Για τον Πούτιν υποστηρίξτε όποια άποψη θέλετε,ο Ζελένσκι όμως έχει θέσει τον εαυτό του προ αδιεξόδου,είτε ζητήσει και (πολύ αμφιβάλλω)αλλά τέλος πάντων λάβει περαιτέρω ξένη βοήθεια,είτε ρίξει στο μέτωπο και άλλους νέους και εξαντλήσει και τις υπόλοιπους αμυντικούς πόρους της χώρας,είτε προβάλλει(που αποκλείεται) τις εκλογές ως επιλογή,είτε συμφωνήσει και συμβιβαστεί,για τον ίδιο προδιαγράφεται ΜΟΝΟ ΗΤΤΑ.Και έστω η Ουκρανία αμύνεται και πετυχαίνει με μια από τις πρώτες επιλογές πύρρειο νίκη,καρφί δεν τις καίεται της ΡΩΣΙΑΣ,ιδίως του Πούτιν.Αν η ξένη βοήθεια λάβει υπέρογκες διαστάσεις(που δεν πρόκειται),ο Πούτιν έχει και δικές του λύσεις και πολεμοχαρείς ασιάτες ηγέτες για να κάνει συμφωνίες(έστω και να επεκτείνει σημαντικά τις οικονομικές),ενώ αν ο Ζελένσκι θυσιάσει και άλλους Ουκρανούς(που πολιτικά μόνο σε ήττα σε οδηγεί η συνεχής αναγκαστική επιστράτευση),η Ρωσία θα εκμεταλλευτεί την αναπόφευκτη άνιση κατανομή του στρατεύματος,και ο Ζελένσκι θα καταλάβει ότι το αντίπαλον δέος είναι ο ίδιος του ο εαυτός.ΑΜΑ ήθελε να αμυνθεί,θα έπρεπε να μην απωλέσει ΠΟΤΕ περιοχές από τους ΡΩΣΟΥΣ.Ο ίδιος στο Κούρσκ,ό,τι ήθελε να πετύχει, εκ των πραγμάτων δεν το πέτυχε.Στρατηγικά και οικονομικά,εκτός απροόπτου,έχει ήδη χάσει.Διαφωνεί κανείς;