Φίλε
@back2967 οι μεταρρυθμίσεις που δεν βλέπει ο απλός κόσμος είναι στην επιτελική ίδρυση του κράτους από το σημείο 0. Αυτό όσο και αν ο απλός κόσμος δεν το κατανοεί, αποτελείται από μια δαιδαλώδη νομοθετική διαδικασία όλων των λειτουργιών (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) σε μια νέα βάση όπου τηρούνται αυτοματοποιημένες διαδικασίες διαφάνειας, λογοδοσίας, και γενικά, των αρχών καλής νομοθέτησης και διακυβέρνησης. Για να δούμε αποτελέσματα σε πιο απλά πράγματα πρέπει να ξεκινήσουμε από το 0. Η Γερμανία ή η Δανία έφτιαξαν κράτος σε διάστημα 6-7 αιώνων βήμα-βήμα ενώ εμείς δεν ήμασταν ποτέ δομημένο κράτος με την σύγχρονη μορφή του κράτους.
Για την Ελλάδα μέχρι το 2020 δεν υπήρχε επιτελικός ορισμός του κράτους στα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών κρατών.
... ξεκινώντας από το 1828, η χώρα για 2 αιώνες είχε σύστημα κυβέρνησης με τυπική εξουσία προσώπων (κάτι που ισχύει και επί Οθωμανικής περιόδου) και ουσιαστική ακυβερνησία. Υπήρχε ένας τρόπος διακυβέρνησης όπου οι λειτουργίες δεν ήταν σαφείς και νομοθετημένες. Η δημοκρατία ακόμη και επί εποχής βασιλέων (Όθωνα και Γλίξμπουργκ) ήταν μόνο σαν λέξη. Θέλω να πω ότι η Ελλάδα δεν είχε ποτέ το σύστημα διακυβέρνησης ακόμη και επί βασιλικής οικογένειας με άλλες χώρες που έχουν επιτελικό κράτος διακυβέρνησης και βασιλιά (π.χ. Ην.Βασίλειο, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία).
Τη μόνη φορά που η Ελλάδα προσπάθησε να έχει επιτελικό κράτος ήταν επί Καποδίστρια. Η διαδικασία απέτυχε καθώς μετά τη δολοφονία του επανήλθε η κατάσταση σε ένα τελείως διαφθαρμένο τρόπο διακυβέρνησης και απώλεια πόρων ώστε ο λαός να μένει μόνιμα στην ένδεια. Ο λαός συνήθισε σε αυτό καθώς διοχετεύθηκε και πολιτικά αλλά και πολισμικά με τον "πολιτισμό φτώχειας και μιζέριας". Η διαφορά μας με την Ολλανδία είναι ότι οι Ολλανδοί σαν ιδιοσυγκρασία δεν στέκονται στη μιζέρια τους αλλά κοιτάνε πως θα ξεφύγουν. Δηλαδή, συναινούν εν λευκώ σε ριζικές μεταρρυθμίσεις ακόμη και αν ξεβολέψουν κόσμο γιατί απλά σκέφτονται τετράγωνα σε συγκεκριμένα αποτελέσματα και βάση προτεσταντικής κουλτούρας δεν υπάρχει συλλογική ευθύνη αλλά ατομική ευθύνη όταν μια διαδικασία δεν αποδίδει. Αυτό επίσης οδηγεί στον αμείλικτο τρόπο τιμωρίας από το νόμο για τον ατομικά υπεύθυνο υπαίτιο. Στην Ελλάδα επικρατεί μια τελείως διαφορετική προσέγγιση σκέψης που σαν βασική ιδέα έχει να μην ξεβολευτεί ο βολεμένος.
Δεν λέω ότι με τον Μητσοτάκη θα πρέπει να λέμε ότι ξαφνικά όλοι έγιναν πλούσιοι. Δεν γίνεται αυτό γιατί ο δείκτης ευημερίας για τον κάθε άνθρωπο δεν έχει να κάνει
μόνο με το εισόδημα.
Όμως ας σκεφτούμε λογικά ότι μια απαρχαιωμένη κατάσταση δεν αλλάζει εύκολα ακόμη όταν ο κόσμος αποτελεί μέρος της συνήθειας. Η αλλαγή θέλει και λίγο ανάλογη κουλτούρα που δυστυχώς ακόμη και με την πρόσφατη 20χρονη κρίση μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού πιστεύει σε αριστερό λαϊκισμό και σε λογικές 40 χρόνων πριν. Ο Μητσοτάκης προσπάθησε με αρκετή φθορά από τα ΜΜΕ και την αντιπολίτευση γνωστών κομμάτων μηδενισμού να αλλάξει τη νομοθετική βάση ρυθμίσεων ώστε το κράτος μέσω ενός υπερσύγχρονου δικτύου υπηρεσιών, ανεξάρτητων αρχών, δημοσίων οργανισμών και φορέων εσωτερικού ελέγχου (π.χ. πρότυπα C.O.S.O.) να κυβερνιέται χωρίς τα πρόσωπα (και άρα διαφθορά) αλλά με βάση τι λέει ο νόμος και η απρόσωπη διοικητική αρχή. Τώρα αυτό αν αποδόσει θα φανεί μετά από χρόνια όταν θα εμπεδωθεί στη συνείδηση του κόσμου. Εξάλλου κανείς δεν είναι τέλειος ή αλάνθαστος. Η καταστροφή είναι η αδράνεια.
Εν κατακλείδι, οι αλλαγές που έχει κάνει ο συγκεκριμένος πολιτικός σε επίπεδο ανασυγκρότησης αστικού κράτους δεν έχουν γίνει σε 2 αιώνες! Σκέψου ότι ο πατέρας του είχε ξεκινήσει παρόμοιες μεταρρυθμίσεις και το γνωστό μιντιακό κατεστημένο, ισχυροί συνδικαλιστές που έχτιζαν καριέρα, ο Σαμαράς μαζί με το κράτος της φαυλοκρατίας τον έριξαν. Φυσικά ο κόσμος το 1990 ήθελε να κυβερνηθεί από φαυλότητα και το πέτυχε μέχρι το 2019. Τα ΜΜΕ απλά έπαιξαν το παιχνίδι τους γιατί αρκετοί δημοσιογράφοι δεν επιθυμούν να φτιάξει η χώρα αλλιώς οι ίδιοι θα μείνουν άνεργοι. Δεν βγαίνει ένας να πει την αλήθεια στον κόσμο γιατί η Ελλάδα είναι η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που πήρε πολλά δις ευρώ για αναπτυξιακά δάνεια με σκοπό τις επιτελικές μεταρρυθμίσεις του κράτους επί Σημίτη όταν άλλες Ευρωπαϊκές χώρες είχαν κάνει τις επιτελικές μεταρρυθμίσεις από το 1970 (αυτό το ξέρω εκ των έσω και μπορώ να πω περισσότερα). Η Ελλάδα τότε πετούσε χαρταετό με σοσιαλισμό μπαρούφ, ταγάρι και τα παιδιά στην κλαδική.
Επειδή υπάρχει αρκετή λοβοτομημένη παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο είναι λογικό να υπάρχει δυσπιστία. Δεν είμαι με την ΝΔ γιατί δεν ασχολούμαι με την πολιτική. Όμως βλέπω κάποια πράγματα που έχουν αλλάξει. Τα ΜΜΕ εννοείται δεν ασχολούνται γιατί δεν πουλάνε τέτοιες ειδήσεις.
