Πολιτικά εμβατήρια/τραγούδια/ύμνοι

[ilias90]

Ανέκαθεν με γοήτευαν τα πολιτικά τραγούδια, όποια πολιτική ιδεολογία ασπαζόμουν κατά καιρούς (έχω αλλάξει και πολλές ). Στο παρόν νήμα θα είμαι υποκειμενικά αντικειμενικός, γιατί τα μουσικά γούστα είναι υποκειμενικά μεν, αλλά θα παραθέσω και όμορφα τραγούδια/ύμνους και από το αντίπαλο στρατόπεδο. Εύχομαι, όποιος συμμετέχει (μάλλον όχι φιλελεύθεροι, δεν έχουν και κανένα), να πράξει το ίδιο. Ξεκινάω από δεξιά του κέντρου:

Πάντα και μόνο Ελληνική.

Ως πότε παλικάρια;

Εκεί που όλη η Δύση έκλαψε.

Μύρισε θυμάρι και βασιλικό...

Αν και Βόσνιων, εδώ δεν χωράνε οπαδικά. Ύμνος για κάθε εθνικιστή.

Ο Ιταλικός ύμνος. Ο πιο όμορφος και παθιάρικος ύμνος. Τελεία. Φοβερή ατμόσφαιρα, φοβερή και η τραγουδίστρια.

Ο ύμνος του Νότου. Αρρώστια.

Επικός τίτλος.

Λατρεμένη Πρωσσία.

Λατρεμένη Πρωσσία_2.

Erika, ένας από τους ωραιότερους σκοπούς.

Απαγορευμένη ...νοσταλγία.

Αριστερά από το κέντρο:

Ο εφιάλτης των Ουκρανών.

Η Έρικα των Σοβιετικών.

Φοβερός ρυθμός.

Ο δεύτερος καλύτερος εθνικός (; ) ύμνος.

Ο εγχώριος κομμουνιστικός ύμνος.

Στ' άρματα, στ' άρματα, εμπρός στον αγώνα...

Κομματάρα. Απλά. Άχρηστη πληροφορία, το theme του tetris.

Δεν θα μπορούσε να λείπει αυτή η υπερκαλτίλα.

@giannhs2001, περιμένω συμμετοχή.



Συμπέρασμα: Τα άκρα βγάζουν τις καλύτερες μουσικές.

 

[American Economist]

Τι θεματάρα άνοιξες ρε Ηλία. Μπράβο φίλε.

• Donald Trump

• Νέα Δημοκρατία

 

[Valder]

 

[Gaspar]

Remove kebab

 

[glayki]

Το Which side are you on είναι ένα αμερικάνικο εργατικό τραγούδι, που γράφτηκε στις μεγάλες απεργίες των ανθρακωρύχων της κομητείας του Harlan στο Kentucky τη δεκαετία του `30.
Από τότε χρησιμοποιήθηκε σαν ύμνος των εργατών, ενώ τραγουδήθηκε από τον Pete Seeger κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του `60, όπου το τραγούδι επιστρατεύτηκε στους αγώνες για τα πολιτικά δικαιώματα στην Αμερική.

 

[American Economist]

Ο αθάνατος Ronald Reagan. Ένας πρόεδρος που ισοπέδωσε τον κομμουνισμό και απάλλαξε την ανθρωπότητα από αυτή την παράνοια. Το παρακάτω τραγούδι είναι αφιερωμένο στον Καπιταλισμό, κράζοντας τον Κομμουνισμό.

 

[giannhs2001]

Σηκώνω το γάντι από τον φίλο και αδερφό Ηλία μιας που χτύπησε φλέβα. Μακράν ένα από τα αγαπημένα μου είδη μουσικής. Και πάνω σε αυτήν την ευκαιρία θέλω να αναδείξω τον ηρωικό αγώνα λαών που συχνά δυστυχώς ξεχνάμε πως υπάρχουν. Μικρές χώρες με μεγάλη ψυχή όμως.
Ο λόγος πρώτα στην Λεττονία. Το Zem Musu Kajam είναι τραγούδι των Λεττονικών Ες Ες που πολέμησαν για την λετονική ανεξαρτησία από τους σοβιετικούς στο πλαίσιο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Άγνωστη πτυχή της ιστορίας είναι οι λεγόμενοι Forest Brothers (ο όρος αναφέρεται στους λαούς της Βαλτικής) που έδωσαν έναν άνισο ανταρτοπόλεμο κόντρα στην ΕΣΣΔ για εθνική ανεξαρτησία. Επίσης Λετονικο:

