Μμμ ίσως δεν γνωρίζω σε τι αναφέρεσαι, θα μπορούσες να εξηγήσεις παραπάνω;
Βεβαίως αγαπητή μου, θα ήταν χαρά μου να σας εξαντλήσω το ζήτημα σε καταχρηστικό βαθμό:
Η προλεταριακή αναδόμηση του υπαρκτού σοσιαλισμού, έγκειται σε μια μετα-Οκτωβριανή μανιχαιστική αποδόμηση του Λενινισμού προς επίρρωση του λαϊκού αιτήματος για μετάβαση στο κολλεκτιβιστικό κοινωνιοοικονομικό μοντέλο μετα εθνικής χροιάς, στο βαθμό που αυτή εξυπηρετούσε την σοβιετική οντότητα.
Τούτου λεχθέντος, διεξάγεται μια διαρκής ταξική πάλη ανάμεσα σε παραφυάδες της αναρχίας η οποία τεχνηέντως μας υπενθυμίζει από τας χείρας του μεγάλου εθνικοσοσιαλιστου Τζούλιους Εβόλα, ότι η ταξική ανασυγκρότηση οφείλει να έχει στο κέντρο της μια πρωτίστως εθνική και δευτερευόντως σοσιαλιστική χροιά, σε αντίθεση με την προαναφερθείσα μανιχαϊστική αποδόμηση του Λενινισμού προς επίρρωση [... τα λοιπά ως έχουσι ...] και τα τοιαύτα πάραυτα εντός εκτός και επι τ' αυτά.
Δευτερευόντως, έχουμε μια αποψίλωση της κυβιστικής υπαρκτικότητας στο ενδογενές πεπλεγμένο σοσιαλιστικό υποκαθιστάμενο και ενιστάμενο του συν αυτώ συγκερασμένου αναδομικού περπλεξισμού.
Ειδικά αυτό το τελευταίο θα ήθελα να σας εντυπωθεί στη σκέψη σε περίοπτη θέση και ως άσκηση για το σπίτι να το επεξεργαστείτε νοητώς.
Καταλήγοντας, θα ήθελα να τονίσω την βαρύνουσα σημασία μιας κοινωνικοικονομικοπολιτικοθεσμικοσυστημικοηθικής αναδιάταξης του εργατομικροαστικομεγαλοαστικοπλουσίου κοινωνικού στρώματος προς όφελος των όσων κατα 1-Ω στατιστικώς θα λέγαμε ότι απομένουν όπου Ω ο πλήρης πιθανοτικός χώρος, συνορεύων με το κενό σύνολο.
Για οποιαδήποτε περεταίρω ανάλυση, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου αν και είμαι κάτι παραπάνω (101%) από απόλυτα (100%) βέβαιος, ότι απλοποίησα το ζήτημα σε βαθμό που μπορεί να το κατανοήσει μέχρι και ένας νεανίας της πρωτοβαθμίου.