Σου ξεφεύγει μια μικρή λεπτομέρεια
Στην Αθήνα η εισιτηριοδιαφυγή δεν περιλαμβάνει σχεδόν καθόλου το "δίνω το εισιτήριο στον επόμενο". Στην Θεσσαλονίκη γίνεται γιατί είναι μεγάλη η διάρκεια του εισιτηρίου και μικρή η διαδρομή οπότε όλα τα εισιτήρια μετά έχουν σημαντικό υπολειπόμενο χρόνο.
Ο μεγάλος όγκος της εισιτηριοδιαφυγής είναι από κόσμο που κολλάει στον μπροστινό για να περάσει τις μπάρες ή είναι τόσο στα @@ του που απλά πηδάει από πάνω.
Η αλήθεια είναι ότι αυτού του τύπου την εισιτηριοδιαφυγή ο μόνος τρόπος να την αντιμετωπίσεις κατασταλτικά είναι να έχεις ελεγκτές σε κάθε σταθμό.
Κυρίως όμως θέμα νοοτροπίας, στο μετρό στην Βιέννη όπου υπάρχουν ακυρωτικά μηχανήματα για όποιον έχει χάρτινο εισιτήριο (από αυτά που βάζεις το εισιτήριο σε σχισμή και χτυπάει πάνω στο εισιτήριο στάμπα με ημερομηνία/ώρα) αλλά δεν έχει πουθενά μπάρες ούτε στην είσοδο ούτε στην έξοδο. Στην Βουδαπέστη θυμάμαι το ίδιο, σίγουρα και αλλού. Ο μόνος έλεγχος είναι ελεγκτές σε τυχαίους σταθμούς ή βαγόνια. Και όμως ο κόσμος χτυπάει το εισιτήριο του. Εδώ με μπάρες και έχεις τόση εισιτηριοδιαφυγή, αν δεν είχε μπάρες θα ήταν όπως στα λεωφορεία που είναι μειοψηφία όποιος έχει εισιτήριο.