Η σχέση της ψυχικής υγείας με την κοινωνία

[swamps]

------- Σημείωση συντονιστή -------
Το παρόν θέμα δημιουργήθηκε από split του θέματος για τις κρίσεις πανικού.​

Εγώ κατ' αρχήν δε συμφωνώ και δεν καταλαβαίνω το νόημα της σύγκρισης με το τότε. Κάθε εποχή έχει τα δικά της, κι ο άνθρωπος πάντα στεναχωριόταν από ό,τι τον επηρέαζε... αλλά και τρωγόταν με τα ρούχα του.

Κατά τ' άλλα, είναι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.
Δέχομαι την οπτική σου, ότι "παιδιά, υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά θέματα, καλά είμαστε, χαλαρώστε". Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί μειώνεις τη σοβαρότητα μίας ψυχικής κατάστασης, που απασχολεί τόσο κόσμο και επιστήμονες, με το να θεωρείς ότι η απάντηση είναι τόσο απλή.

Αγαπητό Γίδι
Δεν μειώνω,ούτε υποτιμώ την σημασία ενός ψυχολογικού προβήματος.Όταν υπερεκτιμούμε όμως ενα ψυχολογικό πρόβλημα, το σκεφτόμαστε έντονα και το κάνουμε σοβαρότερο απο ότι είναι.Είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζεις οτιδήποτε με ψυχραιμία και υποβιβάζοντας το, παρά να το αφήνεις να οδηγεί την ζωή σου και να γίνεται αφόρητο.Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις το σκεπτικό μου.Όταν υπερεκτιμούμε κάτι τότε θεωρούμε ότι αυτό είναι πιο δυνατό απο εμάς και αυτό είναι λάθος.Όταν εγώ με μια κρίση πανικού που με έπιασε στο ασανσερ αρχίσω και σκεφτομαι ΟΟΘΕΕ ΜΟΥ ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΑΘΑ, ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΞΑΝΑΠΑΘΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ τότε πανικοβάλλομαι και είναι σαν να προκαταβάλλω τον εαυτό μου οτι θα το ξαναπάθω
Γίνεται κάτι σαν έμμονη ιδέα δηλαδή και το ξαναπαθαίνεις, μόνο και μόνο απο τον ΦΟΒΟ σου μην τυχόν και το ξαναπάθεις τον οποίο φόβο ίσως να προκαλείς εσύ με τις σκέψεις που έκανες προηγουμένως.
Αναφέρομαι βέβαια σε περιπτώσεις που μπορούν να ελεγχθούν απο το μυαλό..Είμαι υπέρ της θετικής σκέψης, είμαι υπέρ των ψυχολόγων οι οποίοι βοηθούν στην αλλαγή τρόπου σκέψεως του ανθρώπου προς το καλύτερο είμαι όμως κατά των φαρμάκων.Προσωπικά με βοηθάει η γυμναστική και αισθάνομαι πολύ καλύτερα ψυχολογικά μετά απο αυτήν.Μπορούν να εκκριθούν άπειρες ουσίες όταν γυμναζόμαστε, οι οποίες καταπολεμούν ακόμα και πολύ σοβαρές ασθένειες.Γνωρίζω όμως ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουμε χρόνο για γυμναστική έτσι όπως κατάντησε η ζωή μας να γιατί αναφέρθηκα στον παλιό τρόπο ζωής, διότι οι άνθρωποι (κάποιων εποχών) παρά τα προβλήματα τους έβρισκαν χρόνο για ουσιαστικά πράγματα στην ζωή.Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι αθλητές είναι σε μια κατάσταση μεγάλης ηρεμίας, και ελέγχουν τα νεύρα τους πολύ περισσότερο απο τους υπόλοιπους ανθρώπους.Ακόμα και στην αρχαιότητα η άνθρωποι κατάλαβαν την σημασία της γυμναστικής.Τώρα κάποιος θα αναρωτηθεί. Μα πώ είναι δυνατόν να γυμναστεί ένας άνθρωπος που υποφέρει απο βαριά μορφή κατάθλιψης?
Εκεί την απάντηση έχει μόνο η επιστήμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

thats fair enough ναι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[swamps]

Με καλυψε ο/η πιου πιου

Αυτα που ειπα για τον τομ κρουζ ειναι αληθεια, ψαξε τι ειναι η σαιεντολογια και θα καταλαβεις.