Και ένα από τα εξίσου ένδοξα Εσθονικά Ες Ες:

Επίσης ένα εσθονικό από τους forest brothers:

 

[American Economist]

 

[Valder]

Πάμε λιγο απο την άλλη πλευρά γιατι και η Κοκκινη Ορχήστρα έπαιζε ωραια εμβατήρια

 

[American Economist]

Πάμε λιγο απο την άλλη πλευρά γιατι και η Κοκκινη Ορχήστρα έπαιζε ωραια εμβατήρια

 

[Valder]

Μπορει να μη συμφωνουμε με μια ιδεολογία αλλα ενα μουσικο αυτι ξερει να εκτιμά μια καλή μουσικη οταν την ακούει. Δοκίμασε. Αν δε σου σηκωνεται η τριχα βράσε με.

 

[glayki]

Μου αρέσουν τόσο τα πολιτικά τραγουδια

Το ‘’Venceremos’’ είναι χιλιανό τραγούδι, το οποίο γράφτηκε από τον Κλαούδιο Ιτούρα (μια εναλλακτική εκδοχή των στίχων γράφτηκε από τον Βίκτορ Χάρα) και το οποίο συνέθεσε ο Σέρχιο Ορτέγα για την προεκλογική εκστρατεία του Σαλβαδόρ Αλιέντε (ή Αγιέντε, όπως θέλετε), το 1970, για να γίνει ο ύμνος του σοσιαλιστικού κόμματος της Αντιπολίτευσης. Ο τίτλος σημαίνει «Θα νικήσουμε». Έγινε γρήγορα τόσο δημοφιλές και ήταν ο ανεπίσημος εθνικός ύμνος της Χιλής μέχρι το πραξικόπημα: 11 Σεπτεμβρίου 1973 ο στρατηγός Αουγκούστο Πινοσέτ, μαζί με παραστρατιωτικές ομάδες, εισέβαλε στο προεδρικό μέγαρο, «έριξε» τον Αλιέντε και οδήγησε τη Χιλή στα 17 πιο μαύρα χρόνια της ιστορίας της.

Το ‘’Venceremos’’ είναι ένα παράδειγμα του κινήματος Nueva canción (Νέο τραγούδι) της χιλιανής μουσικής διαμαρτυρίας. Μετά την επιτυχία τού ‘’Venceremos’’ ο Αλιέντε δήλωσε σοφά ότι «δεν μπορεί να υπάρξει επανάσταση χωρίς τραγούδι». Ταυτόχρονα, δεν μπορεί να υπάρξει επανάσταση χωρίς ιστορίες με πόνο…

Τον Χιλιανό τροβαδούρο Βίκτορ Χάρα, μόλις εκδηλώθηκε το πραξικόπημα, τον μετέφεραν στο Στάδιο της Χιλής (σήμερα φέρει το όνομά του) - είχε μετατραπεί σε χώρο φυλάκισης και βασανιστηρίων. Εκεί, οι βασανιστές τού έσπασαν τα χέρια και του έδωσαν μια κιθάρα, περιγελώντας τον, ζητώντας του να παίξει. Τότε, ο Χάρα τραγούδησε αποσπάσματα από το ‘’Venceremos’’. 16 Σεπτέμβρη, έπειτα από βασανιστήρια, ηλεκτροσόκ και με τους καρπούς του και τα οστά των χεριών του σπασμένα, πυροβολήθηκε με 44 σφαίρες και το σώμα του βρέθηκε πεταμένο σε δρόμο του Σαντιάγο. Στις τσέπες του, σ’ ένα κομμάτι χαρτί, ένα μισοτελειωμένο ποίημα: «Η σιωπή και οι κραυγές θα είναι το τέλος του τραγουδιού μου…».

