Παιδιά, πιστεύω, πως η αρχική αντίδραση των δυτικών είναι <<ψαρωτική>>. Δηλ κανείς δεν ξέρει, πως θα εξελιχθεί αυτή η κυβέρνηση. Αν γίνει δηλ κάποτε κυβέρνηση. Πάντως το καθεστώς Ασαντ ήταν φιλοϊρανικό και φιλορωσικό, επομένως εχθρικό: ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. Αλλά τι φίλος με τους τζιχαντιστές να γίνεις, δεν ξέρω. Πάντως τώρα είναι όλοι κουρασμένοι με τους πολέμους και πιστεύω, πάνε να τους πιάσουν με το μαλακό, μην έχουν και άλλες φασαρίες, να πάρουν και πίσω όσους πρόσφυγες μπορέσουν, να αποσυμφορηθεί λίγο και η Ευρώπη. Έπειτα, εκεί είναι πολλές αντάρτικες/τρομοκρατικές/ ισλαμικές οργανώσεις, τις οποίες όπως μας βολεύει τις ονομάζουμε. Ας τά χουμε εμείς καλά μαζί τους και αυτοί ας βγάλουν τα μάτια τους. Κάπως έτσι πιστεύω το ξεκινούν, αν και οι ίδιοι οι δυτικοί, έχουν τις αμφοβολίες τους.
Είμαι περίεργη για το ρόλο της Τουρκίας.