Και η ομοιοπαθητικη ειναι μια ΜΟΥΦΑ και μιση, ενας ωραιος τροπος να σε ΚΛΕΒΟΥΝ και να λες ευχαριστω. Ανοιγω καινουριο τοπικ για αυτο γιατι εχει ζουμι.

τα περι ομοιοπαθητικης εδω https://www.e-steki.gr/showthread.php?p=561137#post561137

epote
δεν με ενδιαφέρουν τα πιστεύω του Tom cruise η ή σαιεντολογία στο μόνο που συμφωνώ μαζί του είναι όσο αφορά τα φάρμακα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Obscura]

Θεωρώ πως η ψυχική διαταραχή (όπως και ο εθισμός) είνα πρόβλημα πρωτίστως κοινωνικό και ότι ένα μεγάλο σφάλμα του ιατρικού μοντέλου που υιοθετήθηκε επί σειρά ετών στην κλινική ψυχολογία ήταν η υπόνοια πως το άτομο χωλαίνει καθότι δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην κοινωνική πραγματικότητα. Μα πώς μπορεί κανείς να είναι λειτουργικός σε έναν εξ'ορισμού δυσλειτουργικό κόσμο; Το μοντέλο ανετράπη τις δεκαετίες του '50 και του '60 εκτός των άλλων χάρη στη συμβολή της ανθρωπιστικής ψυχολογίας και αργότερα μετά τη δεκαετία του '70 δηλαδή, προχωρήσαμε σε πιο εκλεπτυσμένες προσεγγίσεις όπως η γνωστική.

Δυστυχώς η νοοτροπία "το πρόβλημα δεν είναι στον κόσμο είναι στον άνθρωπο" παραμένει, με αποτέλεσμα πολλοί πάσχοντες να πνίγονται στην ενοχή και να θεωρούν την κατάστασή τους προσωπική αδυναμία και αποτυχία (ενώ αυτή να οφείλεται είτε σε κοινωνικούς είτε σε βιολογικούς παράγοντες). Δεν πιστεύω ότι είναι έτσι τα πράγματα. Επιπλέον, αποφεύγω να κάνω τη διάκριση μεταξύ ήπιων και βαρύτερων περιπτώσεων με σκοπό να δούμε πού θα ήταν καλύτερα να χορηγήσουμε φάρμακα. Έγκειται στη δικαιοδοσία του καθενός να κρίνει τι είναι αυτό που ανταποκρίνεται στη δική του νόηση και τι του ταιριάζει. Μπορεί δηλαδή ο πάσχων να αντιλαμβάνεται νοητικά τι του συμβαίνει (λόγου χάρη ο καταθλιπτικός ξέρει πως δεν είναι λογικές οι διαστρεβλώσεις που κάνει για τον εαυτό του) αλλά συναισθηματικά να τον παίρνει ο διάολος και να μην έχει τον έλεγχο. Και για να πράξεις όσα προτείνει η swamps η καλή διάθεση είναι προαπαιτούμενο. Στην προκειμένη περίπτωση παρόλο που η κατάθλιψη μπορεί να είναι ήπια με τα επιστημονικά κριτήρια, η φαρμακευτική αγωγή θα μπορούσε να προσφέρει την πολυπόθητη καλή διάθεση για να μπορέσει το άτομο πλέον να υιοθετήσει κάποιες τεχνικές που θα καλυτερεύσουν τη ζωή του.

