Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας

[back2967]

Το δημογραφικό μια χαρά μπορούσε να λυθεί αν οι κυβερνήσεις έδιναν πραγματική σημασία επι του θέματος. Μερικές πρακτικές που έπρεπε να γίνου είναι οι εξής:

•Αύξηση μισθών ώστε οι γονείς να είναι σε θέση να ανατρέφουν τα παιδιά τους χωρίς να ζορίζονται οικονομικά. Όταν λέω αύξηση εννοώ 10-20% με το τρέχον κόστος ζωής, δηλαδή ο κατώτατος μισθός να πάει στα 950-1000€ και ο μέσος στα 1.600€.

•Επιδόματα στα παιδιά μέχρι την ηλικία 12-15 ετών ώστε να μπορούν να καλύπτουν τις βασικές ανάγκασε τους.

•Μείωση των ωρών εργασίας από 8-9 ώρες σε 7 και εφαρμογή τηλεργασιας στους πρώτους μήνες γέννησης του παιδιού ώστε οι γονείς να μπορούν να αφοσιωθούν στην ανατροφή του.

•Πατρική άδεια διαρκείας 3 μηνών ώστε να βοηθήσαμε και οι πατεράδες στις δύσκολες πρώτες ημέρες.

•Βελτίωση εκπαιδευτικού συστήματος το οποίο θα κρατάει τα παιδιά στο σχολείο μέχρι το απόγευμα που θα σχολάνε οι γονείς. Μάλιστα τα σχολεία πρέπει να μαθαίνουν τα πάντα στα παιδιά ώστε να μην χρειάζονται φροντιστήρια για ξένες γλώσσες και πανελλήνιες.

•Αποκέντρωση πληθυσμού και ανάπτυξη των περιφερειών. Στην επαρχία η ζωή είναι πιο χαλαρή και ιδανικότερη για την ανάπτυξη και ανατροφή των παιδιών.

•Φοροαπαλλαγές σε γονείς που έχουν 2 παιδιά και άνω ώστε να δώσουμε κίνητρα στις οικογένειες να κάνουν πάνω από ένα παιδί.


Όλα αυτά είναι μέτρα που αν θέλαμε μπορούσαν να γίνουν με σχετική ευκολία. Ο λόγος που δεν γίνεται είναι απλός και δεν είναι άλλος από την εισροή μεταναστών που είναι φθηνά εργατικά χέρια. Γιατί να πληρώνει το κράτος και οι εταιρείες τον Ευρωπαίο εργάτη που για μια δουλειά θέλει 2.000€ όταν μπορεί να προσλάβει άτομα από την Αφρική και νότια Ασία που την ίδια δουλειά θα την κάνουν με 400-500€ max.

Αυτά είναι το παυσίπονο στον καρκινοπαθή γιατί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας είναι σε όλο τον δυτικό κόσμο όχι μόνο εδώ, ακόμα και στις χώρες με τους καλούς μισθούς. Πρόβλημα υπογεννητικότητας έχουν και οι ΗΠΑ και ο Καναδάς και η ΕΕ συνολικά.

Η ερώτηση είναι η εξής.
Γνωρίζοντας τι απαιτεί η ανατροφή παιδιών σε χρόνο και χρήμα, ένας Ευρωπαίος ευκατάστατος μεν αλλά όχι πάμπλουτος για ποιο λόγο να κάνει πάνω από 2 παιδιά;

 

[American Economist]

Αυτά είναι το παυσίπονο στον καρκινοπαθή γιατί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας είναι σε όλο τον δυτικό κόσμο όχι μόνο εδώ, ακόμα και στις χώρες με τους καλούς μισθούς. Πρόβλημα υπογεννητικότητας έχουν και οι ΗΠΑ και ο Καναδάς και η ΕΕ συνολικά.

Η ερώτηση είναι η εξής.
Γνωρίζοντας τι απαιτεί η ανατροφή παιδιών σε χρόνο και χρήμα, ένας Ευρωπαίος ευκατάστατος μεν αλλά όχι πάμπλουτος για ποιο λόγο να κάνει πάνω από 2 παιδιά;

Οι χώρες που αναφέρεις έχουν υψηλούς μισθούς όμως δεν έχουν τα παραπάνω που έγραψα. Δηλαδή πατρικές άδειες, φοροαπαλλαγές για οικογένειες με 2 παιδιά και άνω, ελεύθερο χρόνο ενώ οι ΗΠΑ δεν έχουν ούτε καλό δημόσιο σύστημα υγείας/ παιδείας. Οι μισθοί μόνο δεν αρκούν χρειάζεται μείγμα δράσεων ώστε να πετύχει η λύση του δημογραφικού προβλήματος.

 

[touvlo]

Αυτό που θα γίνει είναι οτι με την εξέλιξη θα μειωθούν οι μορφωμένοι και σκεπτόμενοι άνθρωποι που επιλέγουν συνειδητά να φέρνουν παιδιά σε αυτό το σάπιο κόσμο και θα μείνουν μόνο οι αμόρφωτοι, απαίδευτοι άνθρωποι. Ο κόσμος θα γίνεται ολοένα και χειρότερος αφού θα διέπεται από τέτοιους ανθρώπους.

