Το συστημα, που υπηρετουν και απολαμβάνουν οι συστημικοί που λες, είναι η Δικτατορία με βιτρίνα Δημοκρατίας. Για την δουλεια αυτή, την κάλυψη δηλαδη της Δικτατορίας, η "Δημοκρατια", ετσι όπως την αντιλαμβανονται οι Νεοέλληνες, είναι σίγουρα το ιδανικό πολίτευμα. Δεν εχουν πεσει λοιπόν σε καμια παγίδα οι συστημικοι, μια χαρά το πανε το σύστημα τους.
Θα σου πω... Αρχικά, στη συγκεκριμένη περίπτωση με το «συστημικοί» δεν εννοώ αυτούς που έχουν τα ηνία αλλά τους υποστηρικτές τους. Μιλάω για όσους είναι ακόμα ταγμένοι στη μεταπολιτευτική δημοκρατία. Τώρα, όσον αφορά στο πολίτευμα που έχουμε, δεν θα το έλεγα δικτατορία, αλλά ολιγαρχία. Οπωσδήποτε δεν είναι δημοκρατία. Αυτό που έχεις είναι οικονομικοπολιτικές ελίτ (world economic forum, Μπιλ Γκέιτς, πολυεθνικές, ΕΕ) να ορίζουν μια γραμμή που ακολουθείται από όλα τα δυτικά κράτη. Είτε έχεις δηλαδή ΝΔ είτε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ οι λοατκοϋστερία και η ισλαμολαγνεία θα συνεχιστούν. Τώρα οι φελλοί που πιστεύουν ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε αυτά τα κόμματα, ε, τι να πω... δημιουργήματα της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας που γράφω...
Όμως το σύστημα προφανώς χρειάζεται βαλβίδες αποσυμπίεσης και εκτόνωσης. Τώρα, για παράδειγμα, που ο κόσμος στην Ευρώπη έφτασε στο αμήν, έχεις άνοδο των «ακροδεξιών» κομμάτων. Στην πραγματικότητα, αυτά τα κόμματα είναι ελεγχόμενα ή ελέγχονται στην πορεία, αν ανέβουν (δες στροφή της Μελόνι μόλις βγήκε κυβέρνηση.) Παρόλα αυτά, κάποια στιγμή ο κόσμος, όσο ηλίθιος κι αν είναι, θα αντιληφθεί ότι δεν αλλάζουν και πολλά πράγματα και ότι πλέον δεν θα έχει να φάει και που να μείνει, γιατί θα έχουμε γίνει ένα δυτικό Ισλαμαμπάντ και θα ξεσηκωθεί. Αυτή δε η «επανάσταση» είναι νομοτέλεια να συμβεί, διότι υφιστάμεθα τόσο οικονομική όσο και πνευματική καταπίεση.
Για να το γυρίσουμε και στο πολίτευμα, η δημοκρατία που έχεις είναι μία κατ' επίφασιν δημοκρατία. Ουσιαστικά έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε κόμματα που θα κάνουν πάνω κάτω τα ίδια, αφού δεν κυβερνούν στην πραγματικότητα τα ίδια. Έχουν λίγο λιγότερη εξουσία από όση έχει ένας δήμαρχος, πχ στην πόλη του. Είναι κατ' επίφασιν, επίσης, γιατί έχεις φαινομενική ελευθερία του λόγου, αφού μπορείς να πεις ό,τι θες, αρκεί αυτό να μην κοντράρει πολύ το αφήγημα. Εκεί πέφτει είτε κάνσελ είτε λογοκρισία είτε και ποινικές διώξεις. Τώρα, πέρα που δεν έχουμε πραγματική δημοκρατία, προσωπικά είμαι κατά του πολιτεύματος διότι, ακόμα και στη γνήσια μορφή του είναι άκρως επικίνδυνο να βάζεις τον λαό να αποφασίζει για το μέλλον του. Είναι σαν να έχεις μία πενταμελή οικογένεια και να βάζεις ψηφοφορία για το οικονομικό πλάνο που θα ακολουθήσετε τα επόμενα πέντε χρόνια, να ψηφίσεις εσύ, η γυναίκα σου και τα τρία ανήλικα παιδιά σας και η ψήφος σας να μετράει το ίδιο. Ο λαός είναι τα παιδιά, για όσους δεν το έπιασαν.