Για μένα η λύση είναι η πρόληψη. Οι άνθρωποι να ενημερώνονται, να εξερευνούν, να πειραματίζονται, να ενδοσκοπούν, να είναι σε εγρήγορση και να επεξεργάζονται συστηματικά κάθε πτυχή της ζωής ούτως ώστε να είναι σε θέση ανα πάσα στιγμή να εντοπίζουν σε ποιους τομείς θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν βελτιώσεις που θα τους κάνουν περισσότερο ευτυχείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

ναι, να εισαι σιγουρη οτι ο σχιζοφρενης που πιστευει οτι το συκωτι του ειναι εξωγηινος και προσπαθει να το βγαλει με τα νυχια του εχει προβλημα κοινωνικης φυσης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Obscura]

@epote
Δεν αναφέρομαι στη σχιζοφρένεια όπου ο βιολογικός παράγοντας παίζει το μεγαλύτερο ρόλο. Σε διαταραχές διάθεσης, αγχώδεις διαταραχές και διαταραχές πρόσληψης τροφής αναφέρομαι περισσότερο και σε παρακαλώ θα προτιμούσα να ζητούσες διευκρινίσεις προτού κάνεις άλλο πικρόχολο σχόλιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

Αχα, και σε αυτες δεν παιζει ρολο ο βιολογικος παραγοντας?

Δηλαδη αυτοι με OCD δεν εχουν βιολογικους λογους (ξερω κατι ποντικια που τους λειπει το γονιδιο SAPAP-3 που διαφωνουν).

Επισις οι ανθρωποι με καταθλιψη δεν εχουν βιολογικα αιτια (μην δεις ποτε τον ιποκαμπο καταθλιπτικου σε MRI...)

Point is δεν υπαρχει διαχωρισμος μεταξυ ψυχολογικου και "βιολογικου". Ειναι το ιδιο πραγμα, η ψυχολογια μας ειναι αποτελεσμα νευροχημικων διαδικασιων, οταν αυτες ειναι λαθος δημιουργουνται προβληματα.

(btw καποτε πιστευαν οτι η σχιζοφρενια ηταν "ψυχολογικη").

Χωρις να διαφωνω οτι οι ανθρωποι πρεπει να βρισκονται σε ψυχολογικη εγρηγορση και να βελτιονουν το μυαλο και τη ζωη τους, αυτο δεν ειναι παντα εφικτο (οπως και εσυ λες) χωρις φαρμακευτικη αγωγη, και διαφωνω καθετα με την ψυχοπαθολογια ως κοινωνικο συμπτωμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Obscura]

Η δράση των νευροδιαβιβαστών προκαλεί την κακή διάθεση ή η κακή διάθεση προκαλείται από τη δράση των νευροδιαβιβαστών;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[swamps]

Θεωρώ πως η ψυχική διαταραχή (όπως και ο εθισμός) είνα πρόβλημα πρωτίστως κοινωνικό και ότι ένα μεγάλο σφάλμα του ιατρικού μοντέλου που υιοθετήθηκε επί σειρά ετών στην κλινική ψυχολογία ήταν η υπόνοια πως το άτομο χωλαίνει καθότι δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην κοινωνική πραγματικότητα. Μα πώς μπορεί κανείς να είναι λειτουργικός σε έναν εξ'ορισμού δυσλειτουργικό κόσμο; Το μοντέλο ανετράπη τις δεκαετίες του '50 και του '60 εκτός των άλλων χάρη στη συμβολή της ανθρωπιστικής ψυχολογίας και αργότερα μετά τη δεκαετία του '70 δηλαδή, προχωρήσαμε σε πιο εκλεπτυσμένες προσεγγίσεις όπως η γνωστική.

Δυστυχώς η νοοτροπία "το πρόβλημα δεν είναι στον κόσμο είναι στον άνθρωπο" παραμένει, με αποτέλεσμα πολλοί πάσχοντες να πνίγονται στην ενοχή και να θεωρούν την κατάστασή τους προσωπική αδυναμία και αποτυχία (ενώ αυτή να οφείλεται είτε σε κοινωνικούς είτε σε βιολογικούς παράγοντες). Δεν πιστεύω ότι είναι έτσι τα πράγματα. Επιπλέον, αποφεύγω να κάνω τη διάκριση μεταξύ ήπιων και βαρύτερων περιπτώσεων με σκοπό να δούμε πού θα ήταν καλύτερα να χορηγήσουμε φάρμακα. Έγκειται στη δικαιοδοσία του καθενός να κρίνει τι είναι αυτό που ανταποκρίνεται στη δική του νόηση και τι του ταιριάζει. Μπορεί δηλαδή ο πάσχων να αντιλαμβάνεται νοητικά τι του συμβαίνει (λόγου χάρη ο καταθλιπτικός ξέρει πως δεν είναι λογικές οι διαστρεβλώσεις που κάνει για τον εαυτό του) αλλά συναισθηματικά να τον παίρνει ο διάολος και να μην έχει τον έλεγχο. Και για να πράξεις όσα προτείνει η swamps η καλή διάθεση είναι προαπαιτούμενο. Στην προκειμένη περίπτωση παρόλο που η κατάθλιψη μπορεί να είναι ήπια με τα επιστημονικά κριτήρια, η φαρμακευτική αγωγή θα μπορούσε να προσφέρει την πολυπόθητη καλή διάθεση για να μπορέσει το άτομο πλέον να υιοθετήσει κάποιες τεχνικές που θα καλυτερεύσουν τη ζωή του.

