Η υποκρισία όπως και το ψέμα είναι μια εχθρική ενέργεια. Την εφαρμοζουμε απέναντι σε όσους, για τον ενα ή τον άλλο λόγο θεωρούμε ότι, αν δεν την εφαρμόζαμε, θα μας έβλαπταν. Οπότε ναι, όλοι υποκρινομαστε υπο συνθήκες. Ομως αυτό που συζητάμε είναι για την πιθανόν κατακριτέα υποκρισία. Αυτήν δηλαδή που κατευθύνεται πρός άτομα που υποτίθεται εμπιστευόμαστε ή μας εμπιστεύονται ή θέλουμε να μας εμπιστεύονται.
Ας πούμε ότι εγώ δεν θέλω να πώ το πραγματικο μου όνομα. Διαφορετικο ειναι να πώ στο συνομιλητή μου ότι δεν θέλω να στο πώ γι'αυτόν και αυτόν το λόγο, απο το να του πετάξω ένα όνομα στην τύχη για να έχω την ησυχία μου.
Το δεύτερο θα το κάνω μόνο αν έχω πειστεί ότι ο συνομιλητής μου είναι αναξιόπιστος και πιθανόν, τα στοιχεία που θα του έδινα, να τα χρησιμοποιούσε εναντίον μου. Μάλιστα, σε μία τετοια περίπτωση, αυτός ο συνομιλητής θα χρησιμοποιούσε εναντίον μου ακομη και τις εξηγήσεις μου, δηλαδή ότι δεν θέλω να του πώ το όνομα μου. Θα με έλεγε ίσως, πατώντας σ'αυτό, ψεύτη, και υποκριτή, παρα που, εγώ τουλάχιστον, θα ήμουν απόλυτα ειλικρινής μαζί του. Απέναντι λοιπον σ'αυτή την εχθρική συμπεριφορά, προτιμάς να του πετάξεις ένα ψέμα, και σίγουρα είναι υποκρισία και εχθρική ενέργεια.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.