Κυρίως αξιακό είναι το πρόβλημα πιστεύω. Οι παρατηρήσεις του Αντόρνο και του Χορκχάιμερ πάνω στη φενάκη του διαφωτισμού και στον αυτοσκοπό της προόδου είναι εξαιρετικές. Οι φαντασιακές μας αξίες, που θα έλεγε ο Καστοριάδης, έχουν προκαλέσει αυτή την απληστία των κρατούντων και την ανάστροφη απαξίωση της πολιτικής από τους πολίτες, που όλο και περισσότερο ιδιωτεύουν, επιρρίπτουν ευθύνες κλπ. Στην αρχαιότητα δεν είχε μόνο το χρήμα αξία, η αρεταϊκή τους ηθική ήταν πολύ πιο εκλεπτυσμένη(σε κάποιες διαστάσεις της έστω). Σήμερα το πρόβλημα είναι διαλεκτικό θεωρώ, δλδ προέρχεται και από τους πολιτικούς, αλλά και από τους πολίτες.