Οι πολιτικοι δεν ειναι ανθρωποι σαν εμάς, ειναι οι καθρέφτες της νοοτροπίας των ψηφοφόρων τους.
Η Ελλάδα μετα το 1922 δεν είχε ούτε μια (εξαιρειται ο Μεταξας για τον οποίο έχω κάποιες αμφιβολίες), μα ΟΥΤΕ μια ωφέλιμη εθνικά κυβέρνηση, αποκτήσαμε φοβικό σύνδρομο και καταργήσαμε το επιθετικό μας δόγμα.
Μιλαμε μονο για αμυντικο δόγμα. Τα καλα παιδια. Οι καλοί γλυφτες των "Μεγάλων Δυνάμεων" για να το πω ωμα.
Αν εχουν δικιο για κατι οι Τούρκοι, είναι αυτό. Η χώρα μετα το 1922 ειναι πιόνι. Και πριν ήταν, αλλα είχε όραμα.
"Νόμος στο Ρωμαιικο" έλεγαν για μας παροιμιωδώς όταν φτιαξαμε κράτος ξανά.
Δυστυχώς και οι Τούρκοι τρέχουν πίσω απο τις "μεγάλες δυνάμεις" αλλά έχουν το όραμά τους οι άνθρωποι, το οποίο είναι αντίθετο με το δικό μου και επιζήμιο προς το δικό μου, αλλά αναγνωρίζω ότι έχουν ένα όραμα, έχουν βάλει εθνικες βιομηχανιες μπροστα, φτιάχνουν πράγματα, πας στη Σμύρνη παντου σημαίες, δε ντρέπονται να νοιαστουν για το "έθνος" τους. Το όποιο έθνος τους.
Εμείς τι κάνουμε; Καταργουμε τη θρησκεία μας;
Γιατι μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο? Υπάρχει κάτι καλύτερο αυτή τη στιγμή στη χώρα? Να σου θυμίσω τι ζήσαμε πριν λίγα χρόνια και πως ξεπουλήθηκε το όνομα Μακεδονία ? Το κλείσιμο των τραπεζών το θυμάσαι? Τον χειρισμό του μεταναστευτικού ?Για να μην μιλήσω πως λειτουργούσε το κράτος...
Σου απάντησα εγω πιο πάνω. Πιο δεξια. Κι άλλο. Τέρμα. (οχι Ναζί, δεξιά λέω)
Στην ψύχρα.
Μόνο τα δεξια κομματιδια ειναι το λιγοτερο εξι. Όσα και τα μέσα κομματα της Βουλής. Κατακερματισμός.
Αλλα ο μέσος έλληνας εχει την νοοτροπια πασοκου που περιμενει το διορισμό. Αριστερός στα της πατρίδας και δεξιός μόνο στους φραμπαλάδες.
