Εν τω μεταξύ, της Κελίφ της άρεσε από μικρή το ποδόσφαιρο, ήταν λέει καλή, αλλά τ' αγόρια στο χωριό της την χλεύαζαν και την χτυπούσαν, δεν είναι το ποδόσφαιρο άθλημα για κορίτσια τής έλεγαν (μάλλον δεν είχαν στον νου τους την περιβόητη εξέταση της διεθνής ομοσπονδίας μποξ για το έξτρα Υ χρωμόσωμα της Καρίφ, και πώς να έχουν δηλαδή αφού είναι ακόμα άφαντη). Καταλαβαινονταςπως είναι καλή στο να αποφεύγει τα χτυπήματα των αγοριών του χωριού της, ασχολήθηκε χωρίς να το μαρτυρισει στον πατέρα της με το μποξ (δεν είναι άθλημα για κορίτσια το μποξ της έλεγε, πού να ήξερε ομως ). Διέπρεψε, αγωνίστηκε στο Τόκιο, πήρε κανονικά μέρος σε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα μέχρι το '23, όταν πριν τον τελικό η παγκόσμια ομοσπονδία (με Ρώσο πρόεδρο) την απέκλεισε λόγω αυξημένης τεστοστερόνης ( είχε προηγηθεί η ρωσική ομοσπονδία). Η διαβόητη εξέταση για το έξτρα χρωμόσωμα Υ παίζει κάπου στο παρασκήνιο, είναι κάτι σαν τα χάλκινα βιβλία, την έχουν δει μόνο οι μυημένοι).
Και κάπως έτσι οι πουτλερικοί κι οι ουρές τους τύπου Σαλβίνι, ως άλλα κωλόπαιδα αλγερινού χωριού, δημιούργησαν ένα ολόκληρο ζήτημα γύρω από την Κελίφ (κοιτάξτε τη, όχι κοιτάξτε τη, άντρας δεν είναι, βαράει και δυνατά άντρας είναι), ευτυχώς όμως η ΔΟΕ λειτούργησε ως θεματοφύλακας λογικής και αθλητικού ήθους περισώζοντας κάπως την κατάσταση.
Τώρα αυτο που μένει ειναι να κερδίσει η Κελίφ το χρυσό, να βγάλει αντίγραφα του μεταλλίου και να τα στείλει για να τα βάλουν βαθιά στον πάτο τους όλοι οι πουτλερικοί του κόσμου τούτου.
Τυχαίο;
