντιστοιχο διαμερισμα σε αντιστοιχη περιοχη, φαγητα, ποτα, ταξιδια, γουστα κλπ θα εμπαινα μεσα καθε μηνα η δε θα αποταμιευα τιποτα στην καλυτερη.

ε) Μα αυτο ακριβως ειναι το θεμα, οτι κανεις απο μας δεν εχει "διαπρεψει". Στον κλαδο που αναφερομαι (οπως και σε αλλους) αυτο που περιγραφω ειναι η νορμα οχι η εξαιρεση. Προφανως δε μιλαω για αυτους που καθαριζουν £250κ+ το χρόνο πριν κλείσουν τα 30 και έχουν κάνει τη διαφορά.
Στα 31 μου ομως οι περισσοτεροι συνομηλικοι συναδελφοι ειναι ηδη senior managers η αντιστοιχα με 1.5χ απολαβες για αυτο οταν συγκρινω τον εαυτο μου νιωθω οτι εχω μεινει πισω. Στην Ελλαδα που η νοοτροπια ειναι οτι θα ξεμπερδεψεις με σπουδές κλπ στα 25, μετά θα κανείς καμία ακυρη πρακτική, μετά θα δουλέψεις σαν σερβιτόρος και αν είσαι τυχερός θα σε προσλάβουν σαν βοηθό του βοηθού στα 30, θεωρούμαστε golden boys.
Έλεγα σε μια γνωστή που έπιασε δουλειά σε big 4 στην Ελλάδα στα 28 της ότι στην Αγγλία ξεκινάνε την αντίστοιχη θέση στα 22 και το θεωρούσε υπερβολή επειδή «σε αυτή την ηλικία δεν έχεις ψηθεί ακόμα και δε ξέρεις τι σου γίνεται».

Και το κυριότερο όλων είναι το πλάνο και ο σχεδιασμός που μπορείς να κανείς για το μέλλον. Εδώ ξέρουμε λίγο πολύ όλοι που θα κινούμαστε μισθολογικά σε 3, 5, 10 χρόνια από τώρα (προφανώς βάση απόδοσης), κι αυτό είναι που κρατάει και τον περισσότερο κόσμο που είναι έτοιμος να γυρίσει.

Η σύνοψη είναι ότι αυτό για το οποίο μιλάω εγώ, όπως και οι περισσότεροι εδώ μέσα, είναι η σύγκριση του μέσου ειδικευμένου/πτυχιούχου/επιχειρηματία μεταξύ Ελλάδας κι εξωτερικού. Ο ανειδίκευτος λίγο πολύ στην ίδια κατάσταση θα βρίσκεται.

 

[Guest 209912]

Μόνο που πολλά (αν όχι τα περισσότερα) από τα Ελληνικά σπίτια δεν είναι (δυστυχώς) όπως των γειτόνων σου...εγώ προσωπικά το μόνο που έχω δει ως τώρα είναι άνεργους/άεργους χαρτζιλικωμένους 30+άρηδες και χειριστικούς γονείς που αποκτούν κυριαρχικά δικαιώματα (από το χαρτζιλίκι, το τάισμα, το πλύσιμο των ρούχων κ.λπ.) πάνω τους!
Και πως να μη συμβαίνει αυτό σ' ένα κράτος όπου η μέση σύνταξη είναι μεγαλύτερη (!!!) από το μέσο μισθό;

Ναι, αλλά αυτό είναι και λίγο preselection. Τα σπίτια που είναι λειτουργικά και οι γονείς αναγνωρίζουν τα παιδιά ως αυτόνομες οντότητες, και τα έχουν σπρώξει οι ίδιοι στο να αυτονομηθουν ουσιαστικά, θα φύγουν μόνα τους όταν βρουν μια ευκαιρία, και στην σημερινή Ελλάδα οι περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους δεν είναι στον τόπο καταγωγής τους, αλλά κάπου αλλού. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα παιδιά δεν αυτονομηθηκαν γιατί έφυγαν, ήταν ήδη αυτόνομα από τον τρόπο μεγαλωματος και έτσι ψάξανε και βρήκανε ευκαιρίες. Τα μόνα παιδιά ας πούμε που θα μείνουν στο χωριό είναι όσα έχουν δουλειές εκεί, όπως χωράφια. Οπότε είναι λογικό μετά από αυτό το preselection όταν βλέπεις έναν 30αρη αεργο στο σπίτι του να μυρίζει σαπίλα και χειραγώγηση.

Οι συνταξαρες είναι απλά ο παλιός καλός θεσμός του πεσκεσιου συνδιασμενος με τον σοσιαλισμό που υπόσχεται στις μάζες απελευθέρωση από την ανέχεια μέσο του δεσποτισμου.

 

[Jack of Spades]

Μανατζερ σε Big 4 ειμαι (μολις εγινα).

α) Οι εισφορες για την ιδιωτικη συνταξη βγαινουν απο τον μεικτο μισθο οποτε τις εχω υπολογισει πριν τα καθαρα και ειναι £600 το μηνα - £300 απο μενα και £300 απο την εταιρια.

β) Δεν ειναι στα σχεδια μου στο κοντινο μελλον, καποια στιγμη θα το ηθελα και πιστευω πως τα εφοδια που παιρνω απο τη δουλεια μου εδω θα βοηθουσαν πολυ. Φυσικα το ιδιο ισχυει και για καποιον που δουλευει σε αντιστοιχο τομεα στην Ελλαδα.