 

[Gaspar]

Εσκι Σεχίρ Κιουτάχεια Αφιόν Καραχισάρ!

 

[ilias90]

Μπορει να μη συμφωνουμε με μια ιδεολογία αλλα ενα μουσικο αυτι ξερει να εκτιμά μια καλή μουσικη οταν την ακούει. Δοκίμασε. Αν δε σου σηκωνεται η τριχα βράσε με.

Ακριβώς. Δεν μπορεί να μην σου σηκωθεί η τρίχα στο «wherever we are let's go forward, and the devil just laugh with it, ha, ha, ha, ha» των Ναζί ή με το εμβατήριο του Κόκκινου στρατού, ό,τι πολιτική ιδεολογία κι αν ασπάζεσαι. Δεν είσαι άνθρωπος, είσαι ρομπότ αλλιώς.
Και για να λέμε και κάτι ουσιώδες, πέρα από τα τραγούδια, το ακούω πάρα πολύ εν τέλει ότι ο Ρουζβλετ ήταν ο mastermind του ΒΠΠ και ότι ήθελε να γίνει, ώστε να θυσιαστεί η Αγγλία, να καταστραφεί η Γερμανία και να αποδυναμωθεί η Σ. Ένωση, για να καταλάβουν ολόκληρο τον κόσμο οι ΗΠΑ, όπως και εν τέλει έγινε.
(από το βιβλίο του Καργάκου).

 

[glayki]

" Τροπάρια για φονιάδες" Ανεξάρτητα απο θέμα ιδεολογίας είναι πολυ ιδιαίτερα μουσικά μιλώντας πάντα.

 

[Valder]

Ακριβώς. Δεν μπορεί να μην σου σηκωθεί η τρίχα στο «wherever we are let's go forward, and the devil just laugh with it, ha, ha, ha, ha» των Ναζί ή με το εμβατήριο του Κόκκινου στρατού, ό,τι πολιτική ιδεολογία κι αν ασπάζεσαι. Δεν είσαι άνθρωπος, είσαι ρομπότ αλλιώς.

Ε ναι τι είμαστε; Κομπλεξικοί;

Εγω κόλλησα με τη Σλαβιάνκα σε loop. Ρε, ανατριχίλα.

Και για να λέμε και κάτι ουσιώδες, πέρα από τα τραγούδια, το ακούω πάρα πολύ εν τέλει ότι ο Ρουζβλετ ήταν ο mastermind του ΒΠΠ και ότι ήθελε να γίνει, ώστε να θυσιαστεί η Αγγλία, να καταστραφεί η Γερμανία και να αποδυναμωθεί η Σ. Ένωση, για να καταλάβουν ολόκληρο τον κόσμο οι ΗΠΑ, όπως και εν τέλει έγινε.
(από το βιβλίο του Καργάκου).

Αυτο ανηκει σε μια άλλη -πολύ ωραια συζητηση- που πρέπει να γίνει.

 

[Kate1914]

Ω ρε θεματάρα που άνοιξες Ηλία, το αγαπημένο μου θρεντ θα γίνει.
Δεν έχω να παραθέσω κάτι αξιόλογο προς το παρόν μιας και τα εμβατήρια του στρατού που μου αρέσουν δεν είναι πολιτικά ώστε να ταιριάξουν, αλλά θα απολαύσω όσα βάζετε οι υπόλοιποι ως γνώστες.
Μπράβο και πάλι, πολύ ωραίο και ενδιαφέρον!

 

[ilias90]

Ένα επικό κομμάτι που δεν ήξερα και έμαθα πρόσφατα από έναν φίλο:

Και ένα θλιβερά ρεαλιστικό σχόλιο που διάβασα:
We lost. Europe is lost.

Αλλά όχι, ακόμα δεν χάσαμε. Κι αν χάσουμε, θα είναι καλύτερο να χαθούμε ηρωικά, από το να δούμε το μέλλον που έρχεται.
(Οι σειρήνες στο τέλος απίστευτη ανατριχίλα).

 

[ilias90]

Και ο ύμνος.
Γεια σου, Γιώργαρε. Λείπεις.

 

[chester20080]

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν την ελληνική μας την γενιά
DEI