Ποια παραλία κατά τη γνώμη σας στην Αττική είναι πιο καθαρή;

[sunsetpp]

προς βραυβρωνα ειναι καθαρα παιδια και ερωτοσπηλια επισης!

 

[Δροσουλίτης]

Παλαιό θέμα, αλλά πάντα επίκαιρο.

Αρχικά θα πρότεινα να μην εμπιστεύεστε καθόλου τις μετρήσεις που κάθε χρόνο ανακοινώνονται από συγκεκριμένο ινστιτούτο γιατί είναι απόλυτα αμφίβολα και τα αποτελέσματα αλλά και οι προθέσεις του. Μόνο το χημείο του κράτους εμπιστευόμαστε, αλλά πρέπει να βρεθεί και κάποιος να του αναθέσει να κάνει μετρήσεις. Τέλος πάντων.

Α, ούτε και τους αχινούς να εμπιστευόμαστε γιατί καθώς φαίνεται έχουν προσαρμοστεί πιά στις θάλασσες μας, οπότε το "αν έχει αχινούς είναι καθαρά" φαίνεται ως μη δεδομένο πλέον.

Ας μιλήσουμε για την θάλασσα λοιπόν, πολύ απλά.

Οι καθαρότερες θάλασσες της Αττικής κατά την άποψη μου είναι αυτές που "σαρώνουν" τα ρεύματα του νότιου Ευβοϊκού στο ανοικτό του κομμάτι, πολύ χονδρικά δηλαδή από την κακιά θάλασσα μέχρι και το Σούνιο. Και αυτό γιατί το ισχυρό ρεύμα τις ανανεώνει. Και το ρεύμα, είναι φίλος μας σε αυτές τις περιπτώσεις, οπότε να το προτιμήσετε αλλά και να το σεβαστείτε.

Από την αντίθετη πλευρά και εξαιρώντας τη Ραφήνα που είναι ειδική περίπτωση ως λιμάνι, μέχρι και τον όρμο του Σχοινιά, δεν είναι και πολύ άσχημα τα πράγματα. Δεν έχουν διαπιστωθεί σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα του Νερού, ενδεχομένως γιατί βοηθάει και η γεωγραφική θέση.

Από την άλλη πλευρά, του Σαρωνικού δηλαδή που είναι και πιο κλειστός κόλπος και προστατευόμενος από το Βορρά, τα κυριότερα ζητήματα προκύπτουν από την ανθρωπογενή ρύπανση στην κοσμοσυρροή (το κακό του να είναι κοντά στην πρωτεύουσα) και αυτά που προκύπτουν από την ρότα των πλοίων που περνούν αδιάκοπα. Σε γενικές γραμμές όμως είναι ασφαλής επιλογή όταν δεν επιλέξουμε να πλατσουρίσουμε μέσα στο επίκεντρο του κακού-χαμού. Περισσότερο κινδυνεύουν οι πετσέτες μας από την πίσσα, γιατί δε βγαίνει και εύκολα στο πλυντήριο. Καλύτερα από το e-coli όμως.

Στην ανατολική Αττική, Ωρωπός, Κάλαμος κλπ, η μεγαλύτερη πληγή νομίζω πως είναι η μεταφερόμενη ρύπανση/μόλυνση από τα ρέματα και τα δίκτυα ομβρίων και ..μη ομβρίων. Θέλει δουλειά η περιοχή. Μέχρι να γίνει η δουλειά, μπορούμε να αναζητούμε κάποια απομονωμένα σημεία στην ακτογραμμή, που έχει και φυσικές σκιές για να μη μας φάει και ο ήλιος (που έχει γίνει επικίνδυνος).

Αυτά σε ότι έχει να κάνει με ότι φαίνεται. Για αυτά που δεν φαίνονται, τα του βυθού δηλαδή είναι μια άλλη ιστορία.

Ολίγες εικόνες (πραγματικά ολίγες) από περιπλανήσεις μου στην υποβρύχια Αττική.

 

[Τσιγάρα σέρτικα]

Παλαιό θέμα, αλλά πάντα επίκαιρο.

Αρχικά θα πρότεινα να μην εμπιστεύεστε καθόλου τις μετρήσεις που κάθε χρόνο ανακοινώνονται από συγκεκριμένο ινστιτούτο γιατί είναι απόλυτα αμφίβολα και τα αποτελέσματα αλλά και οι προθέσεις του. Μόνο το χημείο του κράτους εμπιστευόμαστε, αλλά πρέπει να βρεθεί και κάποιος να του αναθέσει να κάνει μετρήσεις. Τέλος πάντων.

