Είναι σε πανικό, μην ασχολείσαι λέει ότι εμείς ότι υποστηρίζουμε τις ΗΠΑ όταν εδώ και 8 μέρες δεν έχει πει ούτε μια κακή κουβέντα για την Ρωσία. Πάλι καλά που είναι αμερόληπτος.
Η ιδιάζουσα κοινωνικοηθική απαξία του πολέμου, και δη εισβολής, είναι αυτονόητη. Δεν υπάρχει λόγος να μπούμε σε circlejerk λες και είμαστε παιδάκια δημοτικού που μιλάμε με τη δασκάλα μας για την κακία του πολέμου.
Εδώ προσπαθούμε να καταλάβουμε την αιτιακή διαδρομή όλης της κατάστασης, τις πολλαπλές αποχρώσεις της και τα συμπλεκόμενα συμφέροντα. Το γεγονός ότι ο Πούτιν είναι μεγαλομανής και επικίνδυνος δεν είναι λόγος για να μείνουμε σε μια επιφανειακή ανάλυση της κατάστασης.
Αν χτίσεις, μετά από παραίνεση άλλων, ξύλινο σπίτι χωρίς ασφάλειες σε γκετοποιημένη περιοχή, όταν μετά σε καταληστεύσουν, ή σου το διαλύσει θύελλα θα ήταν ηλίθιο να μείνεις σε μια ανάλυση τύπου "ντροπή στους ληστές" ή "ο καιρός φταίει". Προφανώς φταις κι εσύ που δεν πήρες τις προφυλάξεις σου.
Η πολιτική πραγματικότητα της παντοδυναμίας της Ρωσίας, καλώς ή κακώς, δεν επιτρέπει στους γείτονες να απομακρυνθούν από τη σφαίρα επιρροής της. Η Ρωσία φυσικά και είναι κατακριτέα, αλλά αυτό δε δίνει πάτημα στην Ουκρανία να δρα ανεγκέφαλα. Ο Ζελένσκι και οι προκάτοχοί του πήραν στο λαιμό τους την Ουκρανία και τους πολίτες της, ενώ γνώριζαν πολύ καλά τις συνέπειες. Τώρα το κακό έγινε, δεν πάνε να σκίζουν τα καλσόν τους φωνάζοντας βοήθεια στο Νάτο που σφυρίζει αδιάφορα. Προφανώς, περισσότερο εγκληματικές είναι οι ενέργειες των Ρώσων, όπως στο παράδειγμα πιο πάνω των ληστών, αλλά επίσης κατακριτέες είναι οι πολιτική και η αλαζονεία των ουκρανών, όπως είναι και το να χτίσεις σπίτι χωρις προφυλάξεις σε γκέτο.
Αντίστοιχα, κατακριτέοι είναι και όσοι σε συμβούλεψαν να χτίσεις σπίτι εκεί. Οι Αμερικανοί(και δη οι Δημοκρατικοί) έχουν τρομερά οικονομικά συμφέροντα από την κλιμάκωση της κατάστασης. Επίσης, να σε προβληματίσει το γεγονός πως με Τραμπ και Ρεπουμπλικανούς είχαμε συνεργασία με τη Ρωσία, ενώ με Δημοκρατικούς πάντα αναζωπυρώνεται η κατάσταση, καθώς εξυπηρετούνται συμφέροντα των χορηγών του κόμματος.
Η Αμερική είχε την ευκαιρία να προσεταιριστεί την ταπεινωμένη και αδύναμη Ρωσία τη δεκαετία του 90, και να φτιάξει ένα μεγάλο συνασπισμό ενάντια στις ανερχόμενες ανατολικές δυνάμεις. Αντ αυτού, σε μια επίδειξη δύναμης ξεφτίλισε ακόμα περισσότερο τη Ρωσία και αλαζονικά την κύκλωσε από όλες τις μεριές. Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες όμως.
Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, και για να σταματήσουν οι ηλίθιες κατηγορίες για δήθεν υποστήριξη του Πούτιν, η Ρωσία προφανώς είναι η πρώτη υπεύθυνη για τη βαρβαρότητα των γεγονότων και απόλυτα καταδικαστέα. Αυτό όμως είναι η αυτονόητη διαπίστωση, που είναι περιττό να την αναλύσουμε, εκτός αν τα μέλη εδώ πέρα είναι 6χρονα που χρειάζονται ηθοπλαστική διαπαιδαγώγηση. Εποικοδομητικότερο είναι να αναλύσουμε την λιγότερο αυτονόητη(και πιο controversial) ευθύνη των Δυτικών και τα λάθη που οδήγησαν ως εδώ. Δεν είναι ξέπλυμα του Πούτιν, ούτε ισαποστακισμός, αλλά η δυστυχής παραδοχή πως η πραγματικότητα είναι πιο πολύπλοκη απ όσο παρουσιάζεται. Αν νομίζεις πως είναι άσπρο μαύρο η ζωή, σαν παιδικό παραμύθι, τότε θα τα βρεις μπαστούνι στο μέλλον και θα πέσεις θύμα βαριάς εκμετάλλευσης, όπως έχουν πέσει οι αναφανδόν υποστηρικτές και οριακά σκυλάκια της Αμερικής ή του Πούτιν.