Idiocracy!!
Το έχεις δει; Αν όχι, δες το, αξίζει!

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Αυγούστου 2023

και χωρίς την μετανάστευση τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα

Το δημογραφικό στην Δύση δεν θα λυθεί όπως λέμε εμείς.

Μήπως λοιπόν, θα ήταν μια λύση, να βοηθούσαμε μια οργανωμένη μετανάστευση; Λέω δηλ.....

•Πατρική άδεια διαρκείας 3 μηνών ώστε να βοηθήσαμε και οι πατεράδες στις δύσκολες πρώτες ημέρες.

•Βελτίωση εκπαιδευτικού συστήματος το οποίο θα κρατάει τα παιδιά στο σχολείο μέχρι το απόγευμα που θα σχολάνε οι γονείς. Μάλιστα τα σχολεία πρέπει να μαθαίνουν τα πάντα στα παιδιά ώστε να μην χρειάζονται φροντιστήρια για ξένες γλώσσες και πανελλήνιες.

•Αποκέντρωση πληθυσμού και ανάπτυξη των περιφερειών. Στην επαρχία η ζωή είναι πιο χαλαρή και ιδανικότερη για την ανάπτυξη και ανατροφή των παιδιών

αυτά τα 3 είναι ωραίες ιδέες.
Βέβαια, τα ζόρια δεν είναι τους πρώτους μήνες, αλλά στην πορεία. Τους πρώτους μήνες είναι τα ξενύχτια, όπου ο έρμος ο πατερας λίγο μπορεί να βοηθήσει, γιατί δεν ...παράγει γάλα.
Αυτό με την αποκέντρωση μ άρεσε. Με την τηλεεργασία βολεύτηκε κάπως αυτό. Αλλά βρε φίλε, δεν είναι όλες οι δουλειές ίδιες. Υπάρχουν ελεύθεροι επαγγελματίες, που πρέπει να βρίσκονται πάντα επί ...ποδός.

 

[back2967]

Οι χώρες που αναφέρεις έχουν υψηλούς μισθούς όμως δεν έχουν τα παραπάνω που έγραψα. Δηλαδή πατρικές άδειες, φοροαπαλλαγές για οικογένειες με 2 παιδιά και άνω, ελεύθερο χρόνο ενώ οι ΗΠΑ δεν έχουν ούτε καλό δημόσιο σύστημα υγείας/ παιδείας. Οι μισθοί μόνο δεν αρκούν χρειάζεται μείγμα δράσεων ώστε να πετύχει η λύση του δημογραφικού προβλήματος.

Πιστεύω το δημογραφικό πέρα και πάνω από αυτά είναι θέμα νοοτροπίας της σύγχρονης κοινωνίας.

Πάρε παράδειγμα τις Σκανδιναβικές χώρες που τα έχουν όλα αυτά.
Και κοινωνικό κράτος και καλούς μισθούς και πολύ καλή ποιότητα ζωής και πάλι έχουν δημογραφικό θέμα.

Πάρε παράδειγμα την Σουηδία εκεί που τα έχουν όλα αυτά, είχαν τηλεργασία από πριν την πανδημία,δίνουν σε κάθε γονιό από 8 μήνες άδεια για την ανατροφή του παιδιού ή 16 μήνες αν είναι μονογονεική οικογένεια, δίνουν κάπου στα 100 ευρώ το μήνα ανα παιδί μέχρι να κλείσει τα 16.

Και πάλι αντιστοιχεί 1,6 γεννήσεις ανα γυναίκα. Παραπάνω από το 1,34 το δικό μας αλλά πάλι υπογεννητικότητα είναι, και έχουν και πολλές οικογένειες μεταναστών που συνήθως κάνουν πολλά παιδιά και ανεβάζουν τα νούμερα.

Και που τα έχουν όλα αυτά, γιατί να αποφασίσει μια οικογένεια να κάνει πάνω από 2 παιδιά;
Αν θέλουν παιδιά κάνουν 1 ή 2 και σταματάνε εκεί.
Εκεί βλέπω το κύριο θέμα για την δύση συνολικά.
Εμείς ένα παραπάνω με την οικονομική μας κατάσταση.

 

[American Economist]

Πιστεύω το δημογραφικό πέρα και πάνω από αυτά είναι θέμα νοοτροπίας της σύγχρονης κοινωνίας.

Πάρε παράδειγμα τις Σκανδιναβικές χώρες που τα έχουν όλα αυτά.
Και κοινωνικό κράτος και καλούς μισθούς και πολύ καλή ποιότητα ζωής και πάλι έχουν δημογραφικό θέμα.

