Ποιο χαρακτηριστικό δεν έχετε βρει ποτέ στις ερωτικές σας σχέσεις;

[Jack of Spades]

Ορμώμενος από σχετική χθεσινοβραδινή συζήτηση κι από προ τριμήνου δικό μου περιστατικό (τ' οποίο θ' αναπτύξω παρακάτω), ποιο είναι αυτό το χαρακτηριστικό (ή περισσότερα από ένα) που πάντα θέλατε αλλά δεν έχετε βρει ποτέ ως τώρα σ' έναν/μια ερωτικό/ή σύντροφο;

 

[glayki]

Κάνοντας μια ανασκόπηση στη ζωή μου μετά τα 18 θα έλεγα πως τα χαρακτηριστικά που θέλω τα συνάντησα σε ανθρώπους, αλλά ποτέ όλα μαζί σε έναν άνθρωπο ( και δεν είμαι και απαιτητικός άνθρωπος)

 

[Jack of Spades]

Λοιπόν, αυτό που εγώ προσωπικά δεν έχω ζήσει ποτέ (σε διάφορα περιστατικά που έτυχαν) είναι το «partners in crime» που λένε και στο χωριό μου...κι εξηγούμαι:

Τους παππούδες μου από την πλευρά του πατέρα μου δεν τους πρόλαβα, τους έχασα πολύ μικρός (λογικό όταν ο πατέρας σου σε κάνει στα 46) αλλά πάντα θυμάμαι τον πατέρα μου να λέει πως, κάθε φορά που π.χ. ο παππούς μου ήταν έξαλλος με κάποιον, παραφερόταν απ' τα νεύρα του ή τελοσπάντων είχε μια κακή στιγμή η γιαγιά μου ΠΑΝΤΑ τον δικαιολογούσε μπροστά σε τρίτους...«τον αδίκησαν τον Κώτσο μου», «τον πλήγωσαν τον Κώτσο μου», «δε φταίει ο Κώτσος μου, ο τάδε φταίει που τον προκάλεσε», τέτοια έλεγε, πάντα έβρισκε κάτι θετικό να πει για να «καλύψει» τον σύντροφό της μπροστά σε κόσμο (κι ας μην είχε δίκιο)...

Πάμε τώρα στο δικό μου περιστατικό...προ τριμήνου οδηγώ μέσα στο Ι.Κ.Ε.Α. στη Θεσσαλονίκη στον κεντρικό δρόμο του parking (όσοι ξέρετε το μέρος καταλαβαίνετε) και ξαφνικά πάει να πεταχτεί φουριόζα μια πατσαβούρα μέσα απ' το parking (εκ του οποίου όλες οι έξοδοι έχουν STOP), εγώ δεν «κόβω» ταχύτητα, συνεχίζω κανονικά την πορεία μου κι αυτή φρενάρει απότομα (λίγα εκατοστά ακόμη και θα χτύπαγε την πόρτα του συνοδηγού) και τη βλέπω με τον καθρέφτη να με βρίζει και να μου δείχνει το μεσαίο δάχτυλο...ήμουν κι αρπαγμένος εκείνη τη μέρα με κάτι δικά μου, τραβάω χειρόφρενο, κατεβαίνω κάτω και τις κατεβάζω όλα τα καντήλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης!
Αφού λοιπόν της έδωσα το μάθημά της (ξεσπώντας παράλληλα κι όλα τα συναισθήματα απ' το θυμό, φόβο κ.λπ. που μου προκάλεσε η γαϊδουρινή κι ανεύθυνη σκατοσυμπεριφορά της) μπαίνω μέσα στ' αμάξι κι η άλλη που 'χα δίπλα μου αντί να τα έχει με την τύπισσα που παραβίασε τον Κ.Ο.Κ. και κόντεψε να τη σκοτώσει (άσε το μεσαίο δάχτυλο κ.λπ. αυτό λες δε γαμιέται πατσαβούρα είναι άστη να λέει, στο φινάλε κι εγώ αν ήμουν «οκ» ως συνήθως δε θ' ασχολούμουν) τα είχε μ' εμένα που «τόλμησα να βάλω τις φωνές σε μια γυναίκα» () και όλα τα σχετικά...που ακόμη κι οι οδηγοί των άλλων αυτοκινήτων πιο πίσω από μένα που 'χαν σταματήσει κι είχαν δει το συμβάν χειροκροτούσαν κι έλεγαν ν' αγιάσει το στόμα σου άνθρωπε μου!

ΑΥΤΟ εννοώ με το «partners in crime»...και λάθη θα κάνουμε και θα παραφερθούμε κάποια στιγμή και θα πούμε και μια κουβέντα παραπάνω (δικαίως ή αδικως) κ.λπ. ΑΛΛΑ άλλο είναι να 'χεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που μπροστά σε τρίτους θα σε «καλύψει» no matter what (κι ό,τι είναι να σου πει αν διαφωνεί μ' αυτό που έκανες θα στο πει κατ' ιδίαν αργότερα) κι άλλο έναν άνθρωπο που είτε θα σ' αφήσει ακάλυπτο είτε, ακόμη χειρότερα (όπως στο δικό μου παράδειγμα), θα είναι ένας ακόμη που θα σε στήσει στον τοίχο!
Στην πρώτη περίπτωση έχεις έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται τη σχέση σας γι' αυτό που πραγματικά είναι (μια «κοινωνική συμμαχία») και πράττει αναλόγως, ενώ στη δεύτερη έχεις έναν άνθρωπο που στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν έχει τ' απαιτούμενο empathy και social awareness και στη χειρότερη σ' έχει απλά χεσμένο/η!

Προφανώς και δεν έτυχαν σε όλες μου τις σχέσεις (βραχυχρόνιες ή μακροχρόνιες) περιστατικά όπου βρέθηκα «εκτεθειμένος» δημοσίως, αλλά σε ΚΑΜΙΑ από τις λίγες περιπτώσεις που κάτι τέτοιο συνέβη δεν είχα «κάλυψη» από την εκάστοτε σύντροφό μου...αυτό λοιπόν είναι το χαρακτηριστικό που εγώ προσωπικά δεν έχω βρει ΠΟΤΕ (ή το βρήκα αλλά δεν έτυχε ποτέ κάποιο παρόμοιο «test» για να το διαπιστώσω)...

