Να μιλήσουμε λίγο σοβαρά.
Είναι ιστορική μέρα για την αριστερά στην Ελλάδα, σε συμβολικό επίπεδο τουλάχιστον. Γενικότερα, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης η αριστερά παγκόσμια άρχισε να κάνει στροφή και να βγάζει από το επίκεντρό της τον εργάτη, τον αγρότη και εν γένει τις οικονομικές ανισότητες, τοποθετώντας σε αυτό τον αντιρατσιστισμό, τα λοατκι δικαιώματα κ.λπ., ακολουθώντας τις απαιτήσεις του σύγχρονου, παγκοσμιοποιημένου κόσμου.
Σήμερα, λοιπόν, πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσαν την αντίθεσή τους στην άλωση του κόμματος από έναν ουρανοκατέβατο Αμερικανό και τη μετατροπή του στο πρώτο τύπου democrats κόμμα στην Ελλάδα. Δεν είναι ότι θα αλλάξουν πολλά ή ότι, σε περίπτωση που δημιουργήσουν άλλο κόμμα, θα υπάρξει επιστροφή στις ρίζες της αριστεράς. Το ποτάμι του σύγχρονου κόσμου δεν γυρίζει -δυστυχώς- πίσω. Αλλά, τουλάχιστον, δεν αμαύρωσαν το όνομά τους (όσοι θα φύγουν), αποδεχόμενοι μια ιστορική προδοσία.
Τέλος, αρχίζει να φαίνεται όχι και τόσο απίθανο το σενάριο συνωμοσίας ότι ο Κασσελάκης μπήκε για να καταστρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν γίνεται να είσαι (και να το επιδεικνύεις με τέτοιον τρόπο) τόσο αρχετυπικά αντίθετος με το μέσο μέλος του κόμματος στο οποίο προεδρεύεις. Είναι λες και το κάνει επίτηδες. Η άλλη άποψη είναι ότι όντως το κάνει επίτηδες για να φτιάξει αυτό το στιλ κόμματος στην Ελλάδα, να φύγουν όλα τα "αγκάθια" γι'αυτόν και να συνεχίσει σχεδόν από την αρχή, διατηρώντας, όμως, το brand name.
Θα φανεί στο μέλλον τι ισχύει...