Πάρε παράδειγμα την Σουηδία εκεί που τα έχουν όλα αυτά, είχαν τηλεργασία από πριν την πανδημία,δίνουν σε κάθε γονιό από 8 μήνες άδεια για την ανατροφή του παιδιού ή 16 μήνες αν είναι μονογονεική οικογένεια, δίνουν κάπου στα 100 ευρώ το μήνα ανα παιδί μέχρι να κλείσει τα 16.

Και πάλι αντιστοιχεί 1,6 γεννήσεις ανα γυναίκα. Παραπάνω από το 1,34 το δικό μας αλλά πάλι υπογεννητικότητα είναι, και έχουν και πολλές οικογένειες μεταναστών που συνήθως κάνουν πολλά παιδιά και ανεβάζουν τα νούμερα.

Και που τα έχουν όλα αυτά, γιατί να αποφασίσει μια οικογένεια να κάνει πάνω από 2 παιδιά;
Αν θέλουν παιδιά κάνουν 1 ή 2 και σταματάνε εκεί.
Εκεί βλέπω το κύριο θέμα για την δύση συνολικά.
Εμείς ένα παραπάνω με την οικονομική μας κατάσταση.

Αν κάθε οικογένεια κάνει 2 παιδιά νομίζω ότι είναι οκ και δεν θα έχουμε θέμα στο μέλλον. Το θέμα είναι τι γίνεται με τις οικογένειες που δεν κάνουν παιδιά η ακόμα χειρότερα με τον όλο ένα και αυξανόμενο αριθμό ατόμων που μένουν μόνοι τους μέχρι τα 40 (βλέπε Ιαπωνία). Εκεί μιλάμε για μεγάλη καταστροφή και κίνδυνο αφανισμού της χώρας καθώς αν δεν γεννούνται παιδιά είναι δεδομένο ότι η χώρα δεν έχει μέλλον τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά. Εκεί θεωρώ ότι πρέπει να παρθουν αλλά μέτρα τα οποία δεν είμαι ειδικός στο να αναλύσω καθώς δεν έχω πολλές γνώσεις πάνω στο αντικείμενο. Είναι δεδομένο όμως ότι όσο η οικονομία δεν βελτιώνεται τόσο λιγότερες γεννήσεις θα έχουμε σαν κοινωνία.

 

[Grand Duchess]

(βλέπε Ιαπωνία

Η Ιαπωνία και η Κορέα το παθαίνουν αυτό εξαιτίας ενός λόγου που θα σας ακουστεί παράλογος:
Οι ατελείωτες ώρες εργασίας.
Ένας μέσος Ιάπωνας σηκώνεται 5-6 το πρωί για να ετοιμαστεί να πάει στην δουλειά με το τρένο. Δουλεύει από τις 8 μέχρι 6-7 το απόγευμα. Οι υπερωρίες μέχρι τις 8-9 το βράδυ (σε κάποιες δουλειές πολλές φορές κοιμούνται και κάτω από το γραφείο τους για μέρες και δεν πάνε σπίτι, οδηγοντας σε θάνατους εξαιτίας υπερκόπωσης) είναι δεδομένο και κανονικοποιημενο. Συνεπώς ο μέσος Ιάπωνας γυρνά στο σπίτι 11-12 το βραδυ, και αν έχουν βραδινή έξοδο με όλους τους συναδέλφους, ακόμη αργότερα.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κανένα χρόνο να γνωρίσουν άτομα , πέρα από το εργασιακό περιβάλλον όπου και εκεί θεωρείται "ταμπού" να φαίνεται ότι είστε μαζί γιατί χαλάτε την "αρμονία της εργασιας'

Όσο για τις σεξουαλικές επιθυμίες και τα δύο φύλα, αφού δεν έχουν χρόνο να βρουν σχέση, στρέφονται είτε σε ιερόδουλες/ους είτε σε host/hostesses, το οποίο θεωρείται ακριβό σπορ.

Γίνονται προσπάθειες να βελτιωθούν τα ωράρια εργασίας ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να γνωρίσουν κόσμο αλλά δεν έχουν αλλάξει και πολλά δυστυχώς.

 

[American Economist]

Η Ιαπωνία και η Κορέα το παθαίνουν αυτό εξαιτίας ενός λόγου που θα σας ακουστεί παράλογος:
Οι ατελείωτες ώρες εργασίας.
Ένας μέσος Ιάπωνας σηκώνεται 5-6 το πρωί για να ετοιμαστεί να πάει στην δουλειά με το τρένο. Δουλεύει από τις 8 μέχρι 6-7 το απόγευμα. Οι υπερωρίες μέχρι τις 8-9 το βράδυ είναι δεδομένο και κανονικοποιημενο. Συνεπώς ο μέσος Ιάπωνας γυρνά στο σπίτι 11-12 το βραδυ, και αν έχουν βραδινή έξοδο με όλους τους συναδέλφους, ακόμη αργότερα.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κανένα χρόνο να γνωρίσουν άτομα , πέρα από το εργασιακό περιβάλλον όπου και εκεί θεωρείται "ταμπού" να φαίνεται ότι είστε μαζί γιατί χαλάτε την "αρμονία της εργασιας'

Όσο για τις σεξουαλικές επιθυμίες και τα δύο φύλα, αφού δεν έχουν χρόνο να βρουν σχέση, στρέφονται είτε σε ιερόδουλες/ους είτε σε host/hostesses, το οποίο θεωρείται ακριβό σπορ.

