Πάντως, η βασιλική οικογένεια, το έκανε (στα μουλωχτά) το καπρίτσιο της. Καπρίτσιο, που αμφιβάλλω αν ειχε επιτραπεί ή συμφωνηθεί με την κυβέρνηση, αλλά που φρονώ πως θα προσπεραστει.
Μπορεί να έδειξε αξιοπρέπεια προς τα έξω, να ήταν συνεργάσιμη, να μην προκαλεσε, να δέχθηκε απλά μια τυπική ελληνική σημαία στο φέρετρο - που δε δήλωνε τι ήταν ο νεκρός - αλλά δεν άντεξε στον πειρασμο, εκεί στο στριμωχτο παρεκλησι του Τατοΐου, μακριά απο τα δημόσια μάτια, να κάνει τη δική της συντομη, αρμόζουσα βασιλική κηδεία, να ντυσει για λίγο (κατι που δε θα τολμούσε στη Μητροπολη) το φέρετρο με βασιλικό θυρεό και να απολαυσει έστω και ιδιωτικα για κάποια λεπτα, ότι θαβει ένα βασιλιά και όχι κάποιον no name, όπως της επιβλήθηκε.
Ο θυρεός βέβαια εξαφανίστηκε παλι και ο νεκρός βγήκε απο το εκκλησάκι παλι με την λιτή ελληνική σημαία για την ταφή του, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.