Βασικά δεν έγινε αυτό που περίμεναν, δηλαδη το να σαρώσουν οι Ρεπουμπλικάνοι.
Μάλλον το αντίθετο, γιατί έγινε ότι γίνεται περίπου κάθε φορά στις ενδιάμεσες εκλογές.
Οι ενδιάμεσες εκλογές στην Αμερική αντιμετωπίζονται περίπου όπως εδώ οι ευρωεκλογές δηλαδή μια ευκαιρία να δείξουν δυσαρέσκεια στην εξουσία.
Χαρακτηριστικά το 2010 στις ενδιάμεσες εκλογές στην πρώτη θητεία του Ομπάμα οι δημοκρατικοί έχασαν την βουλή και μετά το 2012 ο Ομπάμα ξαναβγήκε.
Είναι λίγο διαφορετικό το σύστημα από το πως τα έχουμε στο μυαλό μας γιατί στις ενδιάμεσες ψηφίζουν κυβερνήτες και βουλευτές γερουσιαστές που θα τους επροσωπούν, ενώ στις προεδρικές βασικά ψηφίζουν πρόσωπο όχι κόμμα.
Επίσης οι βουλευτές έχουν 2ετη θητεία ενω οι γερουσιαστές 6ετη. Κάποιες θέσεις στην γερουσία κρίνονται στις ενδιάμεσες, κάποιες μαζί με τις προεδρικές.
Βέβαια αυτό μπορεί να γυρίσει και μπούμερανγκ στους δημοκρατικούς γιατί αν ο Μπάιντεν θέλει να κατέβει δεν είναι εύκολο το κόμμα να μην στηρίξει εν ενεργεία πρόεδρο. Όμως αν κατέβει πιθανότατα θα τους χαντακώσει, ειδικά αν οι άλλοι βάλουν κάτι πιο φρέσκο από τον Τράμπ.