 

[touvlo]

Λοιπόν, αυτό που εγώ προσωπικά δεν έχω ζήσει ποτέ (σε διάφορα περιστατικά που έτυχαν) είναι το «partners in crime» που λένε και στο χωριό μου...κι εξηγούμαι:

Τους παππούδες μου από την πλευρά του πατέρα μου δεν τους πρόλαβα, τους έχασα πολύ μικρός (λογικό όταν ο πατέρας σου σε κάνει στα 46) αλλά πάντα θυμάμαι τον πατέρα μου να λέει πως, κάθε φορά που π.χ. ο παππούς μου ήταν έξαλλος με κάποιον, παραφερόταν απ' τα νεύρα του ή τελοσπάντων είχε μια κακή στιγμή η γιαγιά μου ΠΑΝΤΑ τον δικαιολογούσε μπροστά σε τρίτους...«τον αδίκησαν τον Κώτσο μου», «τον πλήγωσαν τον Κώτσο μου», «δε φταίει ο Κώτσος μου, ο τάδε φταίει που τον προκάλεσε», τέτοια έλεγε, πάντα έβρισκε κάτι θετικό να πει για να «καλύψει» τον σύντροφό της μπροστά σε κόσμο (κι ας μην είχε δίκιο)...

Πάμε τώρα στο δικό μου περιστατικό...προ τριμήνου οδηγώ μέσα στο Ι.Κ.Ε.Α. στη Θεσσαλονίκη στον κεντρικό δρόμο του parking (όσοι ξέρετε το μέρος καταλαβαίνετε) και ξαφνικά πάει να πεταχτεί φουριόζα μια πατσαβούρα μέσα απ' το parking (εκ του οποίου όλες οι έξοδοι έχουν STOP), εγώ δεν «κόβω» ταχύτητα, συνεχίζω κανονικά την πορεία μου κι αυτή φρενάρει απότομα (λίγα εκατοστά ακόμη και θα χτύπαγε την πόρτα του συνοδηγού) και τη βλέπω με τον καθρέφτη να με βρίζει και να μου δείχνει το μεσαίο δάχτυλο...ήμουν κι αρπαγμένος εκείνη τη μέρα με κάτι δικά μου, τραβάω χειρόφρενο, κατεβαίνω κάτω και τις κατεβάζω όλα τα καντήλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης!
Αφού λοιπόν της έδωσα το μάθημά της (ξεσπώντας παράλληλα κι όλα τα συναισθήματα απ' το θυμό, φόβο κ.λπ. που μου προκάλεσε η γαϊδουρινή κι ανεύθυνη σκατοσυμπεριφορά της) μπαίνω μέσα στ' αμάξι κι η άλλη που 'χα δίπλα μου αντί να τα έχει με την τύπισσα που παραβίασε τον Κ.Ο.Κ. και κόντεψε να τη σκοτώσει (άσε το μεσαίο δάχτυλο κ.λπ. αυτό λες δε γαμιέται πατσαβούρα είναι άστη να λέει, στο φινάλε κι εγώ αν ήμουν «οκ» ως συνήθως δε θ' ασχολούμουν) τα είχε μ' εμένα που «τόλμησα να βάλω τις φωνές σε μια γυναίκα» () και όλα τα σχετικά...που ακόμη κι οι οδηγοί των άλλων αυτοκινήτων πιο πίσω από μένα χειροκροτούσαν κι έλεγαν ν' αγιάσει το στόμα σου άνθρωπε μου!

ΑΥΤΟ εννοώ με το «partners in crime»...και λάθη θα κάνουμε και θα παραφερθούμε κάποια στιγμή και θα πούμε και μια κουβέντα παραπάνω κ.λπ. ΑΛΛΑ άλλο είναι να 'χεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που μπροστά σε τρίτους θα σε «καλύψει» no matter what (κι ό,τι είναι να σου πει αν διαφωνεί μ' αυτό που έκανες θα στο πει κατ' ιδίαν αργότερα) κι άλλο έναν άνθρωπο που είτε θα σ' αφήσει ακάλυπτο είτε, ακόμη χειρότερα (όπως στο δικό μου παράδειγμα), θα είναι ένας ακόμη που θα σε στήσει στον τοίχο!
Στην πρώτη περίπτωση έχεις έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται τη σχέση σας γι' αυτό που πραγματικά είναι (μια «κοινωνική συμμαχία») και πράττει αναλόγως, ενώ στη δεύτερη έχεις έναν άνθρωπο που στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν έχει τ' απαιτούμενο empathy και social awareness και στη χειρότερη σ' έχει απλά χεσμένο/η!

Προφανώς και δεν έτυχαν σε όλες μου τις σχέσεις περιστατικά όπου βρέθηκα «εκτεθειμένος» δημοσίως (βραχυχρόνιες ή μακροχρόνιες) αλλά σε ΚΑΜΙΑ από τις λίγες περιπτώσεις που κάτι τέτοιο συνέβη δεν είχα «κάλυψη»...αυτό λοιπόν είναι το χαρακτηριστικό που εγώ προσωπικά δεν έχω βρει ΠΟΤΕ (ή το βρήκα αλλά δεν έτυχε ποτέ κάποιο παρόμοιο «test» για να το διαπιστώσω)...

Δηλ, θα ήθελες η σύντροφός σου, να σε δικαιολογεί μπροστά σε τρίτους, ακόμη και αν έχεις άδικο;
Αν είναι έτσι, είναι λίγο δύσκολο να το βρεις, γιατί αν καταλαβαίνει η άλλη πως έχεις άδικο, πώς θα υποστηρίξει κάτι, που ξέρει πως είναι λάθος;
Όμως στο παράδειγμα που είπες, νομίζω πως σύμφωνα με τον ΚΟΚ είχες δίκιο. Παρόλα αυτά, το να αρχίσεις τόσο άσχημα μπινελίκια δημοσιως, δεν είναι σωστό. Δηλ εγώ αν ήμουν δίπλα σου, και αφού τελείωνε το παραλήρημα, θα σου έλεγα <Τζακ, είχες δίκιο να εκνευριστείς, αλλά είχες άδικο, να μιλήσεις έτσι στην άλλη οδηγό> . Στους υπόλοιπους δε θα έλεγα τίποτα.