γ) Κανεις δε με εμποδιζει να γινω contractor και να δουλευω μονο για τον εαυτο μου αλλα για πολλους και διαφορους λογους δε θελω να το κανω προς το παρον. H "υπεραξια" που αναφερεις ειναι ακρiβως ιδια και στις ελληνικες εταιριες με παρομοια margins απλα μικροτερα ποσα.

δ) Με μισθο 1200-1500 (στην καλυτερη) που θα ειχα στην Ελλαδα δε θα ειχα το ιδιο επιπεδο ζωης. Για αντιστοιχο διαμερισμα σε αντιστοιχη περιοχη, φαγητα, ποτα, ταξιδια, γουστα κλπ θα εμπαινα μεσα καθε μηνα η δε θα αποταμιευα τιποτα στην καλυτερη.

ε) Μα αυτο ακριβως ειναι το θεμα, οτι κανεις απο μας δεν εχει "διαπρεψει". Στον κλαδο που αναφερομαι (οπως και σε αλλους) αυτο που περιγραφω ειναι η νορμα οχι η εξαιρεση. Προφανως δε μιλαω για αυτους που καθαριζουν £250κ+ το χρόνο πριν κλείσουν τα 30 και έχουν κάνει τη διαφορά.

στ)Στα 31 μου ομως οι περισσοτεροι συνομηλικοι συναδελφοι ειναι ηδη senior managers η αντιστοιχα με 1.5χ απολαβες για αυτο οταν συγκρινω τον εαυτο μου νιωθω οτι εχω μεινει πισω. Στην Ελλαδα που η νοοτροπια ειναι οτι θα ξεμπερδεψεις με σπουδές κλπ στα 25, μετά θα κανείς καμία ακυρη πρακτική, μετά θα δουλέψεις σαν σερβιτόρος και αν είσαι τυχερός θα σε προσλάβουν σαν βοηθό του βοηθού στα 30, θεωρούμαστε golden boys.
Έλεγα σε μια γνωστή που έπιασε δουλειά σε big 4 στην Ελλάδα στα 28 της ότι στην Αγγλία ξεκινάνε την αντίστοιχη θέση στα 22 και το θεωρούσε υπερβολή επειδή «σε αυτή την ηλικία δεν έχεις ψηθεί ακόμα και δε ξέρεις τι σου γίνεται».

ζ)Και το κυριότερο όλων είναι το πλάνο και ο σχεδιασμός που μπορείς να κανείς για το μέλλον. Εδώ ξέρουμε λίγο πολύ όλοι που θα κινούμαστε μισθολογικά σε 3, 5, 10 χρόνια από τώρα (προφανώς βάση απόδοσης), κι αυτό είναι που κρατάει και τον περισσότερο κόσμο που είναι έτοιμος να γυρίσει.

η)Η σύνοψη είναι ότι αυτό για το οποίο μιλάω εγώ, όπως και οι περισσότεροι εδώ μέσα, είναι η σύγκριση του μέσου ειδικευμένου/πτυχιούχου/επιχειρηματία μεταξύ Ελλάδας κι εξωτερικού. Ο ανειδίκευτος λίγο πολύ στην ίδια κατάσταση θα βρίσκεται.

α)Άρα έχεις το 10% επί των 62 χιλιάδων για national insurance κι άλλες 600 λίρες ιδιωτικό pension plan μηνιαίως από τις οποίες 300 βάζεις εσύ (από τα 62 χιλιάρικα) κι άλλες 300 ο εργοδότης σου επιπλέον των 62 χιλιάδων (δηλαδή σε πληρώνει 62 χιλιάρικα συν 300x12=3.600 λίρες, άρα 65.600)...τα λέω σωστά;

β)Έστω ότι είναι στα σχέδιά σου να το κάνεις σε ένα μήνα...θεωρείς ότι είναι πιο εύκολο να το κάνεις εκεί ή εδώ;

γ)Πως είναι ίδια η υπεραξία;Ίδιο τζίρο κάνει η εταιρεία που εργάζεσαι εκεί και ίδιο η Ελληνική;

δ)Συμπάθα με αλλά σε αντίστοιχη θέση με αυτή που έχεις εκεί τώρα στην Ελλάδα (σε σοβαρή εταιρεία προφανώς, όχι καφενείο) θα έβγαζες πολλά περισσότερα από αυτά που γράφεις...κι αν δεν τα έβγαζες κάτι θα είχες κάνει λάθος εσύ!
Και σίγουρα θα είχες και πολύ καλύτερες προοπτικές να αξιοποιήσεις τις (έστω λίγο μικρότερες) αποταμιεύσεις σου αλλά και να βγάλεις τα όποια extraδάκια μπορείς να βγάλεις...

ε)Μακάρι να πηγαίνουν τόσο καλά οι δουλειές σου και να σου φαίνονται τα 60 χιλιάρικα κλάιν μάιν...στον κλάδο τον δικό μου πάντως (μηχανολόγοι μηχανικοί κ.λπ.) οι περισσότεροι 30άρηδες Έλληνες που ξέρω στο UK ούτε τα μισά απ' όσα βγάζεις εσύ δε βγάζουν, συνήθως ξεκινάνε από κάνα 20-25χίλιαρο κι άντε να 'χουν φτάσει να πάρουν κάνα 30άρι ως τότε...

στ)Καλά στο ηλικιακό πάσχουμε, έχεις απόλυτο δίκιο αλλά ανοίγεις και μεγάλη κουβέντα, ας μην την κάνουμε εδώ και τώρα...

ζ)Μετά απ' όσα είδα τον τελευταίο 1,5 χρόνο λόγω COVID-19 lockdown κ.λπ. δε θα αισθανόμουν τόσο άνετος κι ασφαλής όσο εσύ...