Α, ούτε και τους αχινούς να εμπιστευόμαστε γιατί καθώς φαίνεται έχουν προσαρμοστεί πιά στις θάλασσες μας, οπότε το "αν έχει αχινούς είναι καθαρά" φαίνεται ως μη δεδομένο πλέον.

Ας μιλήσουμε για την θάλασσα λοιπόν, πολύ απλά.

Οι καθαρότερες θάλασσες της Αττικής κατά την άποψη μου είναι αυτές που "σαρώνουν" τα ρεύματα του νότιου Ευβοϊκού στο ανοικτό του κομμάτι, πολύ χονδρικά δηλαδή από την κακιά θάλασσα μέχρι και το Σούνιο. Και αυτό γιατί το ισχυρό ρεύμα τις ανανεώνει. Και το ρεύμα, είναι φίλος μας σε αυτές τις περιπτώσεις, οπότε να το προτιμήσετε αλλά και να το σεβαστείτε.

Από την αντίθετη πλευρά και εξαιρώντας τη Ραφήνα που είναι ειδική περίπτωση ως λιμάνι, μέχρι και τον όρμο του Σχοινιά, δεν είναι και πολύ άσχημα τα πράγματα. Δεν έχουν διαπιστωθεί σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα του Νερού, ενδεχομένως γιατί βοηθάει και η γεωγραφική θέση.

Από την άλλη πλευρά, του Σαρωνικού δηλαδή που είναι και πιο κλειστός κόλπος και προστατευόμενος από το Βορρά, τα κυριότερα ζητήματα προκύπτουν από την ανθρωπογενή ρύπανση στην κοσμοσυρροή (το κακό του να είναι κοντά στην πρωτεύουσα) και αυτά που προκύπτουν από την ρότα των πλοίων που περνούν αδιάκοπα. Σε γενικές γραμμές όμως είναι ασφαλής επιλογή όταν δεν επιλέξουμε να πλατσουρίσουμε μέσα στο επίκεντρο του κακού-χαμού. Περισσότερο κινδυνεύουν οι πετσέτες μας από την πίσσα, γιατί δε βγαίνει και εύκολα στο πλυντήριο. Καλύτερα από το e-coli όμως.

Στην ανατολική Αττική, Ωρωπός, Κάλαμος κλπ, η μεγαλύτερη πληγή νομίζω πως είναι η μεταφερόμενη ρύπανση/μόλυνση από τα ρέματα και τα δίκτυα ομβρίων και ..μη ομβρίων. Θέλει δουλειά η περιοχή. Μέχρι να γίνει η δουλειά, μπορούμε να αναζητούμε κάποια απομονωμένα σημεία στην ακτογραμμή, που έχει και φυσικές σκιές για να μη μας φάει και ο ήλιος (που έχει γίνει επικίνδυνος).

Αυτά σε ότι έχει να κάνει με ότι φαίνεται. Για αυτά που δεν φαίνονται, τα του βυθού δηλαδή είναι μια άλλη ιστορία.

Ολίγες εικόνες (πραγματικά ολίγες) από περιπλανήσεις μου στην υποβρύχια Αττική.

όλα αυτά τα καλούδια είναι από βυθούς αττικής;;;;
Το πληκτρολόγιο όλα τα λεφτά!!! Ένα τέτοιο είχα στον πρώτο μου υπολογιστή μαθητής, έναν Τούρμποξ του παλιού καλού πλαισίου. Με ποντίκι ίδιο χρώμα με την γκρι μπίλια. Τα ποδαράκια υπάρχουν ακόμα, σκεφτείτε κατασκευή. Για όσους υπεραιωνόβιους θυμούνται.
Για το καρότσι του Σκλαβενίτη τι να πει κανείς.
Προσωπικά σχετικά πιο καθαρές -θάλασσα και παραλία- βρίσκω ανάμεσα αγίους Αποστόλους και Σέσι. Με διαφορά

 

[Δροσουλίτης]

όλα αυτά τα καλούδια είναι από βυθούς αττικής;;;;
Το πληκτρολόγιο όλα τα λεφτά!!! Ένα τέτοιο είχα στον πρώτο μου υπολογιστή μαθητής, έναν Τούρμποξ του παλιού καλού πλαισίου. Με ποντίκι ίδιο χρώμα με την γκρι μπίλια. Τα ποδαράκια υπάρχουν ακόμα, σκεφτείτε κατασκευή. Για όσους υπεραιωνόβιους θυμούνται.
Για το καρότσι του Σκλαβενίτη τι να πει κανείς.
Προσωπικά σχετικά πιο καθαρές θάλασσα -και παραλία- βρίσκω ανάμεσα αγίους Αποστόλους και Σέσι. Με διαφορά

Ω ναι, υποβρύχια Αττική φίλε.