 

[Jack of Spades]

Δηλ, θα ήθελες η σύντροφός σου, να σε δικαιολογεί μπροστά σε τρίτους, ακόμη και αν έχεις άδικο;

Ακριβώς, όπως αντίστοιχα έχω κάνει κι εγώ ένα σωρό φορές π.χ. έχει τύχει να την έχουν απολύσει την άλλη ενώ έχει κάνει χοντρή μ@λακία και να χρειαστεί να την υπερασπιστώ μπροστά σε τρίτο που ήταν φίλος του εργοδότη της, όχι απλά χωρίς να έχω κανένα συμφέρον αλλά potentially ζημιώνοντας κι εμένα τον ίδιο (γιατί δυσαρέστησα τον πελάτη μου που του 'θιξα τον κολλητό)...

Αν είναι έτσι, είναι λίγο δύσκολο να το βρεις, γιατί αν καταλαβαίνει η άλλη πως έχεις άδικο, πώς θα υποστηρίξει κάτι, που ξέρει πως είναι λάθος;

Μα για τα «δύσκολα» και τα «ψαγμένα» το άνοιξα αυτό το thread!

Όμως στο παράδειγμα που είπες, νομίζω πως σύμφωνα με τον ΚΟΚ είχες δίκιο. Παρόλα αυτά, το να αρχίσεις τόσο άσχημα μπινελίκια δημοσιως, δεν είναι σωστό.

Προφανώς και δεν είναι, ακόμη κι από νομικής πλευράς π.χ. να το δεις αποτελεί «εξύβριση» (έστω κι αν στην πράξη δεν τιμωρείται)...αλλά όπως είπα και πριν, όλοι έχουμε τις άσχημες στιγμές μας!

Όμως στο παράδειγμα που είπες, νομίζω πως σύμφωνα με τον ΚΟΚ είχες δίκιο. Παρόλα αυτά, το να αρχίσεις τόσο άσχημα μπινελίκια δημοσιως, δεν είναι σωστό. Δηλ εγώ αν ήμουν δίπλα σου, και αφού τελείωνε το παραλήρημα, θα σου έλεγα <Τζακ, είχες δίκιο να εκνευριστείς, αλλά είχες άδικο, να μιλήσεις έτσι στην άλλη οδηγό> . Στους υπόλοιπους δε θα έλεγα τίποτα.

Αυτό είναι το «κάλυψέ με κι έλα να το συζητήσουμε μετά οι δυό μας να σου πω τι μ@λάκας ήσουν»...η εν λόγω «κυρία» όμως (που μετέπειτα μας προέκυψε κρυφοφεμιnazi, ω τι σύμπτωση) φρόντισε να το κάνει αυτό όσο ήμουν ακόμη εκτός οχήματος!

 

[touvlo]

Είχα και γω παρόμοια φάση με τον ήμιση συνοδηγό. Ήμουν στο τιμόνι, με ανοιχτά παράθυρα και προσπαθούσα να παρκάρω (γυναίκες στο παρκάρισμα, ξέρετε) και αποφάσισα, πως δε με χωρά και έφευγα. Τότε η μηχανή που είχε σταματησει, για να με βοηθήσει να παρκάρω, άρχισε να βρίζει με πολύ βρωμόλογα, επειδή έβγαλα φλασ να ξεκινησω. Και ανοίγει την πόρτα ο άντρας μου και αρχίζει κάτι μπινελίκια!! Αλλά Τζακ, ήρθα σε πάρα πολύ δύσκολη θεση. Φοβήθηκα, πως θα πέσει ξύλο. Όχι, δεν ήθελα να με υπερασπιστεί. Χέστον ! Τον τραβώ στο αμάξι, κλείνω πόρτες και πάω να συνεχίσω την πορεία μου. Τότε ήρθε η μηχανή δίπλα ακριβώς στο ανοιχτό παράθυρό μου, σχεδόν έβαλε το μούτρο του δίπλα μου, στο τζάμι και έβριζε. Τα χρειάστηκα! Λέω, τωρα θα ρίξει τη μπουνιά και ποιος θα την φάει; Εγώ! Πέφτω πάνω στον δικό μου, τον αγκάλιασα σφιχτά, στο παράθυρο του συνοδηγού και έλεγα στον μηχανάκια <φύγε>. Αυτός είχε όρεξη, δεν έφευγε. Ευτυχώς βρήκα το ηλεκτρικό κουμπί που κλείνει το τζαμι και τελείωσε. Τζακ, φοβήθηκα πολύ! Όρεξη για καβγά έχουμε; Μετά μου έλεγε ο δικός μου <δεν ανέχομαι να μιλούν έτσι στη γυναίκα μου>. Ρε λέω, κηδεμόνες είμαστε; Χέστον, να πάει να φύγει!

 

[Jack of Spades]