Για μένα η λύση είναι η πρόληψη. Οι άνθρωποι να ενημερώνονται, να εξερευνούν, να πειραματίζονται, να ενδοσκοπούν, να είναι σε εγρήγορση και να επεξεργάζονται συστηματικά κάθε πτυχή της ζωής ούτως ώστε να είναι σε θέση ανα πάσα στιγμή να εντοπίζουν σε ποιους τομείς θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν βελτιώσεις που θα τους κάνουν περισσότερο ευτυχείς.

Με λίγα λόγια ο κόσμος μας,η κοινωνία μας είναι τόσο απαιτητική που πολύ άνθρωποι δεν το αντέχουν και αρρωσταίνουν παθαίνοντας στρες και διάφορα άλλα.Προσωπική μου γνώμη είναι
ότι ο κόσμος μας είναι πιο δυσλειτουργικός απο ότι ήταν πότε άλλωτε.
Η νοοτροπία ότι το πρόβλημα είναι στον άνθρωπο και όχι στην κοινωνία, υπάρχει έντονα στην Ελλάδα και σε κάποιες άλλες χώρες. Υπάρχουν όμως και κράτη των οποίων οι άνθρωποι είναι πιο ανοιχτόμυαλοι και έτσι φροντίζουν να βοηθούν τα άτομα με προβλήματα κοινωνικής συμπεριφοράς,κ.τ.λ και κατ επέκταση και όλη την τοπική τους κοινωνία.Στην Ελλάδα του 2008 όταν ένας άνθρωπος έχει κάποιο πρόβλημα στρες και εμείς το βλέπουμε και αντι να τον βοηθήσουμε τον χλευάζουμε και τον ειρωνευόμαστε σαν υποανάπτυχτοι και απολίτιστοι χωριάτες το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να κάνουμε αυτον τον άνθρωπο να χειροτερέψει. Αν φερθούμε σε αυτόν τον άνθρωπο με ευαισθησία, τότε ίσως και να ξεπεράσει το πρόβλημα του πολύ πιο εύκολα.Όταν κοροιδεύουμε είναι σαν να του λέμε είσαι άρρωστος!
.

Αγαπητέ epote
Ετσι όπως τα λές ότι ο άνθρωπος για να είναι σε ψυχολογική εγρήγορση και να βελτιώνει το μυαλό του χρειάζεται φάρμακα, τότε καταντάει ενα ρομπότ που το ελέγχουν τα φάρμακα και το καθοδηγούν.Μα καλά είμαστε σοβαροί?Ο ξάδερφος μου επαιρνε αντικαταθληπτικό και νύσταζε συνέχεια ούτε στην δουλειά του δεν μπορόύσε να αποδώσει όπως έπρεπε τι ανοησίες είναι αυτές περι εγρήγορσης!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

Η δράση των νευροδιαβιβαστών προκαλεί την κακή διάθεση ή η κακή διάθεση προκαλείται από τη δράση των νευροδιαβιβαστών;

1) Η γονιδιακη προδιαθεση τι σου λεει επ αυτου?
2) Εχει σημασια?
3) Και τα δυο. Εξαρτατε απο το ειδος της παθογενειας, αν παρουμε την καταθλιψη για παραδειγμα, ως ομοιοστατικο μηχανισμο μετα απο μια απολεια η μετα απο παρατεταμενη περιοδο υπερδιεγερσης (βλεπε αγχος η οτιδηποτε αλλο) τοτε ειναι η νευροχημια του εγγεφαλου που προσπαθει να επιτυχει ομοιοσταση. Δεν τιθεται θεμα nature over nurture εδω, ειναι και τα δυο αλλα δεν μπορουμε να αρνουμαστε τις βιολογικες βασεις του θεματος.

