Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι οι γονείς στην καλύτερη στράβωναν όταν παίζαμε GTA και σε πιο ακραίες περιπτώσεις φίλων τους έσπαγαν ακόμα και τα CD του παιχνιδιού.
Τώρα το εαν στα 12-13 ακούγαμε τραγούδια για γούστα ακριβά, όπλα, ναρκωτικά κτλπ. θα είχε γίνει κακός χαμός...και ενώ τότε μπορούσε να μας φανεί περιοριστικό, θα ήταν αιτιολογημένο.
Όσο προβληματικό είναι να περιορίζεις τέρμα τον άλλον, άλλο τόσο είναι να τον αφήνεις εκτεθιμένο σε όλων των ειδών τις επιρροές απο μικρή ηλικία. Γιατί εγώ και εσύ τώρα μπορεί να ακούσουμε τραπ και έχουμε τους μηχανισμούς άμυνας που είπε και η
@Himela ως απόρροια της καλλιέργειας των γονιών μας. Αλλά ένα μικρό παιδί, δεν έχει αναπτύξει ακόμα αυτές της άμυνες και δεν θα το φιλτράρει όπως χρειάζεται.
Δεν σου λεω οτι θα γίνει δολοφόνος ή κάτι τέτοιο αλλά καλλιεργείται μια νοοτροπία.Και για να είμαστε ακριβείς την κόκκινη γραμμή την τραβάς όταν το κοινό είναι μικρά παιδιά και οι στοίχοι είναι hate speech για τις γυναίκες και τους φτωχούς. Αυτή είναι η άποψη μου τουλάχιστον. Πρέπει να υπάρχει ένα όριο στο το είναι τέχνη και τι είναι προσβλητικό, χυδαίο, αποκρουστικό και υπονομεύει τις αρχές της Δημοκρατίας.