Γιατί θεωρείται κακός ο δικομματισμός; Δεν μπορείς να θεωρήσεις κακό κάτι σύμφυτο με τη δημοκρατία, εκτός αν θεωρείς κακή την ίδια τη δημοκρατία. Κατά τα άλλα, εφόσον ένα κόμμα θα αναλαμβάνει την εξουσία(winner takes it all), και εφόσον τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα έχουν, αν τα δεις αρκετά αφαιρετικά, δύο υποκείμενα και άρα δύο αναγνώσεις, είναι αυτονόητο ότι θα υπάρχουν και δύο κόμματα που θα εκφράζουν όσο καλύτερα μπορούν αυτές τις δύο αναγνώσεις. Για να αλλάξει αυτό, θα πρέπει να μετασχηματισθεί ριζικά η κοινωνία και ο ίδιος ο άνθρωπος, κάτι που δεν πρόκειται να γίνει.
Επομένως, προβληματικός δεν είναι ο δικομματισμός αυτός καθ εαυτόν, αλλά -υπό προϋποθέσεις- το να ενσαρκώνουν τα ίδια δύο κόμματα αυτόν τον δικομματισμό. Και αυτό όμως δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό, εφόσον το κάθε κόμμα ποτέ δε μένει πάντα σταθερό, παρουσιάζει μεγάλο fluidity και ανανεώνει τα στελέχη που το εκπροσωπούν.
Όσο για τη δημοκρατία, φυσικά δεν έχουμε(ο καθένας βέβαια αντιλαμβάνεται τον όρο διαφορετικά, οπότε το μπλέξιμο είναι τρελό). Φιλελεύθερη ολιγαρχία έχουμε, απόρροια της σύγκρουσης και του συμβιβασμού μεταξύ γνήσιου καπιταλισμού και των χειραφετητικών κινημάτων της μάζας των περασμένων αιώνων.
Το να απαρνηθείς το δικομματισμό είναι πανεύκολο, τόσο που αμφισβητώ ότι όλοι εσείς που, αθώα ίσως, τάσσεστε υπέρ αντιλαμβάνεστε τι είναι η κατάργηση του δικομματισμού. Απλά βήματα λοιπόν:
- Κατάργηση μπόνους 1ου κόμματος
- Μείωση ορίου εισόδου στη Βουλή
- Περιορισμός βουλευτικής/υπουργικής θητείας σε 8 χρόνια αθροιστικά
- Regulation στις πηγές χρηματοδότησης και προβολής των κομμάτων
Αυτό όχι απλά δεν καταργεί τον δικομματισμό, αλλά τον εδραιώνει. Αν εφαρμοστούν όλα αυτά, δε θα μπορέσει ποτέ να βγει σταθερή κυβέρνηση, οι ψηφοφόροι που επιλέγουν να ψηφίσουν πιο περιθωριακά κόμματα θα αναγκαστούν να προσχωρήσουν στα ισχυρότερα, και τα περιθωριακά με τη σειρά τους θα καταπνιγούν και θα εξαφανιστούν.