Η Ρωσία στη παρούσα της συγκυρία δε μπορεί να εξοπλίσει μια τόσο μεγάλη στρατιά.
Αυτό είναι ένα από τα πολλά πράγματα που ο κόσμος δεν μπορεί να αντιληφθεί. Απλά κια μόνο επειδή έχεις εκατομμύρια πληθυσμό δε σημαίνει πως μπορείς να μετατρέψεις κατά βούληση x% του σε πολεμική δύναμη. Η Ρωσία έχει φτάσει ταβάνι στο πόσα άρματα και πολεμικό εξοπλισμό μπορεί να παράξει για να μείνει στο επιχειρησιακό επίκαιρο. Εισάγει κυριολεκτικά τα πάντα.
Έχουν τόσο σφοδρή έλλειψη από μηχανοκίνητα τάγματα που στέλνουν ομάδες εφόδου σε χαρακώματα με κατά μέτωπο επίθεση. Δεν έχουν μεταγωγικά άρματα για να μεταφέρουν προμήθειες στο μέτωπο και έχουν αναφερθεί ελλείψεις σε πολλά βασικά είδη υγιεινής όπως νερό. Αντ' αυτών, προσπαθούν να συνεχίσουν τα πλήγματα με βορειοκορεατικούς (!) πυραύλους αντί να δώσουν τροφή στους στρατιώτες.
Η έως τώρα τακτική της Ρωσίας έχει περιέλθει σε σφοδρό αδιέξοδο: χρειάζονται επειγόντως βλήμματα, drones, ΤΟΜΠ, άρματα, κλπ. που η πολεμική τους παραγωγή αποτυγχάνει να βγάλει σε επαρκείς ρυθμούς.
Ο τωρινός ρωσικός στρατός έχει φτάσει στην άκμη του πόσα μπορεί να αφαιμάξει από την οικονομία χωρίς δραστικότερα μέτρα (καθολική επιστράτευση, επίταξη κλπ). Για αυτό και η απάντηση στο Κούρσκ κωλυσιεργεί. Δεν υπάρχουν μεταφορικά μέσα για να πάνε κορμιά στο μέτωπο, ούτε αρκετά λογιστικά μέσα για να τα τροφοδοτήσουν με πυρομαχικά και όπλα.
Αυτοί που καταφθάνουν στο Κούρσκ είναι, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ο πάτος του βαρελιού. Για αυτό και παραδίδονται αμαχητί σχεδόν.