Λοιπόν, το τάνγκο είναι διαφορετικός από τους χορούς που ξέραμε.
Για να τον χορέψεις, πρέπει να μπορέσεις να συγχρονιστείς. Για να γίνει αυτό,επικοινωνείς με το σώμα.
Εχθές μας έδειξε το <<διαγώνιο βήμα>>. Έπετα μας έδειξε, πώς θα αλλάζουμε από το ίσιο στο διαγώνιο, πώς θα βάλουμε στροφές. Πολλά όμως τα άφησε στην εφευρετικότητά μας και στο συγχρονισμό μας.
Ο ήμισης ήθελε λίγο πιο συγκεκριμένες οδηγίες και βήματα, γιατί ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός και αλλαγή από φιγούρα σε βήμα, μας μπέρδευε. Πατηθήκαμε μερικές φορές, δεν πειράζει.
Πάντως τα καταφέραμε όλα τα βήματα και τος φιγούρες. Απλά ο δικός μου είχε αγχωθεί, πώς θα αλλάζουμε και έφτιαχνε χορογραφία και μου την έλεγε. Το βλέπει καθαρά σα μάθημα. Εγώ πάλι θέλω να αφεθώ στο ρυθμό του.
Πάντως τελικά το αντρικό κορμί είναι αυτό που οδηγεί. Πχ για να περάσουμε απ το ευθύ στο διαγώνιο βήμα, κάνει ελαφριά κλίση διαγωνίως. Για να κάνει στροφή η ντάμα, τη σπρώχνει ελαφρά στη μασχάλη και ευθειάζει το κορμί του προς την πλευρά των στροφών.
Στην αλλαγή ζευγαριών μου έτυχε ένας πολύ καλός και σωματώδης. Αυτό τελικά ήταν πολύ καλό, γιατί με το ογκώδες σώμα του καθόριζε όλες τις κινήσεις. Λες και άνοιγε δρόμο. Πχ όταν πήραμε τη διαγώνιο στην αίθουσα, είχα την εντύπωση πως άνοιξε λεωφόρο και πολύ μου άρεσε. Έκανα και τις στροφές μου, δηλ τον σταμάτησα και τις ξεκίνησα εγώ, αντίθετα στην ταγκο/φιλοσοφία, έτσι ήθελα. Ο κύριος ακολούθησε.