Ο,τι γουστάρω θα κάνω τσακαλάκο, όσο μάλλον οταν κάνεις ένα κλασσικό fallacy και δεν κρίνεις το επιχείρημα αυτό καθ'αυτό αλλά ανακατευθύνεις τη συζήτηση σε άκυρα θέματα (για την ιστορία οι δύο διαταγές είναι παραπλήσιες, αμφότερες αναφέρονται σε λιποτάκτες)
Πάλι fallacies, λες και αναφέρθηκα εγώ σε εισβολή. Δεν ξέρω αν γνωρίζεις ανάγνωση αλλά αναφέρθηκα σε εγκλήματα πολέμου τα οποία διαπράττονται και από τις δύο πλευρές. Το επιχείρημα έγκειται στο απλούστατο γεγονός πως ο οποιοσδήποτε αυτοαποκαλούμενος υποστηρικτής δημοκρατικών ιδεών και ανθρωπιστικών αξιών, πρέπει να αναφέρεται στα επιμέρους γεγονότα και παραβιάσεις αυτών των αξιών, αντικειμενικά και εξίσου παραστατικά, κάτι το οποίο στην Ευρώπη δεν γίνεται... έχουμε δηλαδή μία κατάσταση παρόμοια με τον Β΄ΠΠ όπου οι κακοί ναζί ήταν σταλμένοι του διαβόλου ενώ οι αμερικάνοι ήταν οι απελευθερωτές super-good guys (κάνουμε τα στραβά μάτια στα Chenogne,Canicatti,Biscari και δεκάδες άλλα εγκλήματα πολέμου).
Στο παρόν απλά βάλε τους ρώσους στη θέση των ναζί και τους ουκρανούς στη θέση των αμερικάνων.
Το μόνο που κάνεις ειναι να σκελετοποιείς επιμέρους απόψεις και να τις εντάσσεις σε ένα φτιαχτό σύνολο απόψεων σε μία νοητή φούσκα του μυαλού σου, ωστόσο μερικοί μπορούμε να συνδιάζουμε γεγονότα και καταστάσεις και να βλέπουμε τα πράγματα όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. Αυτό γιατί υπονοείς πως κάνω whataboutism, ενώ στο συγκεκριμένο θέμα έχω αναφερθεί πολλές φορές στο ποιος ευθύνεται για τον πόλεμο... (hint :δεν είναι το ΝΑΤΟ)
Ας τα πάρουμε ένα ένα.
Πρώτον, μάθε ελληνικά. Η λέξη "fallacy" που λες μεταφράζεται ως "σόφισμα" ή "λογική πλάνη". Όχι τίποτα άλλο, δείχνεις ότι τα επιχειρήματά σου τα αντλείς από την αγγλόφωνη wikipedia ή, ακόμη χειρότερα,
αυτήν εδώ την εικόνα.
Και ναι, είναι επιχείρημα να υποδείξω ότι μπέρδεψες το αν η διαταγή ήταν η 227 ή η 270. Όπως ακριβώς παίζει ρόλο να υποδείξω την διαφορά εαν παραπέμπεις λ.χ. στο άρθρο 55 του Συντάγματος ή στο άρθρο 105 του Συντάγματος. Δεν μπορείς να πεις "και τα δύο μιλάνε για το κράτος, άρα είμαστε οκ". Σε καμία περίπτωση. Τουλάχιστον εαν θες να λέγεσαι επιστήμονας, η ακρίβεια μετράει. Εαν θες να μιλάμε καφενειακά, πες το τουλάχιστον να μην σου απαντήσω, ήρεμα και ωραία.
Στο επόμενο σκέλος της απάντησής σου: διαφωνώ ότι τίθεται ζήτημα δημοκρατίας vs φασισμού όπως ήταν ο Β' ΠΠ (που δεν ήταν καν, αλλά ας μην μπω εκεί). Ο πόλεμος κατ' εμέ ανάγεται ξεκάθαρα σε ζητήματα Διεθνούς Δικαίου, όπου μια χώρα εισβάλλει άνευ προσχήματος στην εδαφική κυριαρχία μιάς άλλης. Τώρα αυτό το γνωρίζουν και τα χαλίκια δεν λέω κάτι καινούριο. Απλά πολλοί κάνουν πώς δεν το καταλαβαίνουν χρησιμοποιώντας γελοία επιχείρηματα του τύπου "Ναι μα οι Ουκρανοί ήθελαν να μπουν στο ΝΑΤΟ, ναι μα οι Ουκρανοί έβαλαν βάσεις εδώ και εκεί λογικό δεν είναι ο Πούτιν να εισβάλλει κλπ κλπ" που είναι πέρα για πέρα λάθος. Το κάθε κράτος παίρνει κάποιες αποφάσεις μόνο του. Δεν νοείται να καθόμαστε εμείς εδώ και να νομιμοποιούμε τον κάθε μαλάκα που νομίζει ότι θα κάνει blitzkrieg στο Κίεβο και θα τα λύσει όλα (γιατί, πίστεψέ με, αυτό ήταν το αρχικό τους σχέδιο λολ).
Η Ουκρανία είχε μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, που καθ' όλη τη διάρκεια της προεκλογικής της εκστρατείας έκανε σημαία την ένταξη στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και στην οικονομική ένωση. Και για να λέμε και τα πράγματα στα ίσα, θα ήθελες εσύ να είχες γείτονα τον Ρώσο; Όπως και να έχει, οι Ουκρανοί απάντησαν πώς δεν ήθελαν να τον έχουν ξεκούμπωτοι αποφασίζοντας να κάνουν βήματα Δυτικοποιήσης. Δική τους απόφαση ήταν και δέχονται τις συνέπειές της με ηρωϊκό τρόπο. Πρέπει δηλαδή όλο αυτό να ξεχαστεί γιατί το ΝΑΤΟ έβαλε δύο βάσεις στη Χερσώνα ξέρω γω;
Και πάμε και στο τελευταίο μέρος της απάντησής σου: δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς, στην παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, να δει το πράγμα "αντικειμενικά". Γιατί απλούστατα ο πόλεμος αυτός δεν ξεκίνησε με "αντικειμενικές προϋποθέσεις" (όπως, λ.χ. ο Α' ΠΠ όπου υπήρξαν 60 κηρύξεις πολέμου σε δύο ώρες). Ξεκίνησε με μια κανονική εισβολή στην εδαφική ακεραιότητα ουδέτερου και κυρίαρχου κράτους. Εαν έχεις πέντε γνώσεις διπλωματίας (που δεν αμφιβάλλω, μην παρεξηγηθείς) γνωρίζεις ότι αυτό παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Ουσιαστικά προσπάθησαν, σε συνθήκες ιστορικής ειρωνείας, να επαναλάβουν το blitzkrieg των Γερμανών στην Βαρσοβία του 1939 και στο Παρίσι το 1941 χωρίς ωστόσο να έχουν ούτε τον εξοπλισμό, ούτε τις επιτελικές γνώσεις ούτε το ηθικό στα στρατεύματά τους για να το πετύχουν. Εαν καταλάμβαναν το Κίεβο, πολύ πιθανό τώρα να μην νοιαζόταν κανένας. Αλλά δεν το κατάφεραν, και βρίσκουν απέναντί τους όλο το Δυτικό κόσμο.
Τώρα εαν θέλεις να μιλάμε για δυτικούς ή μη είναι άλλη κουβέντα.
