Με κάλυψε το προηγούμενο post της amarelia, που τα λέει όλα. Σημαίες και σύμβολα δεν είναι θέσφατα φαντασίας στα μυαλά των ανθρώπων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για καλλιτεχνικούς σκοπούς.
Κάνεις δεν επιμένει, δράσεις γίνονται και θα γίνονται. Το περίεργο είναι που δεν μπορείς να το καταλάβεις εσύ και ο κάθε εσύ, που θίγεσαι. Γιατί θίγεσαι; Γιατί προσβάλεσαι με λίγο ροζάκι;
Μόνο με ψυχαναλυτικούς όρους θα μπορούσε ίσως να εξηγηθεί...