Γίνονται προσπάθειες να βελτιωθούν τα ωράρια εργασίας ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να γνωρίσουν κόσμο αλλά δεν έχουν αλλάξει και πολλά δυστυχώς.

Ακριβώς όπως τα λες είναι και μάλιστα η Ιαπωνία αν συνεχίσει έτσι το 2100 θα έχει μόλις 50 εκατομμύρια πληθυσμό σε σχέση με τα 120 εκατομμύρια που έχει τώρα. Κάθε χρόνο ο πληθυσμός της Ιαπωνίας μειώνεται κατά 500.0000-600.000 κατοίκους με την μείωση όλο και να αυξάνεται χρόνο με το χρόνο.

 

[Joji]

Χωρίς να βιώσει την εμπειρία του γονέα ένας άνθρωπος δεν ενηλικιώνεται ποτέ πραγματικά.
Παραμένει ανολοκλήρωτος συναισθηματικά και βιολογικά.

Αυτή η λογική έχει καταστρέψει πολλά παιδιά. Που συνήθως συνοδεύεται από…

«Από ένα σημείο και μετά, το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι παιδιά, θα δεις ότι δεν έχεις λόγο ύπαρξης αν δεν κάνεις απογόνους» και λοιπές αμπελοφιλοσοφίες.

Κατ’αρχάς ας συμφωνήσουμε σε κάτι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί να αναλάβουν τον ρόλο του γονέα. Πόσο μάλλον όσοι έχουν πιεστεί έμμεσα στο να τον υιοθετήσουν. Δεύτερον, δεν μπορείς να κάνεις παιδιά όταν ο ίδιος ζεις με το ζόρι με τον μισθό που βγάζεις. Πρέπει να σκέφτεσαι ΤΑ ΠΑΝΤΑ, από πριν. Αν αρρωστήσει το παιδί; Αν χρειάζεται τακτικές επισκέψεις στον γιατρό; Τι θα φοράει; Πως θα πηγαίνει σχολείο; Τσάντες, σχολικά είδη; Φροντιστήρια; Σπουδές; Και άλλα πολλά. Δεν τα σκέφτεσαι εκ των υστέρων. Από την στιγμή που φέρεις παιδί στον κόσμο, έχεις πλήρη ευθύνη. Και δεν είναι μόνο δικό σου πρόβλημα, αν εκείνο μεγαλώσει καλομαθημένο, με άλυτα ψυχολογικά ή αρρωστημένο. Γίνεται πρόβλημα της κοινωνίας όλης, όταν βγει σε αυτήν. Όσοι σωστοί γονείς έχω γνωρίσει μέχρι τώρα, δεν είχαν την νοοτροπία «Εγώ και το παιδί μου» αλλά την νοοτροπία «Το παιδί μου και η κοινωνία».

Αν κάποιος, από επιλογή, δεν κάνει παιδιά διότι θεωρεί ότι κάπου μπορεί να υστερεί, τον θεωρώ υπεύθυνο και σωστό άνθρωπο που πρώτα σκέφτεται τους άλλους (συμπεριλαμβανομένου του παιδιού που θα έφερνε στον κόσμο), και μετά τον εαυτό του και την κάλυψη των φιλοδοξιών του ή τις φιλοδοξίες άλλων για εκείνον.

 

[Grand Duchess]

Αυτή η λογική έχει καταστρέψει πολλά παιδιά. Που συνήθως συνοδεύεται από…

«Από ένα σημείο και μετά, το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι παιδιά, θα δεις ότι δεν έχεις λόγο ύπαρξης αν δεν κάνεις απογόνους» και λοιπές αμπελοφιλοσοφίες.

Κατ’αρχάς ας συμφωνήσουμε σε κάτι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί να αναλάβουν τον ρόλο του γονέα. Πόσο μάλλον όσοι έχουν πιεστεί έμμεσα στο να τον υιοθετήσουν. Δεύτερον, δεν μπορείς να κάνεις παιδιά όταν ο ίδιος ζεις με το ζόρι με τον μισθό που βγάζεις. Πρέπει να σκέφτεσαι ΤΑ ΠΑΝΤΑ, από πριν. Αν αρρωστήσει το παιδί; Αν χρειάζεται τακτικές επισκέψεις στον γιατρό; Τι θα φοράει; Πως θα πηγαίνει σχολείο; Τσάντες, σχολικά είδη; Φροντιστήρια; Σπουδές; Και άλλα πολλά. Δεν τα σκέφτεσαι εκ των υστέρων. Από την στιγμή που φέρεις παιδί στον κόσμο, έχεις πλήρη ευθύνη. Και δεν είναι μόνο δικό σου πρόβλημα, αν εκείνο μεγαλώσει καλομαθημένο, με άλυτα ψυχολογικά ή αρρωστημένο. Γίνεται πρόβλημα της κοινωνίας όλης, όταν βγει σε αυτήν. Όσοι σωστοί γονείς έχω γνωρίσει μέχρι τώρα, δεν είχαν την νοοτροπία «Εγώ και το παιδί μου» αλλά την νοοτροπία «Το παιδί μου και η κοινωνία».