η)Η σύγκριση αυτή έτσι όπως τη θέτεις ξέρουμε και οι δύο για ποιον από τους δύο είναι πιο ευνοϊκή...όπως σου είπα και πριν όμως, η ζωή δεν είναι μόνο εργασία και καριέρα, έχει πολλές πτυχές κι όλες πρέπει να μπαίνουν στη ζυγαριά!

 

[Guest 890013]

Θα κάνω μια νέα ερώτηση σχετική με το θέμα.
Πότε και πως καταλαβαίνει κάποιος (που έχει ζήσει κάποια χρόνια έξω) πως εν τέλει πρέπει να γυρίσει πίσω; Είναι καλή επιλογή το να γυρίσεις πίσω ή ουσιαστικά έχοντας φύγει και χάνοντας το όνομα και τη δουλειά που θα έκανες εδώ δεν εχει πλέον νόημα;
Έχω πολλούς γνωστούς που βρίσκονται Σουηδία και Ελβετία (γιατρός και SW engineer)και επειδή έριξαν πολύ κόπο για να πάνε δεν παραδέχονται πως εν τέλει μπορεί η ζωή να μην είναι τόσο καλή εκεί.(Προφανώς απο εγωισμό)
Αυτο που θέλω να πω είναι ποιο είναι το breaking point που σε κάνει να μην το βλέπεις πλέον εγωιστικά και να παραδεχτείς πως εν τέλει δεν ήταν καλή επιλογή ή ενώ αντικειμενικά ήταν καλή επιλογή για την τσέπη σου εσύ δεν αντέχεις την ζωή;

 

[Guest 209912]

Όταν η ανάγκη σου να έχεις την ψυχική σου υγεία και ευημερία γίνει ισχυρότερη από την ανάγκη σου να μην σε χαρακτηρισουν οι άλλοι ως αδύναμο, βλακα κτλ.

Καθαρά προσωπικό ζήτημα. Για αρκετους ανθρώπους ποτέ.

 

[Jack of Spades]

α)Πότε και πως καταλαβαίνει κάποιος (που έχει ζήσει κάποια χρόνια έξω) πως εν τέλει πρέπει να γυρίσει πίσω;
β)Είναι καλή επιλογή το να γυρίσεις πίσω ή ουσιαστικά έχοντας φύγει και χάνοντας το όνομα και τη δουλειά που θα έκανες εδώ δεν εχει πλέον νόημα;
γ)Έχω πολλούς γνωστούς που βρίσκονται Σουηδία και Ελβετία (γιατρός και SW engineer)και επειδή έριξαν πολύ κόπο για να πάνε δεν παραδέχονται πως εν τέλει μπορεί η ζωή να μην είναι τόσο καλή εκεί.(Προφανώς απο εγωισμό)
Αυτο που θέλω να πω είναι ποιο είναι το breaking point που σε κάνει να μην το βλέπεις πλέον εγωιστικά και να παραδεχτείς πως εν τέλει δεν ήταν καλή επιλογή ή ενώ αντικειμενικά ήταν καλή επιλογή για την τσέπη σου εσύ δεν αντέχεις την ζωή;

Κατά την άποψή μου:
α)Όταν παρά το ότι ζεις σε άλλο κράτος κι έχεις αφήσει τα όσα άσχημα κ.λπ. ζούσες πίσω σου, βρίζεις την Ελλάδα, τους 'Ελληνες κ.λπ. σε κάθε ευκαιρία που θα βρεις (το έχουμε δει και σ' αυτό το forum από αρκετούς) ή/και όταν βλέπεις ότι η καθημερινότητά σου περιλαμβάνει επί μακρόν δουλειά, σπίτι, σπίτι και δουλειά!
β)Συνήθως δεν είναι καλή επιλογή επαγγελματικά, απ' όλες τις άλλες πλευρές όμως θεωρώ πως ναι, είναι...θα έχεις την ευκαιρία να ξαναπροσπαθήσεις να φτιάξεις τη ζωή σου με περισσότερα εφόδια, όντας πιο ώριμος κ.λπ.
γ)Κλασική περίπτωση (βλάβης)...
Για το breaking point θα σε γελάσω, ας μας πει κάποιος που το έζησε...

 

[taketrance]

α)Άρα έχεις το 10% επί των 62 χιλιάδων για national insurance κι άλλες 600 λίρες ιδιωτικό pension plan μηνιαίως από τις οποίες 300 βάζεις εσύ (από τα 62 χιλιάρικα) κι άλλες 300 ο εργοδότης σου επιπλέον των 62 χιλιάδων (δηλαδή σε πληρώνει 62 χιλιάρικα συν 300x12=3.600 λίρες, άρα 65.600)...τα λέω σωστά;

β)Έστω ότι είναι στα σχέδιά σου να το κάνεις σε ένα μήνα...θεωρείς ότι είναι πιο εύκολο να το κάνεις εκεί ή εδώ;

γ)Πως είναι ίδια η υπεραξία;Ίδιο τζίρο κάνει η εταιρεία που εργάζεσαι εκεί και ίδιο η Ελληνική;

δ)Συμπάθα με αλλά σε αντίστοιχη θέση με αυτή που έχεις εκεί τώρα στην Ελλάδα (σε σοβαρή εταιρεία προφανώς, όχι καφενείο) θα έβγαζες πολλά περισσότερα από αυτά που γράφεις...κι αν δεν τα έβγαζες κάτι θα είχες κάνει λάθος εσύ!
Και σίγουρα θα είχες και πολύ καλύτερες προοπτικές να αξιοποιήσεις τις (έστω λίγο μικρότερες) αποταμιεύσεις σου αλλά και να βγάλεις τα όποια extraδάκια μπορείς να βγάλεις...