Γιατι εγω στις ιδιες κοινωνικες συνθηκες αναπτυσω καταθλιψη ενω εσυ οχι?

Αγαπητέ epote
Ετσι όπως τα λές ότι ο άνθρωπος για να είναι σε ψυχολογική εγρήγορση και να βελτιώνει το μυαλό του χρειάζεται φάρμακα, τότε καταντάει ενα ρομπότ που το ελέγχουν τα φάρμακα και το καθοδηγούν.Μα καλά είμαστε σοβαροί?Ο ξάδερφος μου επαιρνε αντικαταθληπτικό και νύσταζε συνέχεια ούτε στην δουλειά του δεν μπορόύσε να αποδώσει όπως έπρεπε τι ανοησίες είναι αυτές περι εγρήγορσης!!!

Καθε αλλο, ειμαι υπερ της αποψης οτι τα SSRI ειναι ως επι το λιγοτερο υπερσυνταγωγραφιμενα και οι φαρμακευτικες εχουν μεθοδευμενα δημιουργησει στρατιες εξαρτημενων στο προζακ και το εφεξορ μεσω Direct to consumer marketing. Αυτο γιατι το 99% των ψυχιατρων ειναι αννοητοι κομπογιανητες που θελουν να βλεπουν ψυχοπαθολογια εκει που δεν υπαρχει και γιατι αρνουντε πεισματικα να κατευθυνουν τον ασθενη σε ενα ψυχολογο που θα τον βοηθησει (γνωσιακα, συμπεριφορικα, οτιδηποτε) να αλαξει τα προβληματα που του προκαλουν το ε...προβλημα.

Το γεγονος οτι υπερδιαγνωνονται ψυχοπαθολογιες δεν αλαζει το γεγονος οτι οι περιπτοσει ς ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ εχουν προβλημα μπορουν να αντιμετοπιστουν με "χαδακια"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Obscura]

1) Η γονιδιακη προδιαθεση τι σου λεει επ αυτου?
2) Εχει σημασια?
3) Και τα δυο. Εξαρτατε απο το ειδος της παθογενειας, αν παρουμε την καταθλιψη για παραδειγμα, ως ομοιοστατικο μηχανισμο μετα απο μια απολεια η μετα απο παρατεταμενη περιοδο υπερδιεγερσης (βλεπε αγχος η οτιδηποτε αλλο) τοτε ειναι η νευροχημια του εγγεφαλου που προσπαθει να επιτυχει ομοιοσταση. Δεν τιθεται θεμα nature over nurture εδω, ειναι και τα δυο αλλα δεν μπορουμε να αρνουμαστε τις βιολογικες βασεις του θεματος.

Γιατι εγω στις ιδιες κοινωνικες συνθηκες αναπτυσω καταθλιψη ενω εσυ οχι?

Για λόγο παρεμφερή που τα αδέλφια ενώ μεγαλώνουν στο ίδιο περιβάλλον και μοιράζονται μεγάλο ποσοστό γονιδίων μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες. Έχουν σημασία δηλαδή οι μοναδικές εμπειρίες του καθενός σε συνδυασμό με το μοναδικό τρόπο που τις αντιλαμβάνεται. Έστω λοιπόν ότι υπάρχει προδιάθεση σε ένα άτομο. Δεν πιστεύεις ότι η κοινωνία και ο τρόπος ζωής ενθαρρύνουν την εμφάνιση παθολογίας και μάλιστα ακόμα και σε άτομα που ενδεχομένως δεν έχουν γενετική προδιάθεση; Η μήπως η εκάστοτε κουλτούρα δεν ευνοεί την εμφάνιση συγκεκριμένων παθολογιών (π.χ. η υστερία στη βικτωριανή εποχή ή η νευρική ανορεξία στη σύγχρονη δυτικού τύπου κοινωνία); Δεν υποτιμώ το βιολογικό παράγοντα αλλά προτιμώ να εμπλουτίζω τον τρόπο που κατανοώ την ψυχική διαταραχή, βλέποντάς την παράλληλα και υπό ένα κοινωνικό πρίσμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

