Αν θέλουμε να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της χώρας ποτέ δεν έδιναν το κίνητρο στα ζευγάρια να κάνουν οικογένεια. Ωστόσο, παιδιά γεννιόντουσαν. Φυσικά, οι λόγοι δεν ήταν τόσο η ανάγκη τους να δώσουν αγάπη στα παιδιά, όσο η "παραγωγή" νέων εργατικών χεριών, η δημιουργία ας πούμε "καβάτζας" μιας και η παιδική θνησιμότητα εξαιτίας απλών ασθενειών βρίσκονταν στα ύψη, και φυσικά η αντισύλληψη που δεν υπήρχε τότε.
Τα προβλήματα αυτά λύθηκαν με το πέρασμα του χρόνου και την εξέλιξη της τεχνολογίας και της ιατρικής. Ωραία και καλά ως εδώ λοιπόν, οι άνθρωποι πλέον μπορούν να κάνουν παιδιά με μόνο γνώμονα μόνο το ότι θέλουν να δώσουν αγάπη.
Λάθος.
Πλέον ο κόσμος πάσχει από ευθυνοφοβία, όπως ειπώθηκε σωστά παραπάνω. Αν θέλει κάποιος να δώσει ανιδιοτελή αγάπη σε ένα παιδί, δε θα σκεφτεί ούτε καριέρα, ούτε δυσκολίες, ακριβώς γιατί ένα παιδί, το παιδί σου, το αγαπάς με όλη σου την ψυχή. Και αφού το αγαπάς περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, είσαι διατεθειμένος να κάνεις ό,τι μπορείς ώστε να το μεγαλώσεις. Όμως αν είσαι εγωιστής, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Η γέννηση και η ανατροφή ενός παιδιού προϋποθέτουν θυσίες και σκότωμα του εγώ σου. Αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, τότε προφανώς και δε θα θελήσεις να κάνεις παιδί/παιδιά.
Οι άνθρωποι λοιπόν, με απλά λόγια, δε θέλουν να κάνουν παιδιά, και για αυτό βρίσκουν κάθε είδους δικαιολογίες ώστε να το υποστηρίξουν αυτό. Δεν είναι κακό αυτό, ας κάνει όποιος θέλει, δε θα βάλουμε το μαχαίρι στο λαιμό κανενός, αλλά ας μην είμαστε υποκριτές.