Είχα και γω παρόμοια φάση με τον ήμιση συνοδηγό. Ήμουν στο τιμόνι, με ανοιχτά παράθυρα και προσπαθούσα να παρκάρω (γυναίκες στο παρκάρισμα, ξέρετε) και αποφάσισα, πως δε με χωρά και έφευγα. Τότε η μηχανή που είχε σταματησει, για να με βοηθήσει να παρκάρω, άρχισε να βρίζει με πολύ βρωμόλογα, επειδή έβγαλα φλασ να ξεκινησω. Και ανοίγει την πόρτα ο άντρας μου και αρχίζει κάτι μπινελίκια!! Αλλά Τζακ, ήρθα σε πάρα πολύ δύσκολη θεση. Φοβήθηκα, πως θα πέσει ξύλο. Όχι, δεν ήθελα να με υπερασπιστεί. Χέστον ! Τον τραβώ στο αμάξι, κλείνω πόρτες και πάω να συνεχίσω την πορεία μου. Τότε ήρθε η μηχανή δίπλα ακριβώς στο ανοιχτό παράθυρό μου, σχεδόν έβαλε το μούτρο του δίπλα μου, στο τζάμι και έβριζε. Τα χρειάστηκα! Λέω, τωρα θα ρίξει τη μπουνιά και ποιος θα την φάει; Εγώ! Πέφτω πάνω στον δικό μου, τον αγκάλιασα σφιχτά, στο παράθυρο του συνοδηγού και έλεγα στον μηχανάκια <φύγε>. Αυτός είχε όρεξη, δεν έφευγε. Ευτυχώς βρήκα το ηλεκτρικό κουμπί που κλείνει το τζαμι και τελείωσε. Τζακ, φοβήθηκα πολύ! Όρεξη για καβγά έχουμε; Μετά μου έλεγε ο δικός μου <δεν ανέχομαι να μιλούν έτσι στη γυναίκα μου>. Ρε λέω, κηδεμόνες είμαστε; Χέστον, να πάει να φύγει!

Προφανώς και κανείς δε θέλει μπλεξίματα, ούτε κι ο άντρας σου, αλλά shit happens κι ΕΣΤΩ ότι όντως πλακώνονταν στο ξύλο, εσύ τι θα έκανες;
α)Θα κατέβαινες να τον αρχίσεις κι εσύ στις τσαντιές ή/και θα καλούσες την Αστυνομία ή/και θα ζητούσες βοήθεια από περαστικούς κ.λπ., β)θα καθόσουν άπραγη μέσα στ' αμάξι μην τυχόν κι αρπάξεις καμιά αδέσποτη και να βλέπεις τον άντρα σου να τις τρώει ή γ)θα έβγαινες κι εσύ να δείρεις τον άντρα σου γιατί «ήταν άτακτο αγόρι» και «σε τρόμαξε»;

 

[touvlo]

Αυτό είναι το «κάλυψέ με κι έλα να το συζητήσουμε μετά οι δυό μας να σου πω τι μ@λάκας ήσουν»...η εν λόγω «κυρία» όμως (που μετέπειτα μας προέκυψε κρυφοφεμιnazi, ω τι σύμπτωση) φρόντισε να το κάνει αυτό όσο ήμουν ακόμη εκτός οχήματος!

μήπως σου είπε <μπες μέσα, να φύγουμε;> γιατί αν πράγματι άρχισε να υπερασπίζεται και κυρίως αν έλεγε και άσχημους χαρακτηρισμούς για σένα, τότε θα συμφωνήσω, πως για σύντροφος δεν κάνει, γιατί στα δύσκολα, δε θα σε βοηθήσει. Αν όμως είπε απλά, <σταμάτα Τζακ, μπες μέσα, πάμε να φύγουμε>, τότε για μένα είναι ΟΚ

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 9 Δεκεμβρίου 2024

Προφανώς και κανείς δε θέλει μπλεξίματα, ούτε κι ο άντρας σου, αλλά shit happens κι ΕΣΤΩ ότι όντως πλακώνονταν στο ξύλο, εσύ τι θα έκανες;
α)Θα κατέβαινες να τον αρχίσεις κι εσύ στις τσαντιές ή/και θα καλούσες την Αστυνομία ή/και θα ζητούσες βοήθεια από περαστικούς κ.λπ., β)θα καθόσουν άπραγη μέσα στ' αμάξι να βλέπεις τον άντρα σου να τις τρώει ή γ)θα έβγαινες κι εσύ να δείρεις τον άντρα σου γιατί «ήταν άτακτο αγόρι» και «σε τρόμαξε»;

Θα έγβαινα γρ'ηγορα, θα έπιανα το κεφάλι του άντρα μου, για να μην το χτυπήσει, θα το έχωνα από κάτω και θα τσίριζα στον ξένο, να τσακιστεί να φύγει... Ξέρω γω;
Όμως οι θρασύδειλοι πλακώνουν γυναίκες και φοβάμαι πως εγώ θα έτρωγα πιο πολλές

 

[Jack of Spades]

μήπως σου είπε <μπες μέσα, να φύγουμε;> γιατί αν πράγματι άρχισε να υπερασπίζεται και κυρίως αν έλεγε και άσχημους χαρακτηρισμούς για σένα, τότε θα συμφωνήσω, πως για σύντροφος δεν κάνει, γιατί στα δύσκολα, δε θα σε βοηθήσει. Αν όμως είπε απλά, <σταμάτα Τζακ, μπες μέσα, πάμε να φύγουμε>, τότε για μένα είναι ΟΚ

Αυτό που μου 'χει μείνει στη μνήμη είναι ένα «άσε τις μ@λακίες και γύρνα πίσω»...εννοείται πως μετά απ' αυτό κι όλα όσα ακολούθησαν (όπου της εξήγησα ότι δεν επιτρέπω σε κανέναν ν' απειλεί τη ζωή τη δική μου και των δικών μου ανθρώπων κι όταν αυτό συμβαίνει δεν κάθομαι άπραγος σαν την κότα κ.λπ. αλλά αυτή αχάμπαρη με τα φεμινιστικά της) τη γύρισα στο σπιτάκι της λέγοντάς της πως την επόμενη φορά που θα μ' αφήσει ακάλυπτο μ' αυτό τον τρόπο θ' ακούσει τα ίδια μπινελίκια που άκουσε κι η άλλη και δε θα με ξαναδεί ούτε ζωγραφιστό!

Θα έγβαινα γρ'ηγορα, θα έπιανα το κεφάλι του άντρα μου, για να μην το χτυπήσει, θα το έχωνα από κάτω και θα τσίριζα στον ξένο, να τσακιστεί να φύγει... Ξέρω γω;
Όμως οι θρασύδειλοι πλακώνουν γυναίκες και φοβάμαι πως εγώ θα έτρωγα πιο πολλές

Ε, κάτι είναι κι αυτό, μια χαρά!