Στους Αγίους Αποστόλους μένω σχεδόν μόνιμα τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια προσωπικής επιθυμίας αποκέντρωσης και έχω εξαιρετικά καλή εικόνα βυθών. Μέχρι το Σέσι όμως δεν είναι πολλές οι παραλίες που είναι προσβάσιμες με αυτοκίνητο. Κατά σειρά πάμε Αγκώνα, Λιμνιώνας, Βαρνάβας, Σέσι, σωστά; Κάποιες άλλες θέλουν πεζοπορία και κάποιες ακόμη ικανότητα στο σκαρφάλωμα. Εκτός αν τις προσεγγίζεις σκαφάτος!
Επίσης μεταξύ του τέλους της παραλίας των Αγίων Αποστόλων και μέχρι το ξενοδοχείο Elafos, υπάρχουν κάποιες "καβάτζες" με σκιές που δεν τις ξέρουν και πολλοί. Αν αντέχεις το κρύο νερό (γιατί έχει παντού απορροές με γλυκό νερό) και δεν είσαι φαν της παραλιοβαβούρας μπορείς να τις δοκιμάσεις. Πολλοί αράζουν και μέσα στα ρυάκια για να τους υδρομασαζάρει το νερό, αλλά δε θα στο πρότεινα γιατί η διαδρομή που κάνει είναι ελαφρώς.. σκιώδης.

 

[Τσιγάρα σέρτικα]

Ω ναι, υποβρύχια Αττική φίλε.

Στους Αγίους Αποστόλους μένω σχεδόν μόνιμα τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια προσωπικής επιθυμίας αποκέντρωσης και έχω εξαιρετικά καλή εικόνα βυθών. Μέχρι το Σέσι όμως δεν είναι πολλές οι παραλίες που είναι προσβάσιμες με αυτοκίνητο. Κατά σειρά πάμε Αγκώνα, Λιμνιώνας, Βαρνάβας, Σέσι, σωστά; Κάποιες άλλες θέλουν πεζοπορία και κάποιες ακόμη ικανότητα στο σκαρφάλωμα. Εκτός αν τις προσεγγίζεις σκαφάτος!
Επίσης μεταξύ του τέλους της παραλίας των Αγίων Αποστόλων και μέχρι το ξενοδοχείο Elafos, υπάρχουν κάποιες "καβάτζες" με σκιές που δεν τις ξέρουν και πολλοί. Αν αντέχεις το κρύο νερό (γιατί έχει παντού απορροές με γλυκό νερό) και δεν είσαι φαν της παραλιοβαβούρας μπορείς να τις δοκιμάσεις. Πολλοί αράζουν και μέσα στα ρυάκια για να τους υδρομασαζάρει το νερό, αλλά δε θα στο πρότεινα γιατί η διαδρομή που κάνει είναι ελαφρώς.. σκιώδης.

την πρώτη περιοχή δεν την ξέρω. Λιμνιώνας μαζεύει πιο πολύ κόσμο. Για τον ιδιο λόγο δεν με εμπνέει κι ο Βαρνάβας, μικρή σχετικά παραλία, πολύς κόσμος. Όμως καθαρά, βαθιά, κρύα νερά για κολύμπι. Σίγουρα ξέρεις τα κατατόπια απείρως καλύτερα. Η πρόσβαση με μηχανή ψιλοχωματερή και τα ελάχιστα μπαγκάζια, τόσα όσα για ένα ολοήμερο μπάνιο για δύο. Το Σέσι μου αρέσει γιατί έχει την φυσική σκιά σχεδόν ως τη θάλασσα και η παραλία είναι τεράστια

 

[Δροσουλίτης]

Η Αγκώνα είναι η παραλία που έχει τα δέντρα στο μήκος της και καταλήγει στο μπιτσόμπαρο που γίνεται ο κακός χαμός.
(Δυστυχώς φωτογραφία δεν έχω, δεν την προτιμώ ιδιαίτερα από τον Ιούνιο και μέχρι τα τέλη του Σεπτέμβρη)

Μετά το μπιτσόμπαρο έχει μια στροφή αριστερά, ανεβαίνεις ένα λοφάκι και καταλήγεις σε ένα μικρό κολπάκι, χωρίς καφέ, ομπρέλες και ξαπλώστρες ο οποίος λέγεται Λιμνιώνας.

