Δεν μπορώ να πω ότι συμφωνώ εδώ. Βασικά διαφωνώ εντελώς. Πρόκειται για πράγματα που δεν μπορείς να συγκρίνεις. Και τα δύο είναι σημαντικά. Δεν μπορείς να ζήσεις ούτε χωρίς την επιστήμη, ούτε όμως μπορείς να ζήσεις άναρχα. Και αυτό γιατί το καθένα σε κάνει με τον δικό του τρόπο άνθρωπο. Η επιστήμη εξασκεί το πνεύμα, ανοίγει νέους τρόπους σκέψης στον άνθρωπο, βελτιώνει τη ζωή σου και σε κάνει να καταλαβαίνεις εις βάθος πράγματα και φαινόμενα που σε άλλες εποχές θεωρούνταν σημάδια από τον Θεό κλπ*. Από την άλλη, η σωστή ηγεσία εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας, και άρα δεν είμαστε ένα άναρχο σύνολο αλλά κοινότητα με κανόνες.
Το να ασχολείσαι με την επιστήμη και να είσαι σωστός επιστήμονας είναι δύσκολο. Δύσκολο είναι να είσαι όμως σωστός και τίμιος ηγέτης. Άρα κανένα από τα δύο δεν είναι εύκολο, αλλιώς θα το κάναμε όλοι.
*Και ας μην ξεχνάμε ότι μονάχα στον 20ο αιώνα ήταν πιο "εύκολο" να είσαι επιστήμονας, υπό την έννοια ότι οι ιδέες κάποιου δεν απορρίπτονταν τόσο εύκολα, και δε ρίχνονταν στην πυρά αυτοί που προσπαθούσαν να πουν κάτι που έως τότε ερχόταν σε αντίθεση με τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα (δεν υπάρχει πιο κλασικό παράδειγμα από τον Γαλιλαίο).