οκ κατανοητο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[touvlo]

βρήκα αυτό το παλιό θεματάκι, επειδή εδώ και καιρό με προβληματίζει το θέμα. Στον επί 5 χρόνια χώρο εργασίας μου, είχαμε πάαααααρα πολλούς συναδέλφους, που έπαιρναν αναρρωτικές λόγω κατάθλιψης. Δεν είναι πλέον ταμπού αυτή η νόσος και επειδή απουσίαζαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, διαμαρτυρόμασταν οι <<υγιείς>> και η δευθύντρια έλεγε, πως εχει χαρτί ψυχίατρου, επομένως δε μιλάμε.
Επίσης βλέπω, πως όλοι οι φίλοι των παιδιών μου στην Ελλάδα, έχουν πάρει Ι5 από το στρατό, δηλ @giannhs2001 θα μείνεις μόνος, όπως πάμε.

Κατάθλιψη αξίας ενός τρισ. δολαρίων | ΤΑ ΝΕΑ

Η κατάθλιψη οδηγεί σε απώλεια παραγωγικότητας που δεν επηρεάζει μόνο τους εργαζόμενους, αλλά και τις επιχειρήσεις και τις οικονομίες.

www.tanea.gr

Συν το άρθρο αυτό, καταλήγω, πως μεγάλο μέρος του πληθυσμού, απέχει από κοινωνικές δραστηριότητες, γιατί δεν αντέχει. Η εργασία έχει γίνει πόλεμος νεύρων, ποιος μπορεί να αντέξει;
Με ανησυχεί το γεγονός. Εσείς, πώς το βλέπετε;

 

[amarelia]

Ενα τεράστιο μέρος αυτού που αποκαλούμε ψυχικές διαταραχές είναι απόλυτα φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού σε μια νοσηρή κοινωνία και σε μια τοξική πραγματικότητα.Αλλά βολεύει να παρουσιάζεται αλλιώς και να στοχοποιείται ο καθένας ατομικά.

 

[touvlo]

Ενα τεράστιο μέρος αυτού που αποκαλούμε ψυχικές διαταραχές είναι απόλυτα φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού σε μια νοσηρή κοινωνία και σε μια τοξική πραγματικότητα.Αλλά βολεύει να παρουσιάζεται αλλιώς και να στοχοποιείται ο καθένας ατομικά.

Αυτό το σκέφτομαι βρε Amarelia. Πώς είναι δυνατό, να ονομάζουμε <άρρωστους>> το 1/4 του πληθυσμού; Εφόσον είναι όλα αυτά μή μετρήσιμα, άνετα μπορούμε να πάρουμε τα αποτελέσματα και να τα παρουσιάσουμε όπως βολεύει την <νοσηρή κοινωνία> μας. Το πιστεύω 100%.
Τι μέλλον υπάρχει για τα νέα παιδιά;
Βλέπεις, αυτοί οι βλαμμένοι στο μυαλό (Μασκ, Τσούκενμπεργκ κλπ), το παίζουν πλανητάρχες και χαράζουν πορείες, όπου τα νέα παιδιά, δε γίνεται να ακολουθήσουν. Τα μεγαλώσαμε με αρχές, δεν μπορούν να πατήσουν επί πτωμάτων, ούτε να συμμετάσχουν σε τοξικές καταστάσεις. Αυτα γίνονται σε μας, στη δύση.
Στα ανατολικότερα, επικρατούν άλλες χειρότερες νοσηρές καταστάσεις. Ισλάμ, ολιγαρχία, πόλεμοι. Ούτε αυτή η νοοτροπία ταιριάζει σε μας, ούτε οι φανατισμοί.
Λες να μας κλείσουν όλους σε κλινικές, για να κάνουν τη δουλειά τους;