Το παιδί μπορεί να τους "μισήσει" όσο είναι παιδί για πολλούς λόγους...
Εγώ μικρή "μισούσα" τη μητέρα μου που δεν με άφηνε να κοιμηθώ σε σπίτι φίλης μου μέχρι τα 18... Ή που δεν έφτιαχνε μαγειρευτά φαγητά όπως οι άλλες μανάδες γιατί δεν είχε χρόνο λόγω δουλειάς...
Πλέον φυσικά και δεν της κρατάω κακία για τίποτα από αυτά. Στο πρώτο εξακολουθώ να την θεωρώ υπερβολική αλλά δεν νιώθω κάποιο "μίσος" απέναντι της, όπως τότε. Στο δεύτερο πλέον την επικροτώ, για διάφορους λόγους που έχω αναλύσει σε άλλα θέματα και δεν είναι της παρούσης.
Και όντας παιδί που στο σχολείο δεν πέρασα και τα καλύτερα παιδικά χρόνια λόγω συμμαθητών, νομίζω μπορώ να έχω μια πιο "από πρώτο χέρι" άποψη για το πως νιώθει ένα παιδί που το κοροϊδεύουν στο σχολείο, και θεωρώ ότι πέρα από τα εμφανή αρνητικά, έχει και κάποια θετικά (σε ωριμάζει γρήγορα, σε μαθαίνει να μην σε ενδιαφέρει τόσο η γνώμη των άλλων, σε κάνει πιο δυνατό (ψυχολογικά), σε μαθαίνει να μην σκέφτεσαι πως να μεγαλώσεις το παιδί σου βάσει του αν θα το κοροιδεύουν στο σχολείο γιατί έχεις καταλάβει ότι αν θέλουν να βρουν λόγους να το κοροιδεύουν, θα τους βρουν όσο και να προσέξεις

)