Αν κάποιος, από επιλογή, δεν κάνει παιδιά διότι θεωρεί ότι κάπου μπορεί να υστερεί, τον θεωρώ υπεύθυνο και σωστό άνθρωπο που πρώτα σκέφτεται τους άλλους (συμπεριλαμβανομένου του παιδιού που θα έφερνε στον κόσμο), και μετά τον εαυτό του και την κάλυψη των φιλοδοξιών του ή τις φιλοδοξίες άλλων για εκείνον.

Eτσι ακριβώς είναι.
Παλαιότερα έκαναν πολλά παιδιά για εργατικά χέρια και αρκούσε ένα πιάτο φαγητό και μια γωνιά να κοιμηθεί. Εξάλλου στο μέλλον θα ασχολούνταν με ο,τι έκανε ήδη η οικογένεια (κτηνοτροφία, φάρμα κτλ). Με το ζόρι τα άφηναν να τελειώσει το δημοτικό.

Σήμερα σαφως δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε τα παιδιά μας ως δωρεάν εργάτες, και θελεις να τα βοηθήσεις για ένα καλύτερο αύριο, και να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα.
Ένα παιδί σήμερα είναι τεράστια επένδυση για να του δώσεις τα απαραίτητα εφόδια για να σταθεί στα πόδια του. Όσοι δεν θέλουν να το κάνουν αυτό, δεν πρέπει να γεννούν παιδιά μέσα σε μιζέρια. Κάποιοι δεν ξερουν πόσο αγχωτικό και τραυματικό είναι τα παιδιά κάθε μέρα να ακούν πόσο κοστίζουν στους γονείς τους, και ότι δεν έχει λεφτά το σπίτι κτλ κτλ λες και το παιδάκι το επέλεξε.
Και αν το παιδί έχει θέματα υγείας σοβαρά τότε πολλές φορές δέχεται μπουλινγκ από τους γονείς του γιατί ο μέσος Έλληνας θέλει παιδιά αλλά δεν είναι έτοιμος να μεγαλώσει παιδί ΑμΕΑ.

 

[Shadowban]

Μεγάλο ζήτημα το συγκεκριμένο. Αρχικά δεν νομίζω πως έχει νόημα να αναγκάζουμε τους ανθρώπους να κάνουν παιδιά εάν δεν το θέλουν πραγματικά. Καλό είναι τα παιδιά να μεγαλώνουν σε σπίτια στα οποία οι γονείς τους δίνουν προσοχή και αγάπη και ασχολούνται μαζί τους αντί να τα έχουν απλά παρατημένα σε ένα tablet για να λένε απλά πως κάνανε παιδιά και εκπληρώσανε μια κοινωνική προσταγή.

Από την άλλη τίθονται μεγάλα κοινωνικά ζητήματα όσον αφορά τους άτεκνους ανθρώπους, μερικά που μπορώ να σκεφτώ είναι τα εξής.

Θα πρέπει οι άτεκνοι να έχουν δικαίωμα ψήφου από μία ηλικία και μετά? Όταν δεν έχεις αφήσει απογόνους θα πρέπει να μπορείς να καθορίζεις δια της ψήφου σου το μέλλον της χώρας?

Θα πρέπει οι άτεκνοι να έχουν δικαίωμα παροχών στην δημόσια υγεία? Το μοντέλο της δημόσιας υγείας είναι βασισμένο σε ένα μοντέλο συνεχώμενης αύξησης του πληθυσμού. Λειτουργεί με την προυπόθεση πως κάθε γεννιά κάνει 2-3 παιδιά και έτσι η επόμενη γενιά θα έχει αρκετούς εργαζόμενους ωστε να καλύπτουν τις συντάξεις και την νοσοκομιακή περίθαλψη των γερόντων. Κάποιος που δεν θέλησε οταν ηταν νεος να υποστει το μεγαλο ψυχικο και οικονομικο κοστος του να μεγαλωσει παιδια, θα πρεπει οταν γερασει να λαμβανει περιθαλψη και συνταξεις απο τα παιδια των υπολοιπων? Αυτο το κομματι ειναι πολυ σημαντικο, διοτι σε εναν κοσμο υπογεννητικοτητας οσο περνανε τα χρονια οι γεροι αυξανονται και οι νεοι μειωνονται, αρα η ζητηση στο δημοσιο συστημα υγειας θα αυξανεται, ενω η προσφορά (γιατροί,νοσηλευτές, κονδύλια κτλ) θα μειώνεται.