 

[KleinosBrekias]

Λοιπόν, αυτό που εγώ προσωπικά δεν έχω ζήσει ποτέ (σε διάφορα περιστατικά που έτυχαν) είναι το «partners in crime» που λένε και στο χωριό μου...κι εξηγούμαι:

Τους παππούδες μου από την πλευρά του πατέρα μου δεν τους πρόλαβα, τους έχασα πολύ μικρός (λογικό όταν ο πατέρας σου σε κάνει στα 46) αλλά πάντα θυμάμαι τον πατέρα μου να λέει πως, κάθε φορά που π.χ. ο παππούς μου ήταν έξαλλος με κάποιον, παραφερόταν απ' τα νεύρα του ή τελοσπάντων είχε μια κακή στιγμή η γιαγιά μου ΠΑΝΤΑ τον δικαιολογούσε μπροστά σε τρίτους...«τον αδίκησαν τον Κώτσο μου», «τον πλήγωσαν τον Κώτσο μου», «δε φταίει ο Κώτσος μου, ο τάδε φταίει που τον προκάλεσε», τέτοια έλεγε, πάντα έβρισκε κάτι θετικό να πει για να «καλύψει» τον σύντροφό της μπροστά σε κόσμο (κι ας μην είχε δίκιο)...

Πάμε τώρα στο δικό μου περιστατικό...προ τριμήνου οδηγώ μέσα στο Ι.Κ.Ε.Α. στη Θεσσαλονίκη στον κεντρικό δρόμο του parking (όσοι ξέρετε το μέρος καταλαβαίνετε) και ξαφνικά πάει να πεταχτεί φουριόζα μια πατσαβούρα μέσα απ' το parking (εκ του οποίου όλες οι έξοδοι έχουν STOP), εγώ δεν «κόβω» ταχύτητα, συνεχίζω κανονικά την πορεία μου κι αυτή φρενάρει απότομα (λίγα εκατοστά ακόμη και θα χτύπαγε την πόρτα του συνοδηγού) και τη βλέπω με τον καθρέφτη να με βρίζει και να μου δείχνει το μεσαίο δάχτυλο...ήμουν κι αρπαγμένος εκείνη τη μέρα με κάτι δικά μου, τραβάω χειρόφρενο, κατεβαίνω κάτω και τις κατεβάζω όλα τα καντήλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης!
Αφού λοιπόν της έδωσα το μάθημά της (ξεσπώντας παράλληλα κι όλα τα συναισθήματα απ' το θυμό, φόβο κ.λπ. που μου προκάλεσε η γαϊδουρινή κι ανεύθυνη σκατοσυμπεριφορά της) μπαίνω μέσα στ' αμάξι κι η άλλη που 'χα δίπλα μου αντί να τα έχει με την τύπισσα που παραβίασε τον Κ.Ο.Κ. και κόντεψε να τη σκοτώσει (άσε το μεσαίο δάχτυλο κ.λπ. αυτό λες δε γαμιέται πατσαβούρα είναι άστη να λέει, στο φινάλε κι εγώ αν ήμουν «οκ» ως συνήθως δε θ' ασχολούμουν) τα είχε μ' εμένα που «τόλμησα να βάλω τις φωνές σε μια γυναίκα» () και όλα τα σχετικά...που ακόμη κι οι οδηγοί των άλλων αυτοκινήτων πιο πίσω από μένα που 'χαν σταματήσει κι είχαν δει το συμβάν χειροκροτούσαν κι έλεγαν ν' αγιάσει το στόμα σου άνθρωπε μου!

ΑΥΤΟ εννοώ με το «partners in crime»...και λάθη θα κάνουμε και θα παραφερθούμε κάποια στιγμή και θα πούμε και μια κουβέντα παραπάνω (δικαίως ή αδικως) κ.λπ. ΑΛΛΑ άλλο είναι να 'χεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που μπροστά σε τρίτους θα σε «καλύψει» no matter what (κι ό,τι είναι να σου πει αν διαφωνεί μ' αυτό που έκανες θα στο πει κατ' ιδίαν αργότερα) κι άλλο έναν άνθρωπο που είτε θα σ' αφήσει ακάλυπτο είτε, ακόμη χειρότερα (όπως στο δικό μου παράδειγμα), θα είναι ένας ακόμη που θα σε στήσει στον τοίχο!
Στην πρώτη περίπτωση έχεις έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται τη σχέση σας γι' αυτό που πραγματικά είναι (μια «κοινωνική συμμαχία») και πράττει αναλόγως, ενώ στη δεύτερη έχεις έναν άνθρωπο που στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν έχει τ' απαιτούμενο empathy και social awareness και στη χειρότερη σ' έχει απλά χεσμένο/η!

Προφανώς και δεν έτυχαν σε όλες μου τις σχέσεις (βραχυχρόνιες ή μακροχρόνιες) περιστατικά όπου βρέθηκα «εκτεθειμένος» δημοσίως, αλλά σε ΚΑΜΙΑ από τις λίγες περιπτώσεις που κάτι τέτοιο συνέβη δεν είχα «κάλυψη» από την εκάστοτε σύντροφό μου...αυτό λοιπόν είναι το χαρακτηριστικό που εγώ προσωπικά δεν έχω βρει ΠΟΤΕ (ή το βρήκα αλλά δεν έτυχε ποτέ κάποιο παρόμοιο «test» για να το διαπιστώσω)...

Αναπολεις ανθρωπους απο ανεπιστρεπτι καιρους . Αυτο δεν ειναι ρομαντισμος αλλα ηλιθιοτητα . Διοτι το μετρο συγκρισης δεν βασιζεται πουθενα στο συναισθημα της λογικης .
Οσο αναφορα το συμβαν , το οτι τσιμπησες οδηγωντας σε στη παρορμητικη ανταπαντηση
δειχνει οτι απεχεις ετη φωτος ωστε να γινεις ενηλικας . Αυτη λοιπον η παιδικη << αλαζονεια >> που επιδεικνυεις αποτελει τη δαμοκλειο σπαθη στη μακροημερευση σχεσεως . Γιατι κανενας ανδρας δεν εχει γεννηθει με περισσοτερη πουτανια απο αυτη της γυναικας . Και ουτε προκειται . Οποτε αυτη η εμμονη που αναπτυσσεις σε dead end καταστασεις και ολη η μετεπειτα συμπεριφορα δημιουργει πλεοναζουσα ανασφαλεια διοτι περιμενεις επιβεβαιωση οταν πρακτικα εισαι σε επισφαλη θεση .
Με αλλα λογια καμια σου σχεση δεν εφτασε στα χρονια του γυμνασιου . Γιατι ακομα βρισκεσαι στο δημοτικο . Για αυτον ακριβως το λογο σε παω γιατι ειμαστε συμμαθητες . ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΑΚΟΥΣΕ Η ΚΑΡΧΙΑ !

