Γιατί όσο δεν υπήρχαν τα Έθνη εσωτερικά γινόταν ο χαμός. Η ιστορία μας έδειξε ότι ο πολυπολιτισμός και ο πολυφυλετισμός είναι δύο απάνθρωπα πράγματα.
Ευχαριστώ για την απάντηση, αλλά έχω κάποιες αντιρρήσεις. Και από τότε που δημιουργήθηκαν τα έθνη-κράτη γίνεται χαμός, οπότε δεν μπορούμε να αποδώσουμε αιτιακά τον πρωτύτερο χαμό αποκλειστικά και μόνο στον πολυφυλετισμό και στην απουσία ανεξάρτητων εθνών. Είναι ελλιπής συλλογισμός και δεν πείθει.
Η σχετική ειρήνη που επικρατεί στις μέρες μας, είναι αφενός εύθραυστη και τοπικά περιορισμένη, αφετέρου δεν επιτεύχθηκε παρά πολύ αργότερα από τη δημιουργία των εθνών, οπότε και πάλι χρειάζεσαι πρόσθετα επιχειρήματα για να τα συγκεράσεις αιτιωδώς. Έπειτα, κατά τη γνώμη μου, η ειρήνη αυτή διατηρείται ακριβώς λόγω του τέλους των μεγάλων αφηγήσεων και της αυξανόμενης ιδιώτευσης, εξαιτίας της (ή χάρη στην) ψευδοαυτονομία του καπιταλισμού. Θέλω να πω, επειδή ακριβώς δεν έχουμε κάποια συλλογική ιδεολογία-αυτοσκοπό που νομιμοποιεί τα πάντα στο όνομά της, όπως είναι το έθνος, έχει κατά συνέπεια περιοριστεί η θέληση για πόλεμο σε συλλογικό επίπεδο. Ο Ντοστογιέφσκι είχε πει πως χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται - αντιθέτως, για μένα, ακριβώς ΜΕ το Θεό όλα επιτρέπονται, όπως μας δείχνει ο ισλαμικός φονταμενταλισμός. Το ίδιο και με την κατασκευή των εθνών. Δεν υιοθετώ επικριτική στάση, απλά παρατηρώ την κατάσταση με περιγραφικό και αναλυτικό τρόπο, και προσπαθώ να καταλάβω τη σχετική ειρήνη που υπάρχει στη Δύση(φυσικά υπάρχουν και άλλες αιτίες, τα παντοδύναμα όπλα που απειλούν με αφανισμό κλπ).
Τα Έθνη επίσης είναι ο μόνος τρόπος να προστατέψουν την Φυλή. Σε έναν κόσμο χωρίς Έθνη οι Φυλές θα αναμειγνύονταν, θα διαλύονταν και η ανθρώπινη ποιότητα θα έπεφτε στα τάρταρα. Οι πολιτισμοί επίσης θα χάνονταν και θα αντικαθιστούνταν από υβριδικούς που θα ήταν άχρηστοι.
Τι είναι φυλή και τι μη φυλή, γιατί π ρ έ π ε ι να προστατευθεί και γιατί ενδεχόμενη ανάμειξη θα χαλάσει τους πολιτισμούς και θα τους κάνει άχρηστους; Και ποιος θα κρίνει το εάν είναι άχρηστος, παρά άνθρωποι που θα συμμετέχουν με τη σειρά τους σε ένα δικό τους πολιτισμό, δηλαδή σε μια ιδιαίτερη υποκειμενικο-ιστορική οντότητα εξ ορισμού πολιτισμικά προκατειλημμένη; Και άρα τι αξία θα έχει η κρίση τους ότι ο τάδε πολιτισμός είναι άχρηστος; Πολλά τα βαθύτερα ερωτήματα.
Τα Έθνη σχηματίστηκαν γιατί εξυπηρετούν την ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει σε ένα κοινωνικό σύνολο με κάποιες ομοιότητες.
Δε διαφωνώ, ωστόσο δεν είναι ο μόνος τρόπος να καλυφθεί αυτή η ανάγκη. Το ίντερνετ το έχει καταδείξει αυτό, άτομα από όλον τον κόσμο έρχονται κοντά και ταιριάζουν ανακαλύπτοντας τις ομοιότητές τους, που απορρέουν από την ανθρώπινη φύση. Αλλά και πολιτισμικα να το δεις, η επικράτηση της αγγλοσαξωνικής κουλτούρας, της γλώσσας, η υποβάθμιση της θρησκείας κλπ τείνουν να αντικαταστήσουν το καύχημα της μοναδικότητας των εθνών. Συνεπώς, τα έθνη δεν είναι αναγκαία για αυτή την ανάγκη που λες. Και πάλι δεν υιοθετώ επικροτική-επικριτική στάση.
Για εμένα η εθνική και φυλετική παιδεία πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα στα παιδιά, που είναι οι αυριανοι/ες μαχητ(ρι)ές του Έθνους και της Φυλής μας.
Ναι, αν θέλουν τα έθνη-κράτη να επιβιώσουν πρέπει να στοχεύσουν στη συστηματική κατασκευή ανθρωπολογικών τύπων που ακριβώς θα διαιωνίσουν τη συγκεκριμένη κοινωνία, δηλαδή το έθνος, άρα πατριώτες. Αυτή είναι βέβαια μια ενδοσυστημική κρίση, εμένα πιο πολύ μ ενδιαφέρει τι γενικά στοχεύουμε ως άνθρωποι, τι θέλουμε τέλος πάντων από τη ζωή και αν το έθνος μπορεί όντως να ικανοποιήσει αυτά που θέλουμε. Προσωπικά, δεν το νομίζω.