Σύμφωνοι. Το θέμα είναι οτι αν εσύ που είσαι ένας "τιμωρεί" μια κακή συμπεριφορά, θα υπάρχουν δέκα που θα την επιβραβεύουν. And so the story goes. Αν δεν ήταν έτσι θα είχε τελειώσει ο άνθρωπος ως οντότητα πολύ νωρίς. Καλώς ή κακώς είναι στη φύση του αρσενικού να συγχωρεί το θηλυκό και να βλέπει χαριτωμένες τις μαλακίες που κάνει.
Όχι απαραίτητα μανάρι μου. Θα χε γινει ξεκαθαρισμα χαρακτήρων και δε θα ειχαμε τόση πολλή βια, εξαπάτηση, χωρισμούς, και όλο το φαύλο κύκλο από άντρες και γυναίκες.
Είναι μεγάλο πράγμα να ξέρεις τα όριά σου και να τα βάζεις ρητά.
Γι αυτο τελειώνει ο άνθρωπος ως κοινωνία και αυτοκαταστρέφεται και λειτουργεί κυκλικά ο Χρόνος, Ζωή - εξέλιξη - πρόοδος, ύβρις, τιμωρία, Πτώση και πάλι από την αρχή, σκέψου τα Yugas που λέει και το Sanatana Dharma
Κάθε Δύναμη έχει και το αντίκρυσμά της στο Σύμπαν. Αν δεν την αποπληρώσεις με ειλικρίνεια και ίση ανταπόδοση, αλλα αντίθετα την αφήσεις άνιση είτε μέσω της πιο ισχυρής εκδίκησης, είτε μεσω μιας αχρείστης συγχώρεσης του Κακού, δημιουργείται ανισορροπία στη Δύναμη.
Αν οι 10 αντρες συγχωρήσουν κακές συμπεριφορές, είναι ευθύνη τους η καταστροφή που επέρχεται, όχι ευθύνη του ενός που θέτει τα πράγματα σε ισορροπημένη βάση.
Σκέψου λίγο το εξής παράδειγμα. Είμαστε σε απλό φλερτ (ενω με θέλει η Μαρία πχ) και μου κάνεις μια μαλακία και στη συγχωρώ και συνεχίζουμε, αγνοώντας την Μαρία που είναι καλή κοπέλα και μένοντας μαζί σου που μου κάνεις μαλακίες.
Η Μαρία θα γίνει πικρή μέσα της, θα πει "α έτσι τις θέλετε για να τους δινετε προσοχή; Θα γινω κι εγω κακιά" και συνεχιζει ο κύκλος.
Αν μιλάγαμε με βάση τις αρχές της ειλικρίνειας και της ίσης ανταπόδωσης και τιμωρούσαμε με κακό το Κακό, και ανταμείβαμε το καλό, πιστεύω ακράδαντα πως όχι μόνο δεν θα τελειώναμε ως οντότητα αλλά θα προσεγγίζαμε και τη Θέωση.
