Παρθένα ξανά;

Η μικρή γοργόνα, σελίδα 85 κεφάλαιο 18 παράγραφος 3.
Ωραίο το ύφος, αποτυχημένη η απόδοση.

Καταλαβαίνεις ότι δεν έχει καμία βάση αυτό που είπες στο προηγούμενο πόστ σου γιατί πολύ απλά ο αγνοών άνθρωπος έχει εγωισμό και την ύβρι της μεγαλομανίας;

Άμα πας και δώσεις σε έναν άνθρωπο, το καλό με το καλημέρα, θα σου πει αυτο ειναι το κανονικό, γιατί δεν ξέρει κάτι άλλο.

Κι ακόμα και να ξέρει κάτι άλλο, η διαρκής τάση των ανθρώπων να βαριούνται και να θεωρούν το καλό για δεδομένο, θα τους οδηγήσει στην αναζήτηση του πρασινότερου λιβαδιού μοιραία.

Λυπάμαι που στο χαλάω αλλά περίμενα οτι θα τα ήξερες ήδη αυτά και δεν θα χρειαζόταν να κανω δεύτερο αναλυτικο ποστ για να στα αναλύσω.
 
Ποιά είναι πιθανότερο να σε δει σα Θεό; Η άβγαλτη πιτσιρίκα όταν είσαι ο πρώτος με τον οποίο γνώρισε την ηδονή, κατά πάσα πιθανότητα δέθηκε μαζί σου και λόγω αυτού, και που ακόμα και μια λίγο κακοποιητική συμπεριφορά ίσως τη δει ως κάτι το κανονικό ή η έμπειρη γυναίκα που ξέρει πως αυτό που ζείτε λίγο πολύ βρίσκεται και αλλού και είναι γενικώς ψιλιασμένη και υποψιασμένη από αυτά που έχει ζήσει και δει;
Εννοείται ότι δεν είναι απόλυτα αυτά γιατί και το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνετε.
Στα άλλα μη μου θυμίζεις τον πατέρα μου που είναι περήφανος που... "δε μας έδειρε ποτέ".
 
Εσένα εννοείται, γενικό ήταν.
 
Όποια βρίσκει τον τέλειο, παρθένα ή μη, δεν έχει λόγο να ψάξει για άλλους τέλειους.
Δεν υπάρχει τελειότητα..., υπάρχει όμως διαφορετικότητα. ;)
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Η μικρή γοργόνα, σελίδα 85 κεφάλαιο 18 παράγραφος 3.
Το (πλέον) αγαπημένο μου παραμύθι. :)
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top