Η ελπίδα του αναχώματος στην κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ εναπόκειται στην Αχτσιόγλου. Είναι φρέσκο πρόσωπο, είναι δυναμική, είναι ξύπνια, ξέρει να μιλάει, είναι υψηλό στέλεχος και... είναι γυναίκα (η Κωνσταντοπούλου πχ κέρδισε άπειρα από αυτό, που το ανέφερε σε κάθε δεύτερη πρόταση).
Αλλιώς, καλή επιστροφή στο 3%.
Αυτό, αλλά και κάτι ακόμα πιο σημαντικό.
Πρέπει να αποφασίσουν τον χώρο στον οποίο πρέπει να κινηθούν και να έχουν τα αντίστοιχα στελέχη.
Αν θέλουν να κινηθούν στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή βασικά ίδιο πράγμα με την ΝΔ αλλά με πιο αριστερό πρόσημο κυρίως σε κοινωνικά και εργασιακά θέματα, πρέπει να ξεφορτωθούν τους ακραίους.
Αν θέλουν κάτι πιο αριστερά, ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ πρέπει να ακολουθήσουν αντίστοιχη γραμμή.
Αυτοί βγήκαν ως κάτι πιο αριστερό από το ΠΑΣΟΚ αλλά όχι τόσο ακραίο όσο το ΚΚΕ, και έκαναν τα ίδια με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ενω και αντιπολίτευση έκαναν το ίδιο. Από την μια καταγγελτική στάση απέναντι στην κυβέρνηση, από την άλλη υπερψήφισαν το 50% των κυβερνητικών νομοσχεδίων.
Όποιο δρόμο και να διαλέξουν πρέπει να προσφέρουν μια διαφορετική πρόταση. Ακόμα και αν είναι ανεφάρμοστη και υπεραισιόδοξη, να δείξουν ότι αν βγουν θα κυβερνήσουν με διαφορετικό τρόπο από τη ΝΔ.
Τα ίδια ισχύουν και για το ΠΑΣΟΚ, δεν πρόκειται να ανέβει ποτέ πάνω από το 12%-15% αν δεν πείσει ότι θα κάνει κάτι διαφορετικό από τη ΝΔ.
Η Αχτσιόγλου έχει μέλλον, και μόνο από το "νέα δυναμική γυναίκα σε κόμμα εξουσίας υποψήφια πρωθυπουργός" μπορεί να πάρει επιπλέον μονάδες.
Το κακό για τη ΝΔ είναι ότι ενω λογικά θα έχει αυτοδυναμία, την ανυπαρξία των άλλων δεν φαίνεται ότι θα την κεφαλαιοποιήσει σε έδρες. Το 2019 είχε 158 έδρες. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που Πλεύση και Νίκη μπαίνουν άνετα στη βουλή βγάζει 162 δηλαδή οριακά περισσότερες. Οι οποίες μπορεί να γίνουν και λιγότερες αν το ποσοστό πέσει έστω 1 μονάδα ή τελικά τρυπώσει βουλή και κανένας Βαρουφάκης.
Δηλαδή σαρωτική επικράτηση μεν, αλλά αν δεν μεταφραστεί σε αριθμό βουλευτών ελάχιστη σημασία θα έχει σε 1-2 χρόνια(αν οι άλλοι έχουν ανασυνταχθεί ως τότε...).