 

[giannhs2001]

Πιστεύω το δημογραφικό πέρα και πάνω από αυτά είναι θέμα νοοτροπίας της σύγχρονης κοινωνίας.

Πάρε παράδειγμα τις Σκανδιναβικές χώρες που τα έχουν όλα αυτά.
Και κοινωνικό κράτος και καλούς μισθούς και πολύ καλή ποιότητα ζωής και πάλι έχουν δημογραφικό θέμα.

Πάρε παράδειγμα την Σουηδία εκεί που τα έχουν όλα αυτά, είχαν τηλεργασία από πριν την πανδημία,δίνουν σε κάθε γονιό από 8 μήνες άδεια για την ανατροφή του παιδιού ή 16 μήνες αν είναι μονογονεική οικογένεια, δίνουν κάπου στα 100 ευρώ το μήνα ανα παιδί μέχρι να κλείσει τα 16.

Και πάλι αντιστοιχεί 1,6 γεννήσεις ανα γυναίκα. Παραπάνω από το 1,34 το δικό μας αλλά πάλι υπογεννητικότητα είναι, και έχουν και πολλές οικογένειες μεταναστών που συνήθως κάνουν πολλά παιδιά και ανεβάζουν τα νούμερα.

Και που τα έχουν όλα αυτά, γιατί να αποφασίσει μια οικογένεια να κάνει πάνω από 2 παιδιά;
Αν θέλουν παιδιά κάνουν 1 ή 2 και σταματάνε εκεί.
Εκεί βλέπω το κύριο θέμα για την δύση συνολικά.
Εμείς ένα παραπάνω με την οικονομική μας κατάσταση.

Στη Σουηδία το κόστος ζωής είναι πανάκριβο. Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις παιδιά. Έχουν περισσότερες παροχές μέσω του welfare system αλλά υπάρχουν πραγματικά πολλά προβλήματα και εκεί και όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο τα κεκτημένα ανακαλούνται. Δεν είναι ιδανική χώρα για παιδιά.

Πλέον ο στόχος πρέπει να είναι η average οικογένεια να κάνει 2 παιδιά και στο τσακίρ κέφι και 3. Ζούμε σε εποχές όπου τα χωριά πεθαίνουν και η σαπίλα του πνευματικού ξεπεσμού που προάγουν οι πόλεις αυξάνεται διαρκώς. Στις πόλεις δεν ήταν ποτέ συνηθισμένο να κάνουν πολλά παιδιά, στα χωριά συνέβαινε αυτό. Το δηλητήριο της αστικοποίησης έχει μεγάλη ευθύνη για αυτό το χάλι. Ακόμα και εντός αυτής της δυστοπίας, ως τόσο μπορεί μια συγκροτημένη πολιτική να σώσει τον πληθυσμό. Αν όχι να τον αυξήσει τουλάχιστον να τον διατηρήσει. Η σωτηρία του ιθαγενούς Ευρωπαίου πρέπει να γίνει σύνθημα όλης της Ευρώπης.

 

[Gaspar]

Αυτή η λογική έχει καταστρέψει πολλά παιδιά. Που συνήθως συνοδεύεται από…

«Από ένα σημείο και μετά, το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι παιδιά, θα δεις ότι δεν έχεις λόγο ύπαρξης αν δεν κάνεις απογόνους» και λοιπές αμπελοφιλοσοφίες.

Κατ’αρχάς ας συμφωνήσουμε σε κάτι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί να αναλάβουν τον ρόλο του γονέα. Πόσο μάλλον όσοι έχουν πιεστεί έμμεσα στο να τον υιοθετήσουν. Δεύτερον, δεν μπορείς να κάνεις παιδιά όταν ο ίδιος ζεις με το ζόρι με τον μισθό που βγάζεις. Πρέπει να σκέφτεσαι ΤΑ ΠΑΝΤΑ, από πριν. Αν αρρωστήσει το παιδί; Αν χρειάζεται τακτικές επισκέψεις στον γιατρό; Τι θα φοράει; Πως θα πηγαίνει σχολείο; Τσάντες, σχολικά είδη; Φροντιστήρια; Σπουδές; Και άλλα πολλά. Δεν τα σκέφτεσαι εκ των υστέρων. Από την στιγμή που φέρεις παιδί στον κόσμο, έχεις πλήρη ευθύνη. Και δεν είναι μόνο δικό σου πρόβλημα, αν εκείνο μεγαλώσει καλομαθημένο, με άλυτα ψυχολογικά ή αρρωστημένο. Γίνεται πρόβλημα της κοινωνίας όλης, όταν βγει σε αυτήν. Όσοι σωστοί γονείς έχω γνωρίσει μέχρι τώρα, δεν είχαν την νοοτροπία «Εγώ και το παιδί μου» αλλά την νοοτροπία «Το παιδί μου και η κοινωνία».

