Παιδικά παιχνίδια και συσχέτιση με το φύλο

[ilias90]

Η Κατερίνα ως γνήσιο Βυζαντινό κοράσιο με υπέροχες καταβολές, αξιώσεις, φιλοδοξίες κι επιρροές, θα είναι ενα θαυμάσιο παράδειγμα για τον φίλο νεαρό να τον μυήσει στα της σκοπευτικής τέχνης.

Πρέπει να κανουμε ενα steki meeting σε σκοπευτικό όμιλο κι υστερα να παμε για γουρνοπουλα και τσιπουρα στα βλάχικα.

Πω πω σκέφτηκα τώρα να είμαστε στο στεκίτικο μίτινγκ που λες με γρουνοπούλα και προβατίνα και να έχουμε μπροστά μας το πιάτο με τα μαχαιροπήρουνα από τη μία και τα όπλα μας από την άλλη, πριν το φαγί να κάνουμε προσευχή και μόλις τελειώσουμε να ρίξουμε από μια μπαλωθιά ο καθένας, για το καλό!

 

[Valder]

Πω πω σκέφτηκα τώρα να είμαστε στο στεκίτικο μίτινγκ που λες με γρουνοπούλα και προβατίνα και να έχουμε μπροστά μας το πιάτο με τα μαχαιροπήρουνα από τη μία και τα όπλα μας από την άλλη, πριν το φαγί να κάνουμε προσευχή και μόλις τελειώσουμε να ρίξουμε από μια μπαλωθιά ο καθένας, για το καλό!

Αμα ειναι με κανα Luger P08, άνετα.

 

[Guest 691153]

Όταν με το καλό ο Νεαρός βγάλει την άδεια οπλοφορίας του, να πάτε για σκοποβολή.

Μακάρι να υπήρχε άδεια οπλοφορίας στην Ελλάδα...
Ωστόσο, θα το έψηνα να πάω για σκοποβολή, ή κυνήγι. Δεν ξερω όμως αν περάσω τον ψυχολογικό έλεγχο.
Παρόλο που δεν εχω τίποτα, είχα ακούσει οτι μπορούν να με διαγνώσουν με κατάθλιψη λόγω χρόνιου προβλήματος και χειρουργείου απο μικρή ηλικία. Ελπίζω να μην ισχύει αυτό...

 

[Eclipse]

Εγώ θυμάμαι πως μικρη είχα πολλές κούκλες και κου άρεσε να τις ντύνω κλπ. Είχα και κούκλες μωρά με καρότσια. Έπαιρνα τα φουλάρια και τα κασκόλ της μαμάς, τύλιγα τα μωρά και έπαιζα θέατρο ότι εχω παιδιά. Όταν βαριόμουνα, πήγαινα στον γειτονα μου να παίξουμε που είχαμε την ίδια ηλικία. Παίζαμε με αυτοκινητάκια και πιστόλια. Ήταν εξίσου ωραια και αυτά, είχαν άλλη χαρη, είχαν μια διαφορετική αδρεναλίνη βρε παιδί μου. Περισσότερη δράση.
Φτάνοντας στο σήμερα, αγαπάω πολύ τα παιδακια αλλα αγαπάω πολυ και την δράση και θα έψηνα φουλ κάποια στιγμή να αρχίσω σκοποβολή ή μπόξινγκ και καράτε για αυτοάμυνα και καθαρό μυαλό/ διαχείριση νεύρων και σκέψεων.
Τα παιχνίδια λοιπόν που έπαιζα μικρη, δεν με έκαναν ούτε πιο ευαίσθητη αλλα ούτε και πιο βίαιη/ άγρια. Ένα παιχνίδι δεν μπορεί απαραίτητνα καθορίσει την συμπεριφορά που έχεις. Αυτό χτίζεται με το πως μεγαλώνεις, συνήθειες κλπ.
Και μην ξεχνάμε και την φύση του ανθρωπου!

(Για ορισμένα video games ωστοσο εχω άλλη άποψη)