 

[Jack of Spades]

Αναπολεις ανθρωπους απο ανεπιστρεπτι καιρους . Αυτο δεν ειναι ρομαντισμος αλλα ηλιθιοτητα . Διοτι το μετρο συγκρισης δεν βασιζεται πουθενα στο συναισθημα της λογικης .
Οσο αναφορα το συμβαν , το οτι τσιμπησες οδηγωντας σε στη παρορμητικη ανταπαντηση
δειχνει οτι απεχεις ετη φωτος ωστε να γινεις ενηλικας . Αυτη λοιπον η παιδικη << αλαζονεια >> που επιδεικνυεις αποτελει τη δαμοκλειο σπαθη στη μακροημερευση σχεσεως . Γιατι κανενας ανδρας δεν εχει γεννηθει με περισσοτερη πουτανια απο αυτη της γυναικας . Και ουτε προκειται . Οποτε αυτη η εμμονη που αναπτυσσεις σε dead end καταστασεις και ολη η μετεπειτα συμπεριφορα δημιουργει πλεοναζουσα ανασφαλεια διοτι περιμενεις επιβεβαιωση οταν πρακτικα εισαι σε επισφαλη θεση .
Με αλλα λογια καμια σου σχεση δεν εφτασε στα χρονια του γυμνασιου . Γιατι ακομα βρισκεσαι στο δημοτικο . Για αυτον ακριβως το λογο σε παω γιατι ειμαστε συμμαθητες . ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΑΚΟΥΣΕ Η ΚΑΡΧΙΑ !

Δεν πειράζει, ας μείνουμε μετεξεταστέοι μέχρι τα στερνά μας, σάμπως αυτοί που πήραν απολυτήριο τι κατάλαβαν;

Υ.Γ. Ναι μεν καφρίλα, αλλά θα πλήρωνα ζεστό χρήμα για να 'χα ένα screenshot με τα χεσμένα μούτρα της εκείνη την ώρα...θα ξαναδείξει άραγε ποτέ ξανά το μεσαίο δάχτυλο σε κάποιον/α στο δρόμο;Κάτι μου λέει πως όχι!

 

[KleinosBrekias]

Εγω με τη σειρα μου δεν εχω αναπτυξει καμια απολυτως σχεση . Δεν εχω βρεθει σε σχεση . Δεν εχω διαπραξει ποτε μια ερωτικη εξομολογηση .Ειμαι κοτα λυρατη .
Γεννηθηκα χωρις κανενα επιπεδο αφοσιωσης .
Οι γυναικες θελουν να βρισκονται γυρω μου αλλα οχι μαζι μου . Νομιζω οτι στη περιπτωση μου ο Ερμης βαρεθηκε να περιμενει . Τι να το κανεις αν ερωτευεσαι και δεν το μαθαινει η κοπελα ποτε . Παω να κλωσησω το αυγο μου και να παρακολουθησω τη συνεχεια στο αιωνιο ερωτημα που εθεσε ο Jack .

 

[touvlo]

Όμως, φίλε @Jack of Spades , βρίσκω πως έχουμε και μαζί κάτι κοινό: Θυμάσαι στο άλλο θέμα, που σου είπα, πως θά θελα οι άνθρωποι να μη θέλουν να μ αλλάζουν, λέγοντάς με τρελλή. Εκεί μου είπες, πως δεν είναι καλό να μου χαϊδεύουν τ΄αυτιά. Λοιπόν, το ρεζουμέ είναι, πως θά θελα, να δεχτούν επιτέλους τα λάθη μου, οι άνθρωποι που μ΄αγαπούν. Οκ, ας πουν, πως τα θεωρούν λάθη. Όμως θά θελα, να μη με καταδικάζουν για τα λάθη μου.
Βέβαια, έχουμε μια διαφορά, εσύ λες, <πες με βλάκα για το λάθος μου, αλλά ιδιαιτέρως>. Ναι, να σε πούμε. Εγώ λέω: <πες μια φορά ότι κάνω λάθος και άσε με να το κάνω, όσες φορές θέλω>.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 9 Δεκεμβρίου 2024

Παιδιά, εγώ που δεν έχω βρει ακόμη σε σύντροφο, είναι το πάθος για το χορό!
Ο καλύτερος χορευτής εραστής που είχα, είναι ο άντρας μου, αλλά και αυτός μάλλον το βαρέθηκε, Με το τανγκό με βασανίζει. Εγώ είμαι ικανή, να χορεύω μέρα/νύχτα. Δυστυχώς το τανγκο χρειάζεται δυο.

 

[Jack of Spades]

Βέβαια, έχουμε μια διαφορά, εσύ λες, <πες με βλάκα για το λάθος μου, αλλά ιδιαιτέρως>. Ναι, να σε πούμε. Εγώ λέω: <πες μια φορά ότι κάνω λάθος και άσε με να το κάνω, όσες φορές θέλω>.

Δε μπορούμε να έχουμε την απαίτηση απ' τους Χ, Υ άλλους ν' ανεχτούν επί μακρόν τ' οτιδήποτε σ' εμάς, όσο «φυσιολογικό» κι αν φαίνεται σ' εμάς...και στο εν λόγω παράδειγμα π.χ. αν η τύπισσα μου έλεγε «δε σε γουστάρω που είσαι αντιδραστικός, θέλω έναν άντρα να κάθεται σαν την κότα και να του τον ακουμπάνε όλοι» θα της έλεγα απλά «οκ, χάρηκα για τη γνωριμία, καλή τύχη»!
Μην τα μπερδεύεις, είναι διαφορετικά πράγματα...