ε)Μακάρι να πηγαίνουν τόσο καλά οι δουλειές σου και να σου φαίνονται τα 60 χιλιάρικα κλάιν μάιν...στον κλάδο τον δικό μου πάντως (μηχανολόγοι μηχανικοί κ.λπ.) οι περισσότεροι 30άρηδες Έλληνες που ξέρω στο UK ούτε τα μισά απ' όσα βγάζεις εσύ δε βγάζουν, συνήθως ξεκινάνε από κάνα 20-25χίλιαρο κι άντε να 'χουν φτάσει να πάρουν κάνα 30άρι ως τότε...

στ)Καλά στο ηλικιακό πάσχουμε, έχεις απόλυτο δίκιο αλλά ανοίγεις και μεγάλη κουβέντα, ας μην την κάνουμε εδώ και τώρα...

ζ)Μετά απ' όσα είδα τον τελευταίο 1,5 χρόνο λόγω COVID-19 lockdown κ.λπ. δε θα αισθανόμουν τόσο άνετος κι ασφαλής όσο εσύ...

η)Η σύγκριση αυτή έτσι όπως τη θέτεις ξέρουμε και οι δύο για ποιον από τους δύο είναι πιο ευνοϊκή...όπως σου είπα και πριν όμως, η ζωή δεν είναι μόνο εργασία και καριέρα, έχει πολλές πτυχές κι όλες πρέπει να μπαίνουν στη ζυγαριά!

α) Σωστα

β) Δε το εχω ψαξει και δεν εχω ιδεα να πω την αληθεια. Φιλος μου που ξεκινησε επιχειρηση προσφατα στην Ελλαδα (e-shop) μου ειπε οτι ηταν πολυ ευκολο και με εξεπληξε θετικα. Δινω ενα αβανταζ στο να ξεκινουσα κατι εδω απλα και μονο λογω μεγαλυτερης αγορας και αγοραστικης δυναμης κοινου, αλλα δε θα ημουν αντιθετος και για Ελλαδα. Δε το εχω ψαξει και πολυ με τα φορολογικα αλλα κατι υψηλοι εταιρικοι φοροι και προκαταβολες φορων δε μου ακουγονται καθολου καλα.

γ) Το rate μου στους πελατες αυτη τη στιγμη ειναι £1400/μερα. Η εταιρια σε μενα δινει απο την τσεπη της χοντρικα £275/μερα οποτε το υπολοιπο ειναι κερδος. Στην Ελλαδα θα ειναι κατι σαν £700/μερα rate και σε πληρωνει £140, οποτε το margin ουσιαστικα ειναι ιδιο, αυτο εννοω.

δ) Επισης δε το εχω ψαξει πολυ αφου δεν σχεδιαζω να επιστρεψω συντομα, ισως και να εχεις δικιο. Απο μικρες αναζητησεις και κουβεντες εκτιμω οτι θα κυμαινομουν καπου εκει. Το κυριοτερο ομως ειναι οτι οι αντιστοιχες θεσεις στην Ελλαδα ειναι πολυ λιγοτερες και ο ανταγωνισμος αρκετα ισχυρος που το κανει πιο δυσκολο να βρεις κατι τοσο καλο.

ε) Ισχυει οτι στον χρηματοοικονομικο κλαδο ειμαστε σε καλυτερη κατασταση απο μηχανικους, οι οποιοι μπορει να φτασουν να ειναι chartered, δηλαδη 7 χρονια βαριας προυπηρεσιας, και να περνουν τα μισα η και λιγοτερα απο καποιον στο finance με τα ιδια χρονια πισω του και χωρις καμια πιστοποιηση. Λογικο ομως αφου ειναι μακραν ο πιο δυνατος κλαδος της χωρας - φανταζομαι οι μηχανικοι στη Γερμανια ειναι σε πολυ καλυτερη μοιρα.

ζ) Ο Covid γ@μησε πολλα πραγματα κι εδω προφανως. Πολλοι γνωστοι μου εμειναν χωρις δουλεια κι εγω προσωπικα ειχα αγχωθει για τη δουλεια μου παρα πολυ περσι τον Απριλιο οταν ο τζιρος μειωθηκε δραματικα. Ευτυχως, απο τον Ιανουαριο η αγορα βρισκεται σε τρελη ανακαμψη και οι προσληψεις αυτή τη στιγμη πανε τρενο παντού.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Αυγούστου 2021

Θα κάνω μια νέα ερώτηση σχετική με το θέμα.
Πότε και πως καταλαβαίνει κάποιος (που έχει ζήσει κάποια χρόνια έξω) πως εν τέλει πρέπει να γυρίσει πίσω; Είναι καλή επιλογή το να γυρίσεις πίσω ή ουσιαστικά έχοντας φύγει και χάνοντας το όνομα και τη δουλειά που θα έκανες εδώ δεν εχει πλέον νόημα;
Έχω πολλούς γνωστούς που βρίσκονται Σουηδία και Ελβετία (γιατρός και SW engineer)και επειδή έριξαν πολύ κόπο για να πάνε δεν παραδέχονται πως εν τέλει μπορεί η ζωή να μην είναι τόσο καλή εκεί.(Προφανώς απο εγωισμό)
Αυτο που θέλω να πω είναι ποιο είναι το breaking point που σε κάνει να μην το βλέπεις πλέον εγωιστικά και να παραδεχτείς πως εν τέλει δεν ήταν καλή επιλογή ή ενώ αντικειμενικά ήταν καλή επιλογή για την τσέπη σου εσύ δεν αντέχεις την ζωή;

