Τι βολικό να τα βάζεις όλα σε ένα τσουβάλι και να εξισώνεις τους (λάθρο)μετανάστες από Αλβανία και από την περιοχή της Γεωργίας (και περίχωρα) του τότε με τους (λάθρο)μετανάστες του σήμερα. Αρχικά, με τις τότε ροές είχαμε και κάτι ευτυχές, ότι επέστρεψαν, δηλαδή, κάποιοι βορειοηπειρώτες και μπόλικοι Πόντιοι. Επίσης, αυτοί που ήρθαν τότε, ήταν -στην πλειοψηφία τους- Χριστιανοί, λίγοι Μουσουλμάνοι αλλά «χλιαροί», καμία σχέση με αυτούς που έρχονται σήμερα. Χώρια που εν τέλει ενσωματώθηκαν, εύκολα ή δύσκολα (οι Αλβανοί πολύ πιο εύκολα, γιατί οι Γεωργιανοί είναι πραγματικά ζόρικος λαός), αν και έχουν τις οργανωμένες τους μαφίες. Εν πάση περιπτώσει, παλεύεται το πράγμα.
Οπότε εσύ βάζεις την παραπάνω συνθήκη στο ίδιο τσουβάλι με την αθρόα εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων, σε μεγάλα ποσοστά αντρών, πολλοί από τους οποίους παρουσιάζονται σαν ανήλικοι, ενώ αρκετές από τις (όσες) γυναίκες έρχονται αναφέρουν τρελά περιστατικά βίας που υπέστησαν στην πατρίδα τους (τα έχουμε ζήσει κάποιοι αυτά σε δομές.) Και κάνεις αυτή την απαράδεκτη γενίκευση με το σκεπτικό ότι μπορεί, μέσα σε όλους αυτούς που θα έρθουν, να χάσουμε έναν επόμενο Ολυμπιονίκη, όπως ο Δήμας. Αν έχεις κάποια στοιχειώδη επαφή με την Ελληνική κοινωνία και πραγματικότητα θα έχεις καταλάβει ότι η πλειοψηφία είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμη να πάρει αυτό το τεράστιο ρίσκο (κλαίω) ώστε να γλυτώσει η χώρα μας και να έχουμε την ασφάλειά μας. Ας έχουμε, ρε παιδί μου, έναν ολυμπιονίκη και έναν επενδυτή (τάδε έφη Τσίπρας) λιγότερους.