Παιδιά, εγώ που δεν έχω βρει ακόμη σε σύντροφο, είναι το πάθος για το χορό!
Ο καλύτερος χορευτής εραστής που είχα, είναι ο άντρας μου, αλλά και αυτός μάλλον το βαρέθηκε, Με το τανγκό με βασανίζει. Εγώ είμαι ικανή, να χορεύω μέρα/νύχτα. Δυστυχώς το τανγκο χρειάζεται δυο.

Την άλλη βδομάδα αρχίζω bachata, αν πάρεις κάνα διαζύγιο εδώ είμαστε!

 

[Valder]

Λοιπόν, αυτό που εγώ προσωπικά δεν έχω ζήσει ποτέ (σε διάφορα περιστατικά που έτυχαν) είναι το «partners in crime» που λένε και στο χωριό μου...

1. Αυτο ακριβώς. Να πετυχω συντροφο που να ειναι συνομωτική και με τον ίδιο τρόπο σκοτεινή όπως η Σκοτεινούλα μέσα μου, δηλαδή σκοτεινή για το "εμείς" κι όχι για το προσωπικό υποβόσκον όφελός της, που αυτο δυστυχώς το διαπιστώνω σε πολύ κόσμο και ειναι το αντίθετο από αυτό που ζητώ.

2. Να υπερασπιστεί εμένα στους δικούς της ανθρώπους ή να είναι αρκετά ανεξάρτητη και έξυπνη ώστε να έχει θέσει τα όριά της από πριν ωστε να μη χρειαστεί ίσως και καν να με υπερασπιστεί ως επιλογή.

3. Να αποδεχτεί την κατάστασή μου, κυρίως την σωματική και να μπορέσω επιτέλους να φυγω απο το πλαίσιο που μπορείς να κάνεις ευκολα σεξ ή σχέση με μια γυναίκα αλλά στο παραπάνω να παρουσιάζουν μονίμως εμπόδια. Δε θέλω να ειμαι άλλο η περιέργεια που θέλουν να ικανοποιούν ή το φετιχ ή ο παράνομος έρωτας ή οτιδήποτε. Θέλω να μπορώ να πεθάνω με κάποια. Και δεν επιλέγω τυχαία τη λέξη, γιατι το να ζήσω με κάποια θα το κάνω ευκολο, δεν ειμαι ακριβώς ότι δείχνω εδω. Το "μέχρι το τέλος" ειναι το πρόβλημα. Όλοι θέλουν τη σπίθα της συναρπαστικής ζωής, ελάχιστοι την πίστη, κι αυτοί την βασίζουν σε υλιστικά κριτήρια που ουδεμια σχέση έχουν με την πίστη αλλά με την παροχή.

Και ειδικά ο τελευταίος λόγος ειναι αυτός που με κάνει να πιστευω, και προσφάτως και να σκέφτομαι και να μην θέλω ή να ελπίζω, οτι θα βρω ανθρωπο με τετοια στιβαρή ψυχή, αλλά οτι θα τη βγαλω με π....ες και τσ...κια στην Ανατολική Ασία ως τα 70 μου. Κι αρχίζω να συμβιβάζομαι με την ιδέα.

 

[touvlo]

Δε μπορούμε να έχουμε την απαίτηση απ' τους Χ, Υ άλλους ν' ανεχτούν επί μακρόν τ' οτιδήποτε σ' εμάς, όσο «φυσιολογικό» κι αν φαίνεται σ' εμάς...

θα μου άρεσε όμως να υπήρχε τέτοιος <ονειρεμένος πρίγκηπας>, να ανεχόταν επί μακρόν τις παραξενιές μου και να χόρευε και τάνγκο.
Τα άλλα όλα τα χορευω και διχως παρτενέρ.

 

[Jack of Spades]

1. Αυτο ακριβώς. Να πετυχω συντροφο που να ειναι συνομωτική και με τον ίδιο τρόπο σκοτεινή όπως η Σκοτεινούλα μέσα μου, δηλαδή σκοτεινή για το "εμείς" κι όχι για το προσωπικό υποβόσκον όφελός της, που αυτο δυστυχώς το διαπιστώνω σε πολύ κόσμο και ειναι το αντίθετο από αυτό που ζητώ.

2. Να υπερασπιστεί εμένα στους δικούς της ανθρώπους ή να είναι αρκετά ανεξάρτητη και έξυπνη ώστε να έχει θέσει τα όριά της από πριν ωστε να μη χρειαστεί ίσως και καν να με υπερασπιστεί ως επιλογή.

3. Να αποδεχτεί την κατάστασή μου, κυρίως την σωματική και να μπορέσω επιτέλους να φυγω απο το πλαίσιο που μπορείς να κάνεις ευκολα σεξ ή σχέση με μια γυναίκα αλλά στο παραπάνω να παρουσιάζουν μονίμως εμπόδια. Δε θέλω να ειμαι άλλο η περιέργεια που θέλουν να ικανοποιούν ή το φετιχ ή ο παράνομος έρωτας ή οτιδήποτε. Θέλω να μπορώ να πεθάνω με κάποια. Και δεν επιλέγω τυχαία τη λέξη, γιατι το να ζήσω με κάποια θα το κάνω ευκολο, δεν ειμαι ακριβώς ότι δείχνω εδω. Το "μέχρι το τέλος" ειναι το πρόβλημα. Όλοι θέλουν τη σπίθα της συναρπαστικής ζωής, ελάχιστοι την πίστη, κι αυτοί την βασίζουν σε υλιστικά κριτήρια που ουδεμια σχέση έχουν με την πίστη αλλά με την παροχή.

Και ειδικά ο τελευταίος λόγος ειναι αυτός που με κάνει να πιστευω, και προσφάτως και να σκέφτομαι και να μην θέλω ή να ελπίζω, οτι θα βρω ανθρωπο με τετοια στιβαρή ψυχή, αλλά οτι θα τη βγαλω με π....ες και τσ...κια στην Ανατολική Ασία ως τα 70 μου. Κι αρχίζω να συμβιβάζομαι με την ιδέα.

