Να θέσω ένα ερώτημα προς όλους
Η πλειοψηφία πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία ΜΟΝΟ γεννιέται και δεν γίνεται .... σωστά? Σωστά...
Αυτό το λέει η επιστήμη... σωστά? Σωστά....
Επειδή είδα αρκετές φορές να επαναλαμβάνεται είτε την μία άποψη, είτε την άλλη (φύση ή ανατροφή) ως ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ επιστημονικά αιτία της ομοφυλοφιλίας, θα μπορούσε κάποιος (όχι απαραίτητα εσύ ΚΕ) να μου υποδείξει μια επιστημονική αναφορά, έστω και σε περιοδικό/site ποικίλης ύλης; Θα το εκτιμούσα πολύ γιατί προσωπικά δεν έχω υπόψην μου κάποιο συγκεκριμένο πόρισμα το οποίο να αποδεικνύει με κάποια σχετικά μεγάλη βεβαιότητα πως είτε το ένα είναι σωστό, είτε το άλλο, αλλά παρόλα αυτά φαίνεται πως υπάρχει μια βεβαιότητα στην ατμόσφαιρα.
Επί του θέματος τώρα, μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό της ΚΕ, περί το ότι κάποιος που είναι ομοφυλόφιλος τότε έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνει δυστυχισμένος κ άρα επειδή οι γονείς θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους, καλό είναι να μην τα θέλουν ομοφυλόφιλους. Αλλά φυσικά έχω κάποιες ενστάσεις. Πρώτα-πρώτα θα πρέπει να παραδεχτούμε πως η κύρια πηγή στρες (κ επομένως δυστυχίας) για τους ομοφυλόφιλους δεν είναι η ίδια η σεξουαλική τους ταυτότητα, αλλά τα όσα έχει φορτώσει η κοινωνία σε αυτή (
πηγή). Εαν είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε αυτό, τότε το αμέσως επόμενο λογικό βήμα είναι να σκεφτούμε πως αν κάτι αλλάξει στην πηγή του προβλήματος (κοινωνική καταπίεση της σεξουαλικής ταυτότητας) τότε αυτόματα το πρόβλημα του κοινωνικού άγχους των ομοφυλόφιλων θα μειωθεί αν όχι εντελώς, σίγουρα σε έναν μεγάλο βαθμό και ίσως θα φτάσει τα επίπεδα του άγχους και της κοινωνικής καταπίεσης που -μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια- μπορεί να αντιμετωπίσει και ένας ετεροφυλόφιλος. Σε μία τέτοια περίπτωση φαντάζομαι πως όσοι σκεπτόντουσαν καθαρά με το σκεπτικό της ΚΕ δεν θα είχαν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με την διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού τους καθώς το ίδιο θα είχε τις ίδιες πιθανότητες να γίνει ευτυχισμένο και υγιές ψυχικά όσες έχει και ένας ετεροφυλόφιλος.
Η ΚΕ σε μία από τις τελευταίες της απαντήσεις μιλάει για το μέλλον και το πόσο θα έχουν αλλάξει τα δεδομένα γύρω από την φύση της ομοφυλοφιλίας, γεγονός που μου δίνει την ευκαιρία να μας θυμίσω πως τα παιδιά μας δεν θα μεγαλώσουν (κ πολύ περισσότερο δεν θα αναπτύξουν την σεξουαλική τους ταυτότητα) στην κοινωνία του σήμερα, αλλά σε μια μελλοντική κοινωνία σε 10, 20 ή 30 χρόνια. Τα κοινωνικά δεδομένα και η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας πολύ πιθανόν να έχουν αλλάξει (όσο κ αν πολύ δεν θα το ήθελαν κ καταλαβαίνω κ αυτόν τον φόβο προς το διαφορετικο). Αντί λοιπόν να αγχωνόμαστε για το πως θα μεγαλώσουμε το παιδί μέσα στα καλούπια και τις φοβίες που μας θέτει η σημερινή κοινωνία θα έλεγα πως είναι καλύτερα να δουλέψουμε για το πως θα αλλάξουν τα καλούπια της κοινωνίας, ώστε όλο και περισσότεροι άνθρωποι να καταφέρνουν να γίνονται ευτυχισμένοι χωρίς να αναγκάζονται να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους.
Οπότε η απάντησή μου σε κάποιον που θέτει το ερώτημα "πως θα γίνει να κάνω το παιδί μου ευτυχισμένο με την σεξουαλική του ταυτότητα" δεν είναι "κάν' το ετεροφυλόφιλο", αλλά "βοήθα να αλλάξεις την κοινωνία".
Αλλά αν από την άλλη κάποιος θέτει το ερώτημα με τον τρόπο που το έθεσε ξανά και ξανά ο θεματοθέτης (=δεδομένου πως για οποιονδήποτε λόγο απλά δεν γουσταρω το παιδί μου να έχει διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα, τι μπορώ να κάνω σε πρακτικό επίπεδο για να γίνει ετεροφυλόφιλο) τότε θα μπορούσα να απαντήσω με δεκάδες κλισέ του τύπου: μη το ντυνεις με κοριτσίστικα χρώματα, μη του αγοράζεις κοριτσίστικα παιχνίδια, μη το αφήνεις να παίζει με πολλά κοριτσάκια κτλ Φυσικά αν θα το έκανα αυτό θα ήξερα πως αυτές οι μπακαλίστικες απαντήσεις είναι εξαιρετικά άνευ ουσίας, παραπλανητικές και μίλια μακριά από την καρδιά του ουσιαστικού ζητήματος όπως το βλέπω εγώ.
Ανάλογα με το ερώτημα, πάει και η απάντηση...
Υ.Γ. Είναι η ιδέα μου ή όταν μιλάμε για ομοφυλοφιλία οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας την ανδρικη ομοφυλοφιλία; Κ αν ισχύει αυτό, αλήθεια, οι απαντήσεις σας θα ήταν οι ίδιες αν συζητούσαμε το ίδιο θέμα πάνω σε μια καθαρά διαφορετική βάση, αυτή της γυναικείας ομοφυλοφιλίας (aka "Πως μπορώ να μην κάνω την κόρη μου λεσβία").
