εν μέρει συμφωνώ, ομως ο τίτλος του "μαθητή" δεν είναι κατι τυχαίο, προσδιορίζει την ταυτότητα του παιδιού. Όπως δε θα πήγαινε, καλη ώρα, μια νοσηλεύτρια με τζιν και τοπακι στη δουλεία (υπάρχουν εναλλακτικές στις οποίες μπορείς να προσθέσεις που σε εκφράζουν, π.χ. κονκάρδες, διάφορα χρώματα, patches κλπ.), γιατί να έρχεται ενας μαθητής έτσι;
Γιατι να είναι επιτρεπτό και όχι κατακριτέο να έρχεται μαθητής με σαγιονάρα και μαγιό και με ελάχιστα ρούχα, και να έρχεται μαθήτρια με μινι σορτς και τοπακι που ίσα που πέφτει η ρόγα;
Όσο για το τελευταίο, και πάλι εξαρτάται.
Όταν βλέπεις κοπέλες 14χρονες τίγκα στο μέικαπ, με ξώβυζο και ξώκωλο, πολλες φορές με άικος και νύχια στιλέτο, και 14χρονα αγόρια με μπόμπα, εμποριο αρμανι μπλούζα και ναικ τν παπούτσια, μεταξύ μας, μόνο απο αυτά τα χαρακτηριστικά γνωρίζεις το ποιόν του ανθρώπου.
To πρώτο πράγμα που κοιτάς σε εναν άλλον άνθρωπο είναι η εμφάνιση, και όλα τα άλλα μετά.