Αν κάποιος, από επιλογή, δεν κάνει παιδιά διότι θεωρεί ότι κάπου μπορεί να υστερεί, τον θεωρώ υπεύθυνο και σωστό άνθρωπο που πρώτα σκέφτεται τους άλλους (συμπεριλαμβανομένου του παιδιού που θα έφερνε στον κόσμο), και μετά τον εαυτό του και την κάλυψη των φιλοδοξιών του ή τις φιλοδοξίες άλλων για εκείνον.

Δεν αντιλέγω στο ότι υπάρχουν πολλοί legit ή πλασματικοί λόγοι που οδηγούν κάποιον στην κατά τα άλλα σεβαστή απόφαση να μην γίνει γονιός.
Ωστόσο αυτό δεν αναιρεί αυτό που έγραψα.

 

[Joji]

Δεν αντιλέγω στο ότι υπάρχουν πολλοί legit ή πλασματικοί λόγοι που οδηγούν κάποιον στην κατά τα άλλα σεβαστή απόφαση να μην γίνει γονιός.
Ωστόσο αυτό δεν αναιρεί αυτό που έγραψα.

Που το βασίζεις αυτό που έγραψες; Ο μόνος λόγος που μπορώ να σκεφτώ που να οδηγεί στα όσα ισχυρίζεσαι είναι η άποψη της κάθε κυράς από ‘δω και από ‘κει που σε κάνει να νιώθεις άχρηστος/άχρηστη αφού δεν έφερες παιδί στον κόσμο.

 

[Gaspar]

Η πατρότητα και μητρότητα είναι μια μεγάλη εμπειρία σε αυτό που λέμε ζωή που είτε επιλέγεις να το ζήσεις είτε όχι.
Περιλαμβάνει θυσίες και είναι δύσκολο.
Όποιος αναγνωρίζει την αξία του θα επιλέξει να το κάνει.

Η υπογεννητικότητα προκαλείτε επειδή ο δυτικός τρόπος ζωής και η κυρίαρχη ιδεολογία ευνοούν τις πρόσκαιρες απολαύσεις, την κατανάλωση, τον ατομικισμό την αποφυγή ευθυνών και δεσμεύσεων.

Το θέμα είναι καθαρά αξιακό πολιτισμικό και δεν θα λυθεί με επιχειρήματα περί οικονομικής και εθνικής επιβίωσης.

 

[Guest 030894]

Τωρα που με τις νεες εξελιξεις στη βιοτεχνολογια θα μπορουν να τεκνοποιουν και οι ομοφυλοφιλοι χωρις να προβαινουν σε υιοθεσια η σε παρενθετη μητροτητα, το δημογραφικο σε μεγαλο βαθμο θα αναστραφει. Οι αιωνες καταπιεσης και απαγορευσης τεκνοθεσιας θα ωθησουν σε ενα τεραστιο κυμα γεννησεων απο την lgbt κοινοτητα, η οποια αντανακλα ενα καθολου ευκαταφρονητο μερος του ελληνικου και γενικα του παγκοσμιου πληθυσμου

Weiterleitungshinweis

 

[Himela]

Μεγάλο ζήτημα το συγκεκριμένο. Αρχικά δεν νομίζω πως έχει νόημα να αναγκάζουμε τους ανθρώπους να κάνουν παιδιά εάν δεν το θέλουν πραγματικά. Καλό είναι τα παιδιά να μεγαλώνουν σε σπίτια στα οποία οι γονείς τους δίνουν προσοχή και αγάπη και ασχολούνται μαζί τους αντί να τα έχουν απλά παρατημένα σε ένα tablet για να λένε απλά πως κάνανε παιδιά και εκπληρώσανε μια κοινωνική προσταγή.

Από την άλλη τίθονται μεγάλα κοινωνικά ζητήματα όσον αφορά τους άτεκνους ανθρώπους, μερικά που μπορώ να σκεφτώ είναι τα εξής.

Θα πρέπει οι άτεκνοι να έχουν δικαίωμα ψήφου από μία ηλικία και μετά? Όταν δεν έχεις αφήσει απογόνους θα πρέπει να μπορείς να καθορίζεις δια της ψήφου σου το μέλλον της χώρας?

Θα πρέπει οι άτεκνοι να έχουν δικαίωμα παροχών στην δημόσια υγεία? Το μοντέλο της δημόσιας υγείας είναι βασισμένο σε ένα μοντέλο συνεχώμενης αύξησης του πληθυσμού. Λειτουργεί με την προυπόθεση πως κάθε γεννιά κάνει 2-3 παιδιά και έτσι η επόμενη γενιά θα έχει αρκετούς εργαζόμενους ωστε να καλύπτουν τις συντάξεις και την νοσοκομιακή περίθαλψη των γερόντων. Κάποιος που δεν θέλησε οταν ηταν νεος να υποστει το μεγαλο ψυχικο και οικονομικο κοστος του να μεγαλωσει παιδια, θα πρεπει οταν γερασει να λαμβανει περιθαλψη και συνταξεις απο τα παιδια των υπολοιπων? Αυτο το κομματι ειναι πολυ σημαντικο, διοτι σε εναν κοσμο υπογεννητικοτητας οσο περνανε τα χρονια οι γεροι αυξανονται και οι νεοι μειωνονται, αρα η ζητηση στο δημοσιο συστημα υγειας θα αυξανεται, ενω η προσφορά (γιατροί,νοσηλευτές, κονδύλια κτλ) θα μειώνεται.