(Λιμνιώνας by night, είμαι νυκτόβιος τύπος)

Μετά από εκεί αρχίζει η περιπέτεια για να φτάσεις βαρνάβα και Σέσι. Θέλει μια on-off μηχανή, με περισσότερες αρετές στο off κατά την άποψη μου, αλλά στην τελική για μπανάκι πηγαίνεις, όχι για μότο κρος. Και ενδιάμεσα μικρές παραλίες που φτάνεις με περπάτημα και ήπια κατάβαση.

 

[Τσιγάρα σέρτικα]

Η Αγκώνα είναι η παραλία που έχει τα δέντρα στο μήκος της και καταλήγει στο μπιτσόμπαρο που γίνεται ο κακός χαμός.
(Δυστυχώς φωτογραφία δεν έχω, δεν την προτιμώ ιδιαίτερα από τον Ιούνιο και μέχρι τα τέλη του Σεπτέμβρη)

Μετά το μπιτσόμπαρο έχει μια στροφή αριστερά, ανεβαίνεις ένα λοφάκι και καταλήγεις σε ένα μικρό κολπάκι, χωρίς καφέ, ομπρέλες και ξαπλώστρες ο οποίος λέγεται Λιμνιώνας.

(Λιμνιώνας by night, είμαι νυκτόβιος τύπος)

Μετά από εκεί αρχίζει η περιπέτεια για να φτάσεις βαρνάβα και Σέσι. Θέλει μια on-off μηχανή, με περισσότερες αρετές στο off κατά την άποψη μου, αλλά στην τελική για μπανάκι πηγαίνεις, όχι για μότο κρος. Και ενδιάμεσα μικρές παραλίες που φτάνεις με περπάτημα και ήπια κατάβαση.

όμορφες φωτο. Κρατάω τις οδηγίες σου. Και ευχαριστώ. Αν και μετά την μεγάλη φωτιά στον Κάλαμο ξενέρωσα λιγάκι.
Η μηχανή είναι πλέον μιά βαριά ωλλ τεραίν. Χρειάζεται να επισημάνω το μπαρμπαδέν μου; Εξάλλου στις μηχανές πάντα γεροντίστικα γούστα είχα.
Το εκπληκτικό με την αττική είναι πως ακόμα υπάρχουν μεριές που μπορείς να χαλαρώσεις ανθρώπινα.
Οι φωτό είναι πρόσφατες;

 

[Δροσουλίτης]

όμορφες φωτο. Κρατάω τις οδηγίες σου. Και ευχαριστώ. Αν και μετά την μεγάλη φωτιά στον Κάλαμο ξενέρωσα λιγάκι.
Η μηχανή είναι πλέον μιά βαριά ωλλ τεραίν. Χρειάζεται να επισημάνω το μπαρμπαδέν μου; Εξάλλου στις μηχανές πάντα γεροντίστικα γούστα είχα.
Το εκπληκτικό με την αττική είναι πως ακόμα υπάρχουν μεριές που μπορείς να χαλαρώσεις ανθρώπινα.
Οι φωτό είναι πρόσφατες;

Ναί, σχετικά πρόσφατες είναι, έτσι είναι και σήμερα να πας.

Συμφωνώ απόλυτα και με το ξενέρωμα μετά τη φωτιά του 2017. Δυστυχώς την έζησα από πρώτο χέρι. Και αυτή, αλλά τη φωτιά του 2018 που έκαψε ότι δεν είχε κάψει η προηγούμενη. Είχα την ατυχία να ξέρω πολύ καλά την περιοχή και πριν την καταστροφή και ομολογώ πως ήμουν σε σκέψεις για το αν θα συνεχίσω να μένω εκεί η όχι μιας και ακριβώς λόγω της φυσικής ομορφιάς την επέλεξα. Με "κράτησε" το βουνό, η διαδρομή από Καπανδρίτι μέχρι το χωρίο του Καλάμου, που ευτυχώς σώθηκε. Σιγά σιγά κλείνουν οι πληγές, κάποια στιγμή θα κάνει τη δουλειά της η φύση, αν φυσικά την αφήσουμε.