Η αλήθεια είναι ότι εμείς μπορεί να λέμε θεωρίες αλλά οι πολίτες το κύριο κριτήριο με το οποίο ψηφίζουν είναι η τσέπη τους. Σίγουρα στην Ελλάδα αλλά το ίδιο λίγο πολύ ισχύει παντού.
Όταν τα οικονομικά είναι καλά οι πολίτες είναι χαρούμενοι και βάζουν σε δεύτερη μοίρα τα υπόλοιπα.
Όταν δεν είναι, ψάχνουν να κατηγορήσουν κάποιον για αυτό ή έστω να βγάλουν την οργή τους εκεί και συνήθως αυτοί είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι μετανάστες(διαχρονικά) και πιο πρόσφατα τα λεφτά της Ουκρανίας, οι ΛΟΑΤΚΙ κλπ.
Το είχαμε δει και στην Ελλάδα που μέσα στα μνημόνια η χρυσή αυγή από 0,5% πήγε σε διψήφιο.
Οπότε νομίζω ότι τα χτεσινά αποτελέσματα περισσότερο αντικατοπτρίζουν την δυσαρέσκεια και το στρίμωγμα του κόσμου(ακόμα και στις πιο πλούσιες χώρες έχουν χάσει αγοραστική δύναμη λόγω πληθωρισμού) παρά οτιδήποτε άλλο.
Special mention στην Γαλλία που δεν ήταν απλά δυσαρεστημένοι, συσπειρώθηκαν για να διώξουν τον Μακρόν. Βέβαια έπρεπε να το έχουν κάνει 1 χρόνο νωρίτερα, τώρα και να χάσει(που θα χάσει) τις βουλευτικές εκλογές θα συνεχίσει να είναι πρόεδρος μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές.
Αντίστοιχη συσπείρωση πολύ πιθανό να είχαμε και στα δικά μας(αντι-Μητσοτακικό κύμα, όπως ήταν αντι-Τσίπρα στις ευρωεκλογές του 2019) αν υπήρχε κάποιος άλλος με προοπτική εξουσίας.
Ρεαλιστικά, τι πιστεύεις ότι θα αλλάξει;
Δεδομένου ότι παρά τα επι μέρους αποτελέσματα σε διάφορες χώρες,
η πλειοψηφία στην Ευρωβουλή παρέμεινε ίδια με άνετη διαφορά(450/720) δεν νομίζω ότι η κεντρική πολιτική της ΕΕ θα αλλάξει σε κάτι.
Σε κάποιες μεμονωμένες χώρες ίσως αλλάξει η πολιτική σε κάποια σημεία αλλά όχι μεγάλες διαφορές αν κρίνουμε από το τι (δεν) άλλαξε στην Ιταλία, όπου η Μελόνι είναι η πιο "σκληρή" δεξιά σε σχέση με τους αντίστοιχους σε άλλες χώρες(εξαιρείται το afd που δεν πρόκεται ποτέ να κυβερνήσει όμως).
