Δεν πα να τα χεις με εναν άνθρωπο δέκα χρόνια; Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να σκέφτεται τον/την πρώην που ξέφυγε. Εστω κι αν ηταν λίγων μηνών.
Το κόλλημα είναι κόλλημα, το δράμα είναι δράμα, βάλε και τα όνειρα μέσα λες και είμαστε στο Γυμνάσιο "αχ σε είδα άρα πρέπει να σημαινει οτι πρέπει να ξαναμιλήσουμε", και έχεις ένα εκρηκτικό κοκτέηλ.
Κι ο Α (σε αντιθεση με τον Β που το ξέσκισε το θέμα), το παίζει ακριβώς μέχρι το όριο που ξέρει ότι θα της δημιουργήσει αυτό το γαργάλημα -αλλά ποτέ παραπάνω!- με σκοπό να την κρατάει εκεί στο "μα τι να θέλει, τι να θέλει, τι να θέλει".
Μόλις της λύσει την απορία, εκείνη θα ξενερώσει.
Και η απάντηση; Προφανώς ο Α έχει άλλες, κι όταν χωρίζει, την θυμάται. Και σου λεει, δεν εχω που δεν έχω που να ριξω το βόλι, δεν κανω μια προσπάθεια, κι αμα κάτσει ξανά έκατσε, αν όχι πάμε γι άλλα.
Πάντα να τις αφηνετε με απορίες, ποτέ να μη τις κυνηγάτε πέρα απο ένα σημείο, εκεί να τις αφήνετε με ερωτηματικά κολλημενες, μπορεί να παντρευτούν να κανουν 8 παιδιά σε 20ετή γάμο και να σκέφτονται τον λυκειακό έρωτα που τους ξέφυγε.
Ακόμα και μετα απο 10 χρόνια αν θέλει θα σε σκεφτεί.
Γι αυτό όταν μια γυναίκα φεύγει, στείλτην στο καλό. Αν θέλει θα γυρίσει, αν κυνηγήσεις θα σβήσει.
Ηθικό δίδαγμα: Να μην ερωτεύεστε και πέφτετε με τα μούτρα. Να είστε ακριβώς σαν τον Α. Θολός, φλου, tease the cat. Θα περνάτε πολύ καλά στη ζωή.
Τέτοια βλέπω και χαίρομαι που δεν μπορώ πια να ερωτευτώ. Γλίτωσα.