Ως γνωστόν όταν ζεις σε ξένη χώρα κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Για τον κάθε άνθρωπο έχουν διαφορετική βαρύτητα αυτά που κερδίζει κι αυτά που χάνει (μισθός, τρόπος ζωής, οικογένεια, καιρός, κλπ) όποτε ο καθένας τα βάζει στο ισοζύγιο και μένει εκεί όπου υπερτερούν τα θετικά.
Επίσης οι συνθήκες και τα θέλω αλλάζουν συχνά προφανως. Το ότι είσαι κάπου 5 χρόνια κι αποφασίζεις να γυρίσεις πίσω δε σημαίνει απαραίτητα ότι ήταν κακή απόφαση να ζήσεις τα 5 χρόνια εκεί που έζησες, μπορεί απλά τώρα οι συνθήκες σου να έχουν αλλάξει και να είσαι καλύτερα κάπου άλλου.

 

[vassilis498]

Θα κάνω μια νέα ερώτηση σχετική με το θέμα.
Πότε και πως καταλαβαίνει κάποιος (που έχει ζήσει κάποια χρόνια έξω) πως εν τέλει πρέπει να γυρίσει πίσω; Είναι καλή επιλογή το να γυρίσεις πίσω ή ουσιαστικά έχοντας φύγει και χάνοντας το όνομα και τη δουλειά που θα έκανες εδώ δεν εχει πλέον νόημα;
Έχω πολλούς γνωστούς που βρίσκονται Σουηδία και Ελβετία (γιατρός και SW engineer)και επειδή έριξαν πολύ κόπο για να πάνε δεν παραδέχονται πως εν τέλει μπορεί η ζωή να μην είναι τόσο καλή εκεί.(Προφανώς απο εγωισμό)
Αυτο που θέλω να πω είναι ποιο είναι το breaking point που σε κάνει να μην το βλέπεις πλέον εγωιστικά και να παραδεχτείς πως εν τέλει δεν ήταν καλή επιλογή ή ενώ αντικειμενικά ήταν καλή επιλογή για την τσέπη σου εσύ δεν αντέχεις την ζωή;

Όταν το ρίσκο είναι ελάχιστο δεν υπάρχουν καλές και κακές επιλογές. Όσο κι αν δε σου βγει, όσο κι αν λες πως αυτό δεν ήταν για σένα κι ακόμη κι αν γυρίσεις πίσω με την ουρά στα σκέλια πάλι κερδισμένος είσαι. Είχες κάτι στο νου σου, το δοκίμασες, σου βγήκε ή όχι δεν έχει καμία σημασία πλέον έχεις ένα σωρό εμπειρίες και ξέρεις πολύ καλύτερα τι θες απ' το αν δεν το έκανες ποτέ και έμενες μια ζωή με το what if...

Και εγώ δεν έχω αποφασίσει τι θα κάνω long term. Δε με απασχολεί, ξέρω πως για την ώρα έκανα τη σωστή επιλογή κι όταν έρθει η στιγμή θα τα βάλω κάτω και θα αποφασίσω ποιο είναι το επόμενο βήμα.

Για να σου απαντήσω για μένα ο καθοριστικός παράγοντας είναι το περιβάλλον και ο περίγυρός σου. Οι φίλοι σου, κάποιο ταίρι ίσως, αν αυτά είναι set up δε φεύγεις εύκολα. Αυτός που έχει μηδέν προσωπική ζωή αλλάζει τοπίο και κάθε βδομάδα αν γουστάρει, πχ σε τέτοιου είδους επαγγελματικά πόστα είναι αρκετά κοινό.

 

[Johnny15]

Θα γυρίσω πίσω (εκτός από έκτακτες συνθήκες) αν μείνω άνεργος και αν μείνω χωρίς φίλους ή κοπέλα. Έχω παρατηρήσει ότι όσοι δεν είναι καλά κοινωνικά στην Ελλάδα δεν είναι ούτε στο εξωτερικό. Οπότε αν κάποιος δεν έχει φίλους ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό δεν νομίζω να κάνει διαφορά το να επιστρέψει.

 

[Jack of Spades]

α) Σωστα

β) Δε το εχω ψαξει και δεν εχω ιδεα να πω την αληθεια. Φιλος μου που ξεκινησε επιχειρηση προσφατα στην Ελλαδα (e-shop) μου ειπε οτι ηταν πολυ ευκολο και με εξεπληξε θετικα. Δινω ενα αβανταζ στο να ξεκινουσα κατι εδω απλα και μονο λογω μεγαλυτερης αγορας και αγοραστικης δυναμης κοινου, αλλα δε θα ημουν αντιθετος και για Ελλαδα. Δε το εχω ψαξει και πολυ με τα φορολογικα αλλα κατι υψηλοι εταιρικοι φοροι και προκαταβολες φορων δε μου ακουγονται καθολου καλα.

γ) Το rate μου στους πελατες αυτη τη στιγμη ειναι £1400/μερα. Η εταιρια σε μενα δινει απο την τσεπη της χοντρικα £275/μερα οποτε το υπολοιπο ειναι κερδος. Στην Ελλαδα θα ειναι κατι σαν £700/μερα rate και σε πληρωνει £140, οποτε το margin ουσιαστικα ειναι ιδιο, αυτο εννοω.