Πρόσεξε όμως, δε λέμε το ίδιο πράγμα, εσύ το πας στην εξ' ολοκλήρου κι άνευ όρων αποδοχή (διαφόρων πραγμάτων), εγώ δε λέω κάτι τέτοιο, δε λέω π.χ. η άλλη να κάτσει και ν' αποδεχθεί τα μπινελικοειδή μπινελίκια που έριξα τότε πάνω στα νεύρα μου ή να με αποδεχθεί ως «φωνακλά» ή οτιδήποτε σχετικό, απλώς την ώρα που βάλλομαι από τρίτους και καθ' οιονδήποτε τρόπο να με υπερασπιστεί (αφήνοντας προσωρινά στην άκρη το αν τα 'θελε ο κώλος μου ή όχι, αν πήγαινα γυρεύοντας ή όχι κ.ο.κ.)...ΜΕΤΑ στο σπίτι που θα είμαστε οι δυο μας ας με κατσαδιάσει όσο θέλει!

Κι η γιαγιά μου π.χ. δεν ξέρουμε ΜΕΤΑ τι έκανε στον παππού μου, μπορεί να έπαιρνε τη γκλίτσα του και να του την έφερνε στο κεφάλι!

Και ειδικά ο τελευταίος λόγος ειναι αυτός που με κάνει να πιστευω, και προσφάτως και να σκέφτομαι και να μην θέλω ή να ελπίζω, οτι θα βρω ανθρωπο με τετοια στιβαρή ψυχή, αλλά οτι θα τη βγαλω με π....ες και τσ...κια στην Ανατολική Ασία ως τα 70 μου. Κι αρχίζω να συμβιβάζομαι με την ιδέα.

Στο υπογράφω φαρδιά πλατιά ότι τέτοια γυναίκα όχι απλά δε θα βρεις, αλλά παίζει και να μην έχει γεννηθεί καν τα τελευταία 20+ χρόνια (τουλάχιστον σ' αυτή τη γωνιά του πλανήτη), αλλά μην αγχώνεσαι, το τηλέφωνό μου το 'χεις, μόλις δεις τα σκούρα πάρε να οργανωθούμε να βρούμε ένα ωραίο μέρος για τα γεράματα όλοι μαζί ρεφενέ!

θα μου άρεσε όμως να υπήρχε τέτοιος <ονειρεμένος πρίγκηπας>, να ανεχόταν επί μακρόν τις παραξενιές μου και να χόρευε και τάνγκο.
Τα άλλα όλα τα χορευω και διχως παρτενέρ.

Άμα μπούμε στη διαδικασία να μιλήσουμε για το τι θ' άρεσε ιδανικά στον/στην καθένα/καθεμιά μας θεωρητικά θα το κάνουμε νουβέλα επιστημονικής φαντασίας, άστο!

 

[Λένω]

...απλώς την ώρα που βάλλομαι από τρίτους και καθ' οιονδήποτε τρόπο να με υπερασπιστεί (αφήνοντας προσωρινά στην άκρη το αν τα 'θελε ο κώλος μου ή όχι, αν πήγαινα γυρεύοντας ή όχι κ.ο.κ.)...ΜΕΤΑ στο σπίτι που θα είμαστε οι δυο μας ας με κατσαδιάσει όσο θέλει!

Ακριβώς αυτό. Ακριβώς όμως...
Το θέμα είναι ότι αυτό θα το κάνει μόνο μια γυναίκα που σ΄αγαπάει πραγματικά και που δέχεται την ίδια αγάπη και από σένα.
Τότε θα γίνει ταύρος εν υαλοπωλείω προκειμένου να σε υπερασπιστεί την ώρα που επικρίνεσαι μ΄αυτόν τον χείριστο τρόπο. Και είναι κάτι που προκύπτει τόσο αυθόρμητα που δεν χρειάζεται καν να το σκεφτεί.

Σε άλλου είδους σχέσεις, δεν θα χαλάσει την ζαχαρένια της ούτε θα σπάσει να νεύρα της επειδή επί της ουσίας δεν την πολυενδιαφέρει.
Αν είναι και φανατική φεμινίστρια, όπως είπες, τότε όχι μόνο δεν θα πάρει το μέρος σου αλλά θα υποστηρίξει την άλλη μόνο και μόνο επειδή είναι κι αυτή γυναίκα.

Θέλω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι η αντίδραση δεν είναι πάντα η ίδια αλλά εξαρτάται από το τι σημαίνει για σένα ο άνθρωπος που βάλλεται.

 

[Jack of Spades]

Τότε θα γίνει ταύρος εν υαλοπωλείω προκειμένου να σε υπερασπιστεί την ώρα που επικρίνεσαι μ΄αυτόν τον χείριστο τρόπο. Και είναι κάτι που προκύπτει τόσο αυθόρμητα που δεν χρειάζεται καν να το σκεφτεί.

Ίσως λοιπόν τ' ότι τέτοιες «αυθόρμητες» αντιδράσεις στις μέρες μας πλέον είναι από σπάνιες έως ανύπαρκτες εν τέλει να λέει κάτι για τις γυναίκες του σήμερα...

 

[Λένω]

Ίσως λοιπόν τ' ότι τέτοιες «αυθόρμητες» αντιδράσεις στις μέρες μας πλέον είναι από σπάνιες έως ανύπαρκτες εν τέλει να λέει κάτι για τις γυναίκες του σήμερα...

Κοίτα, αυτό που λες εσύ για τις γυναίκες του σήμερα, μπορεί να το πουν και γυναίκες για τους άντρες του σήμερα.
Αν κλειδώσουμε σ΄αυτό, μας πήρε και μας σήκωσε όλους κυριολεκτικά. Είναι άσχημο να ζεις χωρίς ελπίδα για κάτι που επιθυμείς.

Προσωπικά θέλω να παραμείνω αισιόδοξη επειδή έχω καλά παραδείγματα και από τις δύο πλευρές.
Πόσα, θα με ρωτήσεις.
Λίγα, θα σου απαντήσω.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.
Και όταν το βρεις, θα μπορέσεις να το αναγνωρίσεις επειδή ξέρεις τα σημάδια.