Με αυτή τη λογική κάποιος που καπνίζει, οδηγεί μηχανές, κάνει extreme sports ή έχει μια εκ γενετής αρρώστια που χρειάζεται συνεχώς θεραπεία μήπως να πληρώνουν περισσότερα χρήματα στο ΙΚΑ; Μήπως να κάνουμε μια επιτροπή που να μετράει το IQ των ανθρώπων για να τους επιτρέπεται να ψηφίσουν; Μήπως αν περνάνε τα 70 και δεν έχουν εγγόνια ή παιδιά να τους πετάμε σε ένα γηροκομείο να πεθάνουν οι κωλογεροι που ήθελαν στα νιάτα τους να γλεντάνε αντί να κάνουν παιδιά;

Μήπως περιγράφεις μια δυστοπική κοινωνία;

Κρίμα που δε ζει ο Αδόλφος να καμαρώσει.

Που το βασίζεις αυτό που έγραψες;

Στο ότι οτιδήποτε δεν συναινεί με το πατρίς θρησκεία οικογένεια είναι κακό. Τί ρωτάς κι εσύ; Δε βλέπεις;;;;

 

[Shadowban]

Με αυτή τη λογική κάποιος που καπνίζει, οδηγεί μηχανές, κάνει extreme sports ή έχει μια εκ γενετής αρρώστια που χρειάζεται συνεχώς θεραπεία μήπως να πληρώνουν περισσότερα χρήματα στο ΙΚΑ; Μήπως να κάνουμε μια επιτροπή που να μετράει το IQ των ανθρώπων για να τους επιτρέπεται να ψηφίσουν; Μήπως αν περνάνε τα 70 και δεν έχουν εγγόνια ή παιδιά να τους πετάμε σε ένα γηροκομείο να πεθάνουν οι κωλογεροι που ήθελαν στα νιάτα τους να γλεντάνε αντί να κάνουν παιδιά;

Μήπως περιγράφεις μια δυστοπική κοινωνία;

Κρίμα που δε ζει ο Αδόλφος να καμαρώσει.

Κατά τη γνώμη σου πως θα μοιραστούν δίκαια οι ππεριορισμένοι πόροι του δημοσίου συστήματος υγείας όταν θα έχουμε τους διπλάσιους γέρους και τους μισούς νέους?

 

[Guest 030894]

Κατά τη γνώμη σου πως θα μοιραστούν δίκαια οι ππεριορισμένοι πόροι του δημοσίου συστήματος υγείας όταν θα έχουμε τους διπλάσιους γέρους και τους μισούς νέους?

Σε καποιες κουλτουρες οι γεροι αυτοκτονουν ως εκπληρωση του ηθικου χρεους τους προς τη κοινοτητα, μετα απο καποια ηλικια φυσικα

 

[giannhs2001]

Κρίμα που δε ζει ο Αδόλφος να καμαρώσει.

Τι να καμαρώσει; Που όσο ήταν αυτός στην εξουσία της Γερμανίας ο πληθυσμός αυξάνονταν αλματωδώς και σήμερα η πατρίδα του ζητάει ετησίως ένα εκατομμύριο μετανάστες για να σωθεί το δημογραφικό και το ασφαλιστικό;

Μάλλον θα πατούσε ξανά την σκανδάλη

 

[Himela]

Κατά τη γνώμη σου πως θα μοιραστούν δίκαια οι ππεριορισμένοι πόροι του δημοσίου συστήματος υγείας όταν θα έχουμε τους διπλάσιους γέρους και τους μισούς νέους?

Δεν υπάρχει δικαιοσύνη αγαπητέ. Η ιατρική καθημερινά προοδεύει και αυξάνει το προσδόκιμο ζωής. Αυτό ήταν αναμενόμενο να φέρει περισσότερους ηλικιωμένους. Αν προσθέσεις και το γεγονός ότι η χώρα μας είναι μπουρδέλο και δεν έχει ευκαιρίες για νέους, η μαζική φυγή τους, μαζί με το φεμινισμό και τα ισα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία, οδήγησαν σε αυτό.

Καλώς ή κακώς, η ιδιωτικοποίηση της υγείας είναι μονόδρομος εφόσον το πρόβλημα που περιγράφεις είναι υπαρκτό.

Από την άλλη ούτε μπορείς να υποχρεώσεις κάποιον να κάνει παιδιά, ούτε να μη δίνεις ίδια δικαιώματα για ψήφο. Εδώ ψηφίζουν άνθρωποι που δε ζουν καν στη χώρα..