δ) Επισης δε το εχω ψαξει πολυ αφου δεν σχεδιαζω να επιστρεψω συντομα, ισως και να εχεις δικιο. Απο μικρες αναζητησεις και κουβεντες εκτιμω οτι θα κυμαινομουν καπου εκει. Το κυριοτερο ομως ειναι οτι οι αντιστοιχες θεσεις στην Ελλαδα ειναι πολυ λιγοτερες και ο ανταγωνισμος αρκετα ισχυρος που το κανει πιο δυσκολο να βρεις κατι τοσο καλο.

ε) Ισχυει οτι στον χρηματοοικονομικο κλαδο ειμαστε σε καλυτερη κατασταση απο μηχανικους, οι οποιοι μπορει να φτασουν να ειναι chartered, δηλαδη 7 χρονια βαριας προυπηρεσιας, και να περνουν τα μισα η και λιγοτερα απο καποιον στο finance με τα ιδια χρονια πισω του και χωρις καμια πιστοποιηση. Λογικο ομως αφου ειναι μακραν ο πιο δυνατος κλαδος της χωρας - φανταζομαι οι μηχανικοι στη Γερμανια ειναι σε πολυ καλυτερη μοιρα.

ζ) Ο Covid γ@μησε πολλα πραγματα κι εδω προφανως. Πολλοι γνωστοι μου εμειναν χωρις δουλεια κι εγω προσωπικα ειχα αγχωθει για τη δουλεια μου παρα πολυ περσι τον Απριλιο οταν ο τζιρος μειωθηκε δραματικα. Ευτυχως, απο τον Ιανουαριο η αγορα βρισκεται σε τρελη ανακαμψη και οι προσληψεις αυτή τη στιγμη πανε τρενο παντού.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Αυγούστου 2021

α)Άρα σου μένουν λιγότερα από 3,5 καθαρά το μήνα (όχι πολύ λιγότερα, απλά να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε)...

β)Μεγαλύτερη αγορά μεν, απείρως μεγαλύτερος ανταγωνισμός δε...πίστεψέ με επειδή το 'χω ψάξει και το 'χω ζήσει κι απ' τη μια κι απ' την άλλη, καλύτερα μικρότερη αγορά και 4-5 ανταγωνιστές παρά μεγάλη αγορά και 400-500!
Στη χειρότερη των περιπτώσεων με τους 4-5 έρχεσαι σε συνεννόηση και τα μοιράζετε, με τους 400-500 απλά «χάνεσαι» και κάνεις το σταυρό σου...κι όταν έχεις να κάνεις απευθείας με πελάτες (κι όχι υπό το brand μιας μεγάλης πολυεθνικής ως υπάλληλος) διαπιστώνεις ότι παίζουν ρόλο κι άλλα πράγματα, πέρα από το πόσο καλός επαγγελματίας είναι και πόσο καλό value for money είναι το προϊόν/υπηρεσία που πουλάς!
Και κάπου εκεί έρχεται η ιδιότητα του μετανάστη και σε τσακίζει (εκεί που νόμιζες ότι όλα γύρω σου είναι undiscriminated κι έχεις απολύτως ελεύθερο το πεδίο να παίξεις τη δική σου μπάλα)...
Όλα αυτά τα λέω θεωρώντας δεδομένο (δεν είναι για όλους φυσικά) ότι στόχος κάθε εργαζόμενου ανά τον κόσμο (πρέπει να) είναι κάποια στιγμή ν' αποκτήσει δική του επιχειρηματική δραστηριότητα κι όχι να περιμένει έναν (οποιοδήποτε) μισθό κάθε 1η του μήνα!
Όσο για το φορολογικό, παρά το ότι στην Ελλάδα ο κρατισμός ζει και βασιλεύει οι φόροι συνολικά παραμένουν χαμηλότεροι σε σχέση με το τι πληρώνεις ως επιχειρηματίας στα περισσότερα ανεπτυγμένα κράτη της Ευρώπης...

γ)Άρα ας μη βρίζουμε τους «κακούς εργοδότες» στην Ελλάδα που «κακοπληρώνουν» τα στελέχη τους κ.λπ.
Απλώς στην Ελλάδα δεν έχουμε μεγάλες εταιρείες με τζίρους πολλών δισεκατομμυρίων (σαν αυτή στην οποία εργάζεσαι π.χ.) για να μπορείς να παίρνεις τα 62 χιλιάρικα και να τα ευχαριστιέσαι εδώ!

δ)Ρε φίλε αλήθεια τώρα, γιατί θεωρείς (όπως και άλλοι, όχι μόνο εσύ) τον ανταγωνισμό στην Ελλάδα σ' αυτό το επίπεδο (δε μιλάμε γι' απλές δουλειές που γίνεται όντως σκοτωμός λόγω υπερπληθώρας πτυχιούχων) «σκληρό»;
Μιλάμε για χώρα στην οποία δε μπορεί να έρθει να εργαστεί και να σου φάει τη δουλειά ούτε Ινδός, ούτε Πακιστανός ούτε κανένας απ' αυτούς τους κερατάδες (λόγω γλώσσας), που οι περισσότεροι επαγγελματίες είναι βύσματα και δεν ξέρουν που τους πάνε τα τέσσερα, πήραν πτυχία νύχτα, δε μπορούν να κάνουν ούτε τα βασικά κ.λπ.
Για θέσεις που χρειάζονται σοβαρά skills (το αν είναι πολλές ή λίγες είναι άλλη συζήτηση, το θέμα είναι ότι υπάρχουν) ο ανταγωνισμός στην Ελλάδα είναι σχεδόν ανύπαρκτος για κάποιον εργαζόμενο αξίας κι ως εργαζόμενος σ' αυτή την περίπτωση έχεις και πολύ μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ απ' ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο (που ξέρεις ότι με τα λεφτά που παίρνεις τώρα αν θέλουν βρίσκουν 5 σαν εσένα μέσα σε λίγες μέρες)...

ε)Μπα δε νομίζω, τα ίδια σκατά και στη Γερμανία (τουλάχιστον αυτό εισέπραξα εγώ από προτάσεις που είχα), προφανώς το engineering έχει γίνει τόσο κορεσμένο και του κώλου τα εννιάμερα που δεν αξίζει καν να φύγεις υπάλληλος σε οποιαδήποτε εταιρεία για τέτοιες δουλειές (εκτός αν βρεις καμία καλή θέση σε κάποιο πολύ μεγάλο εργοταξιακό έργο και φύγεις για λίγα χρόνια)...

ζ)Το δίδαγμα είναι «χαμηλά τη μπάλα», ποτέ δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό!

 

[Guest 890013]

Έχω παρατηρήσει ότι όσοι δεν είναι καλά κοινωνικά στην Ελλάδα δεν είναι ούτε στο εξωτερικό

Δεν ισχύει.
Είχα φίλο μου στην Ελλάδα που ήταν σούπερ κοινωνικός και γενικά άνθρωπος για Ελλάδα(you know)
Τώρα είναι Λουξεμβούργο και κάθε μέρα λέει πως θέλει να γυρίσει,δεν μπορεί να κοινωνικοποιηθεί με τίποτα ούτε να ταυτιστεί με τους ανθρώπους εκεί (η δουλειά του είναι πολύ καλή και βγάζει γύρω στα 7Κ το μήνα-αφορολόγητα καθως είναι στο αντίστοιχο δημόσιο του Λουξεμβουργου)
Κι όμως, δεν αντέχει και είναι διατεθειμένος να το αφήσει για να ξαναβρεί την κοινωνική του ζωή στην Ελλάδα.

 

[Johnny15]

Δεν ισχύει.
Είχα φίλο μου στην Ελλάδα που ήταν σούπερ κοινωνικός και γενικά άνθρωπος για Ελλάδα(you know)
Τώρα είναι Λουξεμβούργο και κάθε μέρα λέει πως θέλει να γυρίσει,δεν μπορεί να κοινωνικοποιηθεί με τίποτα ούτε να ταυτιστεί με τους ανθρώπους εκεί (η δουλειά του είναι πολύ καλή και βγάζει γύρω στα 7Κ το μήνα-αφορολόγητα καθως είναι στο αντίστοιχο δημόσιο του Λουξεμβουργου)
Κι όμως, δεν αντέχει και είναι διατεθειμένος να το αφήσει για να ξαναβρεί την κοινωνική του ζωή στην Ελλάδα.

Δεν γίνεται να μην μπορεί να κοινωνικοποιηθει με τίποτα. Όλοι οι νέοι παντού τα ίδια θέλουν. Δεν είναι διαφορετικοί στο εξωτερικό.

 

[iminspain]

Τι σε εμποδίζει να το κάνεις ?

Η ηλικία κυρίως μιας και είμαι ακόμα αρκετά νέος και δεν έχω καν ολοκληρώσει τις προπτυχιακές σπουδές μου (και έχω δρόμο ακόμα), αλλά και η οικονομική κατάσταση μιας και πολύ δύσκολα (έως και αδύνατον) μπορείς να ξεκινήσεις από το μηδέν σε άλλη χώρα. Τελευταίο που δεν μπορώ να μην το υπολογίζω είναι και οι συναισθηματικοί λόγοι (γιατί δεν γίνεται να σε πονάει να φεύγεις από την χώρα στην οποία έζησες την ζωή σου μέχρι τώρα και εκεί που έχεις όλους τους γνωστούς, φίλους και κυρίως την οικογένεια σου)

 

[Guest 890013]

Δεν γίνεται να μην μπορεί να κοινωνικοποιηθει με τίποτα. Όλοι οι νέοι παντού τα ίδια θέλουν. Δεν είναι διαφορετικοί στο εξωτερικό.

Οκ, εσύ ξέρεις καλύτερα για αυτόν.
Πάσο

 

[taketrance]

Δεν ισχύει.
Είχα φίλο μου στην Ελλάδα που ήταν σούπερ κοινωνικός και γενικά άνθρωπος για Ελλάδα(you know)
Τώρα είναι Λουξεμβούργο και κάθε μέρα λέει πως θέλει να γυρίσει,δεν μπορεί να κοινωνικοποιηθεί με τίποτα ούτε να ταυτιστεί με τους ανθρώπους εκεί (η δουλειά του είναι πολύ καλή και βγάζει γύρω στα 7Κ το μήνα-αφορολόγητα καθως είναι στο αντίστοιχο δημόσιο του Λουξεμβουργου)
Κι όμως, δεν αντέχει και είναι διατεθειμένος να το αφήσει για να ξαναβρεί την κοινωνική του ζωή στην Ελλάδα.

Στο Λουξεμβούργο χωρίς σκληρά ναρκωτικά λίγο δύσκολο να τη βγάλεις όποτε λογικό να νιώθει έτσι.

 

[Guest 528707]

Η ηλικία κυρίως μιας και είμαι ακόμα αρκετά νέος και δεν έχω καν ολοκληρώσει τις προπτυχιακές σπουδές μου (και έχω δρόμο ακόμα), αλλά και η οικονομική κατάσταση μιας και πολύ δύσκολα (έως και αδύνατον) μπορείς να ξεκινήσεις από το μηδέν σε άλλη χώρα. Τελευταίο που δεν μπορώ να μην το υπολογίζω είναι και οι συναισθηματικοί λόγοι (γιατί δεν γίνεται να σε πονάει να φεύγεις από την χώρα στην οποία έζησες την ζωή σου μέχρι τώρα και εκεί που έχεις όλους τους γνωστούς, φίλους και κυρίως την οικογένεια σου)

Θα παραβλέψω όλα τα υπόλοιπα και θα κρατήσω το γεγονός ότι είσαι ακόμα νέος !

Όλα στην ώρα τους και στον χρόνο που πρέπει .
Το βασικό είναι να τελειώσεις αρχικά τις σπουδές σου εδώ .
Έπειτα μπορείς με ένα πολύ καλό εφόδιο να αναζητήσεις αυτό που ψάχνεις στο εξωτερικό και ίσως που ξέρεις μέχρι τότε το συναισθηματικό κομμάτι που είναι και ο πολύς βασικός παράγοντας μαζί με τι οικονομικό, να έχει ωριμάσει κάπως και να είσαι πιο δυνατός ώστε να μπορέσεις να το αντέξεις !

Όσο για το οικονομικό έχεις σκεφτεί να κάνεις κάποια δουλειά τώρα τα καλοκαίρια ή και κατά την διάρκεια των σπουδών σου ,αν ο χρόνος σου το επιτρέπει, ώστε να μαζεύεις κάποια χρήματα τα οποία θα σε βοηθήσουν τον πρώτο καιρό εκεί ?

Ένα πράγμα δεν χρειάζεται μόνο να το ξέρεις .
Απογοήτευση και βάση της ηλικίας σου δεν πρέπει να υπάρχει καν .
Να προσπαθείς να είσαι αισιόδοξος και να ξέρεις ότι αν θα πεισμωσεις μπορείς να καταφέρεις πολλά .

Με τους γονείς σου το έχεις συζητήσει ?

 

[Johnny15]

Οκ, εσύ ξέρεις καλύτερα για αυτόν.
Πάσο

Όλοι οι expats τα ίδια λένε. Μένω σε μια από τις πιο βαρετές πόλεις στην Ελβετία. Αν είσαι κοινωνικός την βγάζεις την άκρη σου παντού. Τα "δεν μπορώ να καταλάβω τους άλλους" είναι big bullshit. Όλοι οι νέοι ένα πράγμα θέλουν, να βγουν για καφέ, να παρταρουν με μπύρες, να κάνουν κοινές δραστηριότητες. Βλέπω κόσμο που βαριέται αυτήν την πόλη, λέει ότι δεν έχει ζωή, και περιμένει πώς και πώς να φύγει, ενώ βλέπω άλλους να μην μιζεριαζουν και να προσπαθούν να κάνουν πράγματα όλη την ώρα και να περνάνε τέλεια ακόμα και σε περίοδο covid. Επιλογές του καθενός είναι. Αν είσαι δύσκολος χαρακτήρας ναι θα έχεις πρόβλημα παντού. Τα βλέπω τα δύο άκρα μπροστά μου τόσο καιρό εδώ πέρα.

 

[fmarulezkd]

Η ηλικία κυρίως μιας και είμαι ακόμα αρκετά νέος και δεν έχω καν ολοκληρώσει τις προπτυχιακές σπουδές μου (και έχω δρόμο ακόμα), αλλά και η οικονομική κατάσταση μιας και πολύ δύσκολα (έως και αδύνατον) μπορείς να ξεκινήσεις από το μηδέν σε άλλη χώρα. Τελευταίο που δεν μπορώ να μην το υπολογίζω είναι και οι συναισθηματικοί λόγοι (γιατί δεν γίνεται να σε πονάει να φεύγεις από την χώρα στην οποία έζησες την ζωή σου μέχρι τώρα και εκεί που έχεις όλους τους γνωστούς, φίλους και κυρίως την οικογένεια σου)

Για το τελευταίο, αυτό με τον καιρό θα αρχίζει να αλλάζει. Από τους φίλους μου στο λύκειο, το 80% περίπου είμαστε έξω, ο αδερφός μου επίσης έξω. Η τριάδα κολλητή παρέα που φτιάξαμε από το 1ο έτος της σχολής, επίσης έξω, οι 2 μάλιστα, 10 χρόνια μετά είμαστε στο ίδιο μέρος (πριν κανά δύο χρόνια είμασταν και οι τρεις στην ίδια χώρα)

 

[Jack of Spades]

Για το τελευταίο, αυτό με τον καιρό θα αρχίζει να αλλάζει. Από τους φίλους μου στο λύκειο, το 80% περίπου είμαστε έξω, ο αδερφός μου επίσης έξω. Η τριάδα κολλητή παρέα που φτιάξαμε από το 1ο έτος της σχολής, επίσης έξω, οι 2 μάλιστα, 10 χρόνια μετά είμαστε στο ίδιο μέρος (πριν κανά δύο χρόνια είμασταν και οι τρεις στην ίδια χώρα)

Άλλος ένας σοβαρός λόγος για να σκεφτείς τη μετανάστευση (πέρα απ' τη μη κατοχή ιδιόκτητης κατοικίας στην Ελλάδα): όταν φεύγουν σημαντικοί φίλοι & συνεργάτες σου και δε μπορείς να τους αντικαταστήσεις!