Απόλυτα θετική η άποψή μου για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και περισσότερο για αυτό που θα έπρεπε να είναι, ως όραμα, παρά για αυτό που είναι τώρα.
Οφείλουμε βέβαια να αναγνωρίσουμε τη συμβολή της έστω και με τα προβλήματά της. Τα εξέθεσε και ο
@Volkswagen Fan παραπάνω. Έχει επιτευχθεί ειρηνική συμβίωση στην Ευρώπη (τουλάχιστον μεταξύ των κρατών μελών) για δεκαετίες, κάτι που αν το λέγαμε έναν αιώνα πριν θα προκαλούσε τουλάχιστον γέλιο. Οι χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε. έχουν βοηθήσει τα μέγιστα στην ανάπτυξη των υποδομών της χώρας. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η Ελλάδα παίρνει πολλά περισσότερα χρήματα από όσα δίνει, όντας από τους πλέον κερδισμένους. Παράλληλα, ναι, η θέση μας εντός της Ε.Ε. έχει προσδώσει σταθερότητα στη χώρα. Νομισματική φυσικά (φανταστείτε αν κλυδωνίζεται τόσο το ευρώ τώρα, τι θα πάθαινε η δραχμή), αλλά και στην εξωτερική πολιτική η χώρα δεν είναι τόσο μόνη της και η Τουρκία γνωρίζει ότι αν επιτεθεί σε μία ευρωπαϊκή Ελλάδα το ρίσκο είναι μεγαλύτερο.
Έχει τα προβλήματά της η Ένωση; Τα έχει. Η βραδυκίνητη γραφειοκρατία των Βρυξελλών είναι γεγονός, σε πολλά πράγματα αποφασίζει εξαιρετικά αργά και αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων. Βέβαια, ας προσθέσω κάτι που μας είπαν στη σχολή: προτιμάμε την ελληνική από την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία;

Ευσταθεί επίσης η διαπίστωση ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών δεν είναι όση θα έπρεπε και η πρόταξη των εθνικών συμφερόντων είναι ο κανόνας. Δεν έχει προχωρήσει η ενοποίηση σε τέτοιο βαθμό ώστε το όφελος του συνόλου να μεταφράζεται σε όφελος για το κάθε κράτος ξεχωριστά.
Οι πολέμιοι της ευρωπαϊκής ενοποίησης πρέπει τουλάχιστον να αναγνωρίσουν ότι είναι "αναγκαίο κακό" για τη διασφάλιση της ειρήνης στην ήπειρο.
Πρέπει ακόμα να γίνουν πολλά, δεν μπορούν όμως να γίνουν αν δεν εγκατασταθεί πρώτα στους πολίτες μια ευρωπαϊκή συνείδηση, κάτι που θα γίνει με σχετική παιδεία και ενθάρρυνση της κινητικότητας από χώρα σε χώρα. Η ομοσπονδιοποιήση της Ε.Ε. είναι ο μακρινός στόχος, που μόνο με αργά βήματα μπορεί να γίνει γιατί ειδάλλως θα δημιουργήσει την κατάλληλη συνταγή για... εμφύλιο πόλεμο.
Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να επανεξεταστεί το ζήτημα της υπεροχής του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου και για την ακρίβεια έναντι των συνταγμάτων των κρατών-μελών. Δηλαδή το ενωσιακό δίκαιο θα εφαρμόζεται μόνο εφόσον δεν προσκρούει έμμεσα ή άμμεσα στις επιταγές των εθνικών συνταγμάτων. Το ζήτημα αυτό είναι εξαιρετικά κρίσιμο και πιστεύω ότι σε σημαντικό βαθμό θα κρίνει την επιβίωση της ευρωπαϊκής ένωσης.
Αυτό με έχει προβληματίσει κι εμένα. Πώς ένας κανονισμός ή μία οδηγία της Ε.Ε. υπερέχουν του Συντάγματος; Αν δεχτούμε ότι κανονισμοί και οδηγίες είναι κάτι αντίστοιχο -σε ευρωπαϊκό επίπεδο- των τυπικών νόμων που ψηφίζονται από τη Βουλή, γιατί να υπερέχουν από το Σύνταγμα που έχει αυξημένη τυπική ισχύ; Θα έλεγα δηλαδή ότι το ιδανικό θα ήταν να υπερέχουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες δικαίου εφόσον είναι ανώτερης ή ίσης τουλάχιστον αντίστοιχης τυπικής ισχύος με τους επίμαχους εθνικούς.