Κάπου όμως, έχουμε πλήρη, άπόλυτη Έπανάστασι. Καί αύτό είναι ό πολιτικός τομεύς. Εκεί τά πάντα άλλάζουν. Εκεί δέν θά μείνη τίποτε άπολύτως άπό τά παλαιά. Γιατί ; Αύτό τό ξέρουμε όλοι μας.Γιατί όλοι θυμόμαστε σέ ποια κατάστασι είχαμε καταντήσει. Ή χώρα μας, πολιτικώς, βρισκόταν στο «πλήν». Ή Έπανάστασις την έφερε άρχικώς στήν ώρα μηδέν, μέ τήν έννοια ότι κατέστρεψε τό πολιτικό «κατεστημένο». Έσάρωσε τά παλαιά κόμματα, τά έκλογικά φέουδα, τά πολιτικά τζάκια, τήν νοοτροπία, τις σχέσεις, τις όργανώσεις του πολιτικού μας χώρου. Καί επάνω σ’ αύτό τό «άδειο οικόπεδο» οίκοδομεΐ τον νέο πολιτικό μας βίο.
Στον πολιτικό τομέα δέν ύπάρχει παρελθόν. Δέν ύπάρχει χθές. Δέν ύπάρχουν θεμέλια. Τώρα μπαίνουν. Οικοδομούμε τελείως έξ αρχής. Υπάρχει παρόν. Καί υπάρχει τό αύριο. Αύτό πού έτοιμάζει ή Έπανάστασις, αύτό πού έγκυμονεϊται